Öğretim Elemanları Penceresinden Yaşam Becerileri Eğitimi

Bu araştırmanın amacı öğretim elemanlarının yaşam becerilerini nasıl algıladıklarını ve eğitim-öğretim etkinliklerini yaşam becerileri açısından nasıl değerlendirdiklerini ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın yöntemi nitel araştırma desenlerinden olgu bilimdir. Katılımcılar bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinin farklı anabilim dallarında görev yapan 28 öğretim elemanından oluşmaktadır. Katılımcılarla birebir görüşmeler yapılarak veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde nitel analiz yöntemlerinden betimsel ve içerik analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları üç ana tema etrafında toplanmaktadır. Bu temalar şunlardır: (i) Yaşam becerilerinin anlamı, (2) Eğitim-öğretim etkinliklerine yaşam becerileri açısından bakış, (iii) Yaşam becerileri eğitimini sınırlandıran faktörler. Öğretim elemanları penceresinden bakıldığında yaşam becerilerini yaşamın her alanında kullanılan, yetersizliği durumunda hayatımızda problemler yaşamamıza sebep olabilecek, çoklu anlam taşıyan bir kavram olarak anlamlandırdıkları görülmüştür. En çok değindikleri yaşam becerileri ise karar verme, iletişim, öz bakım becerileri, eleştirel düşünme ve karakter becerileridir. Öğretim elemanlarının çoğunluğunun ders içi ve ders dışı süreçlerde yaşam becerilerini geliştirmeye yönelik etkinlikler gerçekleştirdiklerini, ancak bu etkinliklerin yeterliliğinin dersin içeriğine ve teorik/uygulamalı olmasına bağlı olarak değişebileceğini ifade etmişlerdir. Bunun yanı sıra yaşam becerileri eğitimi kapsamında birçok faktörün onları sınırlandırdığı anlaşılmaktadır. Araştırmanın sonuçları uzun dönemli yaşam becerileri eğitimlerinin sonuçları için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulduğuna işaret etmektedir. Bu bağlamda öğretmen yetiştiren kurumlarda yaşam becerileri eğitiminin uygulamalarını hem öğrenciler hem de öğretim elemanları açısından derinden inceleyecek karma araştırmaların alandaki bu ihtiyaca katkı sağlayıcı olacağı düşünülmektedir.

The aim of this tudy is to determine how the instructors perceive life skills and evaluate education and training activities in terms of life skills. The method of the research is one of the qualitative research designs, phenomenology. 28 instructors working in a State University Education Faculty participated in the study. Data was collected with a semi-structured interview form and analyzed through descriptive and content analysis. The findings were grouped under the themes of meaning of life skills, in-out class life skill activities and limiting factors. It has been found out that instructors make sense of life skills as a concept that has multiple meanings used in all areas of life, which may cause problems in our lives in case of disability. Most of the lecturers stated that they carried out activities aimed at improving life skills during in and out class processes, but also they stated the competence of these activities may vary depending on the content of the course and being theoretical/applied. It is understood that many factors in life skills education limit the instructors.