Van İli Gevaş İlçesinde Yem Bitkileri Üreten İşletmelerin Mevcut Durumu ve Sorunları

Öz

Van ilinde yem bitkisi üretiminin yoğun olarak yapıldığı Gevaş ilçesinde, tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak 129 yem bitkisi üreticisiyle görüşme yapılmıştır. Araştırma verileri 2008 üretim dönemine ait olup, köylerdeki görüşülen işletme sahiplerinden anket yoluyla toplanmıştır. İşletmelerde ortalama nüfus 8.09’dur. İşletme sahiplerinin yaş ortalaması 36.33 yıl ve işletmelerdeki ortalama tarımsal üretim tecrübeleri 18.16 yıldır. Görüşü- len işletmelerde yem bitkileri ekim alanı ortalama 16.97 dekar olup, bunun 9.15 dekarı korunga, 6.77 dekarı yonca, 1.01 dekarı silajlık mısır ve 0.04 dekarı da fiğ’dir. İşletmelerdeki ortalama süt sığırı varlığı 2.88 baş, besi sığırı varlığı 0.90 baş, koyun varlığı 5.93 baş ve keçi varlığı 1.00 baştır. Yöredeki çiftçiler yem bitkileri yetiştiriciliği konularında eğitilmelidirler. Ayrıca, çiftçiler örgütlenir ise çeşitli tarımsal alet ve ekipmanları kolayca temin edebilirler. Yörede süt ve besi sığırcılığının gelişmesi yem bitkileri üretimine bağlıdır ve bu yüzden yonca, korunga ve silajlık mısır gibi bitkilerin üretimi daha çok teşvik edilmelidir. Araştırma kapsamında, bitkisel ve hayvansal üretim konularında üreticilerin aldıkları eğitimlerden memnun oldukları tespit edilmiştir. Yapılacak bir eğitim çalışmasına katılacaklarını belirten üreticilerin oranı % 92.1’dir.

Anahtar Kelimeler

• Yem bitkileri üretimi, sosyo-ekonomik özellikler

Kaynakça

1. Açıkgöz, E., R. Hatipoğlu, S. Altınok, C Sancak, A. Tan ve D. Uraz, 2005. Yem bitkileri üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi. 503- 518.3-7 Ocak 2005, Ankara.
2. Açıl, F., Demirci, R., 1984, Tarım Ekonomisi, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın- ları No: 880, Ders Kitabı No: 245, Ankara, 372 s.
3. Anonim, 2004. II. Tarım Şurası Çalışma Belgesi. 29 Kasım – 1 Aralık 2004. Ankara.
4. Bakır, G., Demirel, M., 2001. Van İli Ve İlçelerindeki Sığırcılık İşletmelerinde Kullanılan Yem Çeşitleri Ve Hayvan Besleme Alışkanlıkları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Zi- raat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi, 11 (1): 29-37. Van.
5. Bakır, G., 2002. Van İlinde Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Durumu. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi. 12(2), 1-10. Van
6. Güneş, T., Arıkan, R., 1988. Tarım Ekonomisi İstatistiği. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakül- tesi Yayınları: 1049. Ders Kitabı: 305. Ankara.
7. İnan, İ. H., 1994. Tarım Ekonomisi, Hasad Yayıncılık (Genişletilmiş Üçüncü Baskı) İstan- bul, 264 s.
8. Karlı, B., Çelik Y., 2003. GAP Alanındaki Tarım Kooperatifleri ve Diğer Çiftçi Örgütleri- nin Bölge Kalkınmasındaki Etkinliği. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü Yayın No:97, Ankara. 9-10

9. Rehber, E., Çetin, B., 1998. Tarım Ekonomisi. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 134. VİPAŞ A.Ş. Yayın No: 10, Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı, Bursa, 318 s.
10. Soya, H., Avcıoğlu, R., Geren, H., 1997. Yem Bitkileri. Hasad Yayıncılık LTD. ŞTİ. İstan- bul, 223 s.
11. Şahin, K.,Yılmaz, İ. H., 2008a. Van İli Gürpınar İlçesinde Yem Bitkileri Üretimi ve Sorun- ları Üzerine Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi 14(1): 16-21.
12. Şahin, K.,Yılmaz, İ. H., 2008b. Van İlinde Yem Bitkileri Tarımı, Mera Kullanımı ve Sosyo Ekonomik Yapı Üzerine Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ta- rım Bilimleri Dergisi 14(4): 414-419.
13. Şahin, K. 2009. A Comparison of Scale on Profitability of Dairy Cattle Farms in Eastern Part of Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances. 8(2): 328-331. ISSN: 1680-5593
14. Şahin, K., Yılmaz, İ. H., 2009. The Effects Of Subsidizing Forage Production on Animal Production in Van, Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances 8(3): 492-495. ISSN: 1680-5593
15. Tüzün, A. M., R. Yenigün, 2002. GAP’ta Hayvansal Üretimin Yeri ve Önemi. http://www.gap.gov.tr/Turkish/Tarim/Makale/mhv1.html (04.07.2007)
16. Yamane, T., 1967. Elementary Sampling Theory Prentice Inc. Englewood Cliffs. N.S. USA.