Hitabet Sanatı ve Eski Yunan-Roma, Türk ve Cahiliye Dönemi Arap Hitabeti
Öz
İnsanlık tarihi incelendiğinde hitabetin önemi ve kitleler üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğu aşikârdır. Çünkü hitabetin insanlar arasındaki iletişimi sağlayan yegâne bir unsur olduğu düşünüldüğünde, herhalde hitabetsiz bir toplum hayal bile edilemez. Bu çalışmanın ilk bölümünde hitabetin tanımı, konusu, amacı, önemi, belagatle ilişkisi ve bir sanat olduğuna vurgu yapılmaktadır. Ayrıca hitabetin çeşitleri şekil yönünden değil, konuları açısından ele alınmaktadır. Bu bağlamda hukuki, ilmi, askerî, siyasi, diplomatik ve dini hitabetler hakkında bilgi verilmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise hitabetin genel tarihi seyrinde eski Yunanlılar ve Roma dönemi, Türklerde hitabetin -bilhassa İslam’a girdikten sonra- ilerleme kaydettiği ve meşhur hatiplerin isimleri zikredilmektedir. Genellikle Cahiliye devrinde Araplarda hitabetin zirve yaptığını belirten makale, örnek hitabelerle tamamlanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Kaynakça
- Ahmet Cevdet Paşa (1980). Kısas-ı Enbiyâ ve Tevârîh-i Hulefâ (sadeleştiren: Ali Arslan), İstanbul: Arslan Yayınları.
- Albayrak, N. DİA. (2006). Nasreddin Hoca, İstanbul: T. D. V. Yayınları, c. 32.
- Algül, H. (2002). İlmihal, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
- Âlûsî, M. Ş. (1314/1896). Bulûğu’l-İreb fî Ahvali’l-Arab, Bağdat: y.y.
- Atıyye, M. H. (1936). el-Edebu’l-Arabiyyu ve Tarihuhu Fi’l-Asri’l-Cahili, y.y.y.: y.y.
- Âyid, A. v.d. (2003). Mu'cemu'l-Arabiyyü’l-Esâsiyyu, Tunus: y.y.
- Buhari, (2010). Sahîh-i Buhârî, Kahire: Daru İbnu’l-Cevzî.
- Câhiz, E. U. (1418/1998). el-Beyân ve’t-Tebyîn, Kahire: Mektebetü’l-Hancı.
- Cârim, A. ve Emin, M. (2010). el-Belâğatu’l-Vâzıha, Beyrut: Dâru’l-Fikr.
