Hitit Kültüründe Hayvan-Adamlar

Prehistorik devirlerden bu yana insanlar hayvanlarla ilişki içinde olmuş, gerek avcılık yoluyla gerek hayvanları kutsal saymaları gerekse evcilleştirmeleri ile hayatlarının bir parçası haline getirmişlerdir. Neolitik Çağ’da görülen hayvan tasvirleri hem günlük yaşamın hem dönemin insanının ritüelinin bir parçası olmalıdır. Yazılı devirlere gelindiğinde hayvanların hayvancılık, av gibi kayıtların dışında ritüellerde gerçek anlamlarıyla tanrılarla özdeşleştirilip kullanıldığı kimi zaman da onlara metaforik anlamlar yüklendiği bilinmektedir. Hititlere ait yazılı belgelerde hayvan ismiyle anılan insanlar söz konusudur. Bu kimseler çeşitli araştırmaların konusu olmuştur ve bu kişilerin işlevleri ile ilgili farklı görüşler söz konusudur. Hitit metinlerinde direkt olarak “hayvan-adam” tabiri ile karşılaşılmamıştır. Ancak tarafımızca çeşitli hayvan isimleriyle anılan kimseler genel olarak bu tabirle ifade edilecektir. Bu çalışmada da konuya bir kez daha değinilip söz konusu görevlilerin işlevleri yorumlanacaktır.

Since prehistoric times, people have been in contact with animals and have made them a part of their lives through hunting, sacred animals and domestication. The animal depictions seen in the Neolithic Age must have been a part of both daily life and the rituals of the people of the period. When we come to the written periods, it is known that animals were used in rituals in addition to records such as animal husbandry and hunting, and sometimes metaphorical meanings were attributed to them. In the Hittite written documents, there are people mentioned by animal names. These people have been the subject of various studies and there are different opinions about the functions of these people. The term ‘animal-man’ was not directly encountered in Hittite texts. However, we will generally use this term to refer to people who are called by various animal names. In this study, the subject will be touched upon once again and the functions of these officials will be interpreted.