ANASAY’a gönderilen tüm çalışmalar, editoryal ön inceleme aşamasında benzerlik/örtüşme açısından taranır. Benzerlik raporu tek başına intihal kararı değildir; nihai değerlendirme editörler tarafından, metnin bağlamı ve atıf/alıntı kuralları dikkate alınarak yapılır.
Kullanılan araçlar
• DergiPark altyapısı kapsamında, sistemin yönlendirmesi doğrultusunda İntihalnet üzerinden benzerlik raporu alınır (dergiye gönderilen her makale için).
• Yazardan ek dosya olarak iThenticate raporu yüklemeleri istenir.
• Gerek görüldüğünde editörler ayrıca iThenticate (Crossref Similarity Check) ve/veya Turnitin gibi araçlarla yeniden tarama yapabilir.
Genel eşikler (editoryal ön değerlendirme ölçütü)
(Toplam benzerlik oranı kaynakça hariç hesaplanacak şekilde değerlendirilir.)
• Toplam benzerlik üst sınırı: %20
• Tek kaynaktan benzerlik üst sınırı: %3 (editoryal takdirle alanın doğası gereği zorunlu standart ifadelerde esneklik değerlendirilebilir).
Editoryal karar seçenekleri (rapor %20’ye yaklaştığında ya da aşıldığında)
Benzerlik raporu; alıntıların doğru gösterimi, öz-örtüşme (self-plagiarism), yöntem/standart metinlerin zorunlu tekrarları ve kaynak gösterme yeterliliği açısından incelenir.
Aşağıdaki işlemler uygulanabilir:
1. Düzeltme için yazara iade (atıf düzeni, yeniden yazım, alıntıların işaretlenmesi vb.)
2. Editör kararıyla reddetme (desk reject) (etik ihlal şüphesi, yoğun örtüşme, kaynak göstermeme vb.)
3. Yayın Kurulu/Etik değerlendirmeye sevk (gri alanlar, şüpheli durumlar, tekrar eden ihlaller vb.)
Ağır ihlal durumları
Açık intihal, sahte/yanıltıcı atıf, sistematik öz-örtüşme veya izinsiz görsel/tablo kullanımı gibi durumlarda; editörler COPE rehberliği doğrultusunda işlem yapabilir (ret, kurum bilgilendirmesi, geri çekme/düzeltme süreçleri vb.).
Editoryal takdir
Belirtilen yüzdeler otomatik kabul/ret anlamına gelmez; editörler, en düşük benzerlik oranında dahi etik açıdan sorun gördüklerinde düzeltme isteme veya ret hakkını saklı tutar.