Mersin İli Tarımsal Biyokütle Enerji Eşdeğer Potansiyeli

Öz

 Günümüz dünyasında enerjinin önemi her geçen gün artmakta, artan öneme paralel olarak da yeni enerji türleri aranmaktadır. Mevcut fosil yakıt rezervlerinin sınırlı oluşu ve bunların çevreye verdikleri zararlar, yenilenebilir enerji kaynaklarına doğru bir yönelişi beraberinde getirmiştir. Yenilenebilir enerji kaynakları arasında güneş, rüzgar, jeotermal enerjisi ve tarımsal kökenli ürünlerden elde edilen biyokütle enerjisi yer almaktadır. Bu çalışmada Mersin ilinin 2005-2014 yılları arasında tarımsal biyokütle enerji eşdeğer potansiyeli belirlenmiş, Türkiye ve Akdeniz Bölgesi için elde edilen veriler ile karşılaştırılmıştır. Bu amaçla meyveler, sebzeler, tahıllar, yağlı tohumlar ve kuru baklagiller esas alınarak, ortalama tarımsal biyokütle enerji potansiyelleri MW olarak hesaplanmıştır. Mersin ilinde tahıllardan 21.717 MW, meyvelerden 14.445 MW, sebzelerden 4.212 MW, kuru baklagillerden 3.246 MW, yağlı tohumlardan 1.608 MW olmak üzere toplam 45.228 MW tarımsal biyokütle enerjisi elde edilebileceği tespit edilmiştir. Mersin ili için elde edilen bu değerin Türkiye biyokütle enerji potansiyelinin %1.93’üne, Akdeniz Bölgesi’nin de %15.86’sına eşit olduğu saptanmıştır. Mersin ili tarımsal biyokütle enerji eşdeğeri, hem akdeniz bölgesi hem de ülke için önemli bir potansiyel oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Biyokütle,Yenilenebilir Enerji,Tarımsal Alan,Mersin

Agricultural Biomass Energy Equivalent Potential of Mersin Province

Abstract

Energy in today’s world has gaining an ever-increasing significance and thus, new energy sources are searched throughout the world. Limited nature of currently available fossil fuel reserves and their negative impacts on environment have brought about a trend toward to renewable and environment-friendly energy sources. Solar, wind, geothermal and agriculture-originated biomass energy are the most significant renewable energy sources. In this study, agricultural biomass energy equivalent potential of Mersin province was determined and the resultant data were compared with the data reported for Turkey and Mediterranean region. Fruits, vegetables, cereals, oil seeds and dry legumes were considered as agricultural materials and their average agricultural biomass energy equivalents were calculated in MW. It was estimated for Mersin province that 21.717 MW agricultural biomass energy could be obtained from cereals, 14.445 MW from fruits, 4.212 MW from vegetables, 3.246 MW from dry legumes, 1.608 MW from oil seeds and ultimately a total of 45.228 MW from agricultural biomass. The resultant total value was equal to 1.93% of biomass energy potential of Turkey and 15.86% of Mediterranean region. It was concluded that agricultural biomass energy equivalent of Mersin province had a significant potential for both the Mediterranean region and Turkey.

Keywords

• Biomass,Renewable Energy,Agricultural Land,Mersin

Kaynakça

1. Alibaş, K., Ünal, H., 1995. Ülkemizde Sap ve Samanın Enerji Potansiyeli ve Sap-Saman Yakıcıların Çalışma Prensipleri. Tarımsal Mekanizasyon 16. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, 138-146, Bursa.
2. Aslan, S., Topal, M., Arslan, E.I., 2006. Tükenen Enerji Kaynaklarına Bir Çözüm: Biyokütle Enerjisi, VI. Ulusal Temiz Enerji Sempozyumu (UTES 2006), 25-27 Mayıs 2006, Isparta.
3. Balat, M., 2005. Use of Biomass Sources for Energy in Turkey and a View to Biomass Potential, Biomass and Bioenergy 29, s. 32-41.
4. Bilgili, M., Şahin, B., Şimşek, E., 2010. Türkiye’nin Güney, Güneybatı ve Batı Bölgelerindeki Rüzgar Enerjisi Potansiyeli. Isı Bilimi ve Tekniği Dergisi, 30, 1:01-12.
5. Emeklier, H.Y., 2014. İç Anadolu Bölgesinin Yenilenebilir Enerji Kaynakları Potansiyeli ve Enerji Bitkileri Tarımı. Enerji Tarımı ve Biyoyakıtlar 4. Ulusal Çalıştayı, 28-29 Mayıs 2014, 101- 108, Samsun.
6. Erel, F.P., Erbay, E.R.,2014. Biyodizel Üretiminde Ters Lojistik Uygulamaları. Enerji Tarımı ve Biyoyakıtlar 4. Ulusal Çalıştayı, 28-29 Mayıs 2014, Samsun.
7. Koçer, N.N., Ünlü, A., 2007. Doğu Anadolu Bölgesinin Biyokütle Potansiyeli ve Enerji Üretimi.Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 175-181. Marka, 2011. Doğu Marmara Bölgesi Yenilenebilir enerji Raporu. Marka Yayınları Serisi, 1-42.
8. Şahin, A. D., 2008. A Review of Research and Development of Wind Energy in Turkey Clean-Soil, Air, Water. 36(9): 734-742.

9. Topal, M., Arslan Topal, E.I., 2012. Ürün Bitkilerinden Yenilenebilir Enerji Kaynağı Biyokütle Enerjisi potansiyelinin Belirlenmesi: Afyonkarahisar ili Örneği (2006-2010). Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 12 (2012) 025401 (1-11).
10. TUİK, 2014. Türkiye İstatistik Kurumu.http//www.tuik.gov.tr
11. Ünal, H. ve Alibaş, K., 2002. Biyokütle Enerji Kaynağı Olarak Ayçiçeği Sapının Yakılması ve Baca Gazı Emisyonlarının Belirlenmesi, Uludağ Üniv., Zir.Fak.Derg., 16 (2), 113-128.
12. Üstün, A.K., Apaydın, M., Filik, Ü.B., Kurban, M., 2009. Kyoto Protokolü Kapsamında Türkiye’nin Yenilenebilir Enerji Politikalarına Genel Bir Bakış, V. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 23-28, Diyarbakır.