11 Yaş Çocuklarında Diş Gelişimi Metodunun Geliştirilmesi
Öz
Özet:
Amaç:
Yetişkin olmayan bireylerin iskelet kalıntılarında, yaş tahminindeki en güvenilir yöntemlerden birinin diş gelişim aşamaları olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; on bir yaşındaki canlı bireylerden elde edilecek verilerle ülkemize özgü standartlarının oluşturulması ve bu yöntemin diğer diş gelişim metotlarıyla karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem:
Çalışma kapsamında; Ankara’da yaşamakta olan on bir yaşındaki seksen bir bireyin (44 erkek – 37 kız) panoramik radyografileri incelenmiş ve diş gelişimleri değerlendirilerek elde edilen medyan değerleri vasıtasıyla, Moorress (1963)’ten uyarlanarak hazırlanan şemaya göre on bir yaş için diş gelişimi resmedilmiştir.
Bulgular:
Araştırmada on bir yaş grubundaki bazı dişlerin gelişimi; M2-M2 ve P2 gibi, diğer çalışmalardakilerden farklılık göstermiştir.
Sonuç:
Çeşitli toplumların kendilerine göre geliştirmiş oldukları diş atlaslarını kullanarak yapılan yaş tahminleri; toplumlar arasında gözlemlenebilecek morfolojik farklılıklardan dolayı bazı hataların oluşmasına sebep olacağından, her toplum kendine özgü standartları oluşturmalıdır. Bu çalışmada elde edilen bulgular da bizim toplumumuza özgü farklılıkları yansıtmaktadır. Adli Odontoloji, Adli Tıp ve Adli Antropoloji gibi alanlarda kendi standartlarımızın kullanılması daha güvenilir sonuçlar verecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1- Ubelaker, D. H, Human Skeletal Remains. Washington: Taraxacum, 1978; 63-69. 2- Bass, W.M., Human Osteology A Laboratory and Field Manual (4th Edition), Special Publication No : 2 of the Missouri Archaeological Society, Columbia: 1995. 3- Workshop of European Antropologists (WEA), “Recommendations for Age and Sex Diagnoses of Skeletons”, Journal of Human Evolution, 1980; 9 (7): 5175 4- Fazekas I. and Kosa K. Forensic fetal osteology. 1st Budapest Hungary Akademiai Kiado Publishers. 1978; 232-2 5- Stloukal M., Hanáková H. 1978. Die Länge der Längsknochen Altslawischer Bevölkerungen Unterbesonderer Berückichtigung von Wachstumsfragen. Homo, 29: 53-69. 6- Burns, K.R, Forensic Anthropology Training Manual. University of North Carolina at Charlotte, Illustrations by Joanna Wallington, 1999; 126-127. 7- Beach, J. J, Christopher W. S, Sharkey, R. A, Dental Aging Techniques: A Review Age Estimation of the Human Skeleton. Edited by Krista E. L, Finnegan, M, Charles C. Thomas, Publisher, Springfield, Illinois, U.S.A., 2010;5-18. 8- Meinl, M.A, The Application of Dental Age Estimation Methods: Comparative Validity and Problems in Practical Implementation. Doctoral Thesis, Department of Anthropology University of Vienna, 2007; 1-122. 9- Miles, a. E. W, Dentition in the Estimation of Age. Journal of Dental Research, 1963; 42:255: 255-263. 10- Schour, I, Massler, M, The development of the human dentition. Journal of the American Dental Association, 1941; 28:1153-1160. 11- Solak, A, Dental Maturity As an Indicatör of Chronological Age: Validity of the Demirjian Method for Dental Ag Estimation When Applied to Turkish Children. Doctorate Thesis, Orthodontic Department, University of Marmara, 2006; 1-137. 12- Moorrees, C. F. A, Fanning, E. A, Hunt, E.E, Age variation of formation stages for ten permanent teeth. Journal of Dental Research, 1963, 42:1490-1502. 13- Demirjian A, Goldstein H, Tanner J. M, A new system of dental age assessment. Human Biology, 1973; 45:2112 14- White, T. D, Folkens, P.A, The Human Bone Manual. Elsevier Academic Press, 2005; 136-137.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Ocak 2013
Gönderilme Tarihi
24 Nisan 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 13 Sayı: 1