2005-2015 Yılları Arasındaki Aile Hekimliği Uzmanlık Tezlerinin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Türkiye’de sağlık sisteminde 2005 yılında aile hekimliği uygulamasına geçilmesini göz önüne alarak, 2005-2015 yılları arasında internet ağı üzerinden ulaşabildiğimiz aile hekimliği uzmanlık tezlerini değerlendirmeyi amaçladık.

Materyal ve Metot: Gözlemsel, analitik, retrospektif çalışmamızda tezler, hazırladığımız Tez Bilgi Formu ile değerlendirilmiştir.

Bulgular: Toplamda 492 tez değerlendirmeye alındı. En çok teze ulaşılan yıl %23,58 oranı ile 2008 yılıdır. Tezlerin %50,80’i İstanbul’da bulunan 10 eğitim araştırma hastanelerine aittir. Tezlerin %49,20’si 33 üniversitenin tıp fakültelerine aittir. Tez sahiplerinin %50,80’i kadın, %49,20’si erkektir. Tezlerin %87,80’inde tez danışmanı belirtilmiştir. Aile hekimliği uzmanları %40,93 oranı ile en çok tez danışmanlığı yapan branş hekimidir. Aile hekimliği uzmanlarının tez danışmanlığı yıllar içinde artmıştır. Tez konularında %21,91 oranında en çok endokrin sistem, beslenme, metabolizma konuları işlenmiştir. Diabetes Mellitus ve glikoz metabolizma bozuklukları en çok (%12,07) işlenen konudur. Tezlerin %21,75’i saha, %76,63’ü hastane çalışmasıdır. Örneklem grupları en çok 101-200 (%24,80) kişi arasındadır.

Sonuç: Yıllar içinde anket kullanımı anlamlı olarak artmış, laboratuvar test kullanımı anlamlı olarak azalmıştır. Yıllar içinde tez danışmanı belirtilme durumu, proje destek alımı, araştırma tipi belirtilme durumu anlamlı olarak artmıştır. Bu da bize tezlerin daha özenli hazırlandığını göstermektedir. Yıllar içinde saha çalışmasının anlamlı olarak artmasına rağmen yetersiz olup koruyucu hekimlik gibi birinci basamağın temel konularına az değinilmiştir.      

Anahtar Kelimeler

• : Aile hekimliği,aile hekimliği uzmanlık eğitimi,tez değerlendirmesi

Evaluation of Family Medicine Specialty Theses Between the Years 2005-2015

Öz

Objectives: As the transition to family medicine system in 2005 was a milestone of the health system in Turkey, we tried to evaluate the theses of family medicine dissertation which could be reached on internet websites between 2005 and 2015.

Materials and Methods: In our observational, analytical and retrospective study, the theses were evaluated with a Thesis Data Sheet that we prepared.

Results: 492 theses in total were evaluated. The number of theses was the highest in 2008 with a rate of 23.58% and 50.80% of them were from the 10 training and research hospitals in Istanbul. 49.20% of the theses were from medical faculties of 33 universities. 50.80% of the authors were women and 49.20% were men. Advisors were stated in 87.80% of the theses. Most of the advisors of the theses were family medicine specialists with a rate of 40.93%.

Frequency of supervision of family medicine specialists increased over the years. Subjects of the theses were mostly endocrine system, nutrition, and metabolism with a rate of 21.91%. Diabetes Mellitus and glucose metabolism disorders were the most (12.07%) studied subjects. Respectively, 21.75% and 76.63% of the theses were performed in the field and in hospitals. Sample groups were mostly between 101-200 people (24.80%).

Conclusion: As the use of surveys increased significantly over the years, significant decreases were observed in the use of laboratory tests. The denotation of the theses’ advisor & study type and project support increased significantly. This shows that the theses were generated more attentively. Although number of field studies increased significantly within years, they were still not sufficient. Also, we thought that primary subjects such as preventive medicine were not studied frequently enough.    

Anahtar Kelimeler

• Family medicine,family medicine specialty training,evaluation of thesis

Kaynakça

1. Saydam MB. Tıpta Uzmanlık Tezi: Tartışılan Sürece Bir Araştırma Kapsamında Bakış. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi 2014;4(3):176-81.
2. Yüksek Lisans ve Doktora Tezleri [İnternet]. http://yukseklisans.com.tr/tezgenelbilgiler.php (Erişim Tarihi: 10.06.2015).
3. How to Write a MD Thesis. Some notes by Pushpa R Sharma Department of Child Health Institute of Medicine [İnternet]. http://www.prsharma.com.np/articles/thesis_writing.pdf (Erişim Tarihi: 10.06.2015).
4. Sipahi OR, Çağlayan Serin D, Pullukçu H ve ark. Ülkemizde Tıbbi Mikrobiyoloji, Klinik Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Dallarında Yapılan Tıpta Uzmanlık ve Doktora Tezlerinin Uluslararası Dergilerde Yayına Dönüşüm Oranları. Mikrobiyol Bul 2014;48(2):341-5.
5. Ünlüoğlu İ. Aile hekimliğinin tarihçesi ve gelişimi. Ünlüoğlu İ, Yıldırım Kaptanoğlu A, Özer C (editörler). Aile Sağlığı Merkezi Yönetimi. İstanbul: Akademi Yayıncılık; 2012:1-9.
6. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi [İnternet]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi (Erişim Tarihi: 10.06.2015).
7. İstanbul Sağlık Müdürlüğü [İnternet]. http://www.istanbulsaglik.gov.tr/w/tez/tez_ailehekimi.asp (Erişim Tarihi: 12.12.2013).
8. ICPC-2 – English International Classification of Primary Care – 2nd Edition Wonca International Classification Committee [İnternet]. http://www.kith.no/upload/2705/ICPC-2-English.pdf (Erişim Tarihi: 18.07.2015).

9. Nieminen P, Sipila K, Takkinen HM, Renko M, Risteli L. Medicaltheses as part of the scientific training in basic medical and dental education: experiences from Finland. BMC Medical Education 2007;7:51.
10. Rezaeian M. How to supervise a medical thesis. MEJFM 2014;12:39-41.
11. Yaman H, Kara İH, Baltacı D, Altuğ M, Akdeniz M, Kavukçu E. Türkiye’de aile hekimliği alanında yapılan tezlerin kalitatif değerlendirilmesi. Konuralp Tıp Dergisi 2011;3(3):1-6.
12. Unluoğlu I, Unalacak M, Yuksel F. Theses of family medicine residency in Turkey. European J General Practice 2009;15:57.
13. Ünlüoğlu İ. Aile hekimliği disiplininde akademik yükselmeler ve doçentlik sınavları. Türk Aile Hek Dergisi 2013;17(3):137-41. Cevik E, Karakus Yılmaz B, Acar YA, Doruk M. Systematic analysis of theses in thefield of emergency medicine in Turkey. Turk J Emerg Med 2015;15(1):28-32.
14. Nour-Eldein H, Mansour NM, Abdulmajeed AA. Master's and doctoral theses in family medicine and their publication output, Suez Canal University, Egypt J Family Med Prim Care 2015;4(2):162-7.
15. Sancaktar Ö. Uzmanlık Eğitimi Programlarıyla İlgili Gelişmelerin Aile Hekimliği Asistanlarının Kendi Eğitimlerine Bakışları ve Gelecekle İlgili Beklentileri Üzerine Etkisi. Tıpta Uzmanlık Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi, Aile Hekimliği AD, Aydın; 2013.
16. Tekin O, Üstü Y, Uğurlu M. Aile Hekimliği Uzmanlık Eğitiminde Saha Eğitimi. Ankara Med J 2012;12(1):16-21.
17. Özgül Mengüllüoğlu N, Ünlüoğlu İ, Ünalacak M. 2005-2015 yılları arasındaki aile hekimliği uzmanlık tezlerinde saptadığımız olumlu gelişmeler. 5. Uluslararası Trakya Aile Hekimliği Kongre Kitabı, 16-20 Mart 2016:34 [İnternet]. http://tahek.esfam.org/files/Congress-Book-2016_6q319nei.pdf (Erişim Tarihi: 20.05.2016).