Eğitim Geliştirme Faaliyetleri ve Örgütsel Sinizm İlişkisi ve Bir Sağlık İşletmesinde Uygulama

Öz

Örgütsel sinizm , eğitim ve geliştirme faaliyetleri ile aralarındaki ilişki düzeyinin tespit edilmesini amaçlayan bu çalışma betimsel ve ilişkisel tarama ile incelenmiştir. Araştırmanın evreni Balıkesir ilinde bir kamu hastanesinin idari personeli olarak tercih edilmiş ve örneklem 119 kişi olarak tespit edilmiştir. Araştırmada eğitim ve geliştirme faaliyetleri için Uyar’ın (2010) kullandığı ifadeler arasından ilişkili olan 17 ‘si tercih edilmiştir.  Örgütsel sinizm için Brandes, Dhadwarkar ve Dean (1999) tarafından geliştirilen bilişsel , duyuşsal ve davranışsal alt boyutlarına sahip 13 ifadeden oluşan örgütsel sinizm ölçeği kullanılmıştır. Veriler istatistiki incelemeye tabi tutulduktan sonra bir paket program ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak sağlık çalışanlarına uygulanan eğitim ve geliştirme faaliyetleri ile örgütsel sinizm arasında  negatif yönlü, anlamlı ve zayıf bir ilişki bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim,Geliştirme,Sinizm,Örgütsel Sinizm,Sağlık

Educational Development Activities and Organizational Cinics Relationship and Implementation in a Health Facility

Öz

This study, which aims to determine the level of relationship between organizational cynicism, education and development activities, has been examined through descriptive and relational screening. The universe of the research was chosen as a public hospital in Balıkesir and the sample was identified as 119 people. In the research, 17 expressions which was used by Uyar (2010) for the training and development activities have been preferred. For organizational cynicism, organizational cynicism scale consisting of 13 expressions with cognitive, emotional and behavioral sub-dimensions developed by Brandes, Dhadwarkar and Dean (1999) was used. The data were analyzed by statistical analysis and then analyzed by a packet program. As a result, there was a negative, meaningful and weak relationship between the training and development activities applied to health workers and organizational cynicism.

Anahtar Kelimeler

• Education,Development,Cynicism,Organizational Cynicism,Health

Kaynakça

1. Abraham, F. R. (2000). Organizational Cynicism: Bases And Consequences. Genetic, Social, And General Psychology Monographs, 126(3), 269-292.
2. Akgemci, T., & Koçyiğit, N. (2013). İnsan Kaynaklarında Eğitim ve Geliştirme Faaliyetlerinin Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi . Humanıtas, 1(1), 17-31.
3. Akyüz, İ., & Yurduseven, N. (2016). Sağlık Çalışanlarının Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (16), 61-76.
4. Atılgan, M. (2004). İnsan Kaynakları Yönetiminde Eğitim. ve Bir İnceleme: Kaymakam Adaylarının Eğitimi. Türk İdare Dergisi, (448), 131-148.
5. Baltaş, A. (2009). Yeni İk. İstanbul: Remzi Kitabevi.
6. Bayraç, A. (2008). İşletmelerde Stratejik İnsan Kaynakları Yönetiminde Eğitim ve Geliştirme. Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi.
7. Bek, H. (2007). İnsan Kaynakları Yönetiminde Eğitim ve Geliştirme Etkinliği (Örnek Bir Uygulama). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (17), 107-120.
8. Bernerth, J. B. (2007). Justice, Cynicism, And Commitment A Study of Important Organizational Change Variables. The Journal of Applied Behavioral Science, 303-326.

9. Bierema, L. (2000). Development of Individual Leads To A More Productive Workplace. In: R. Rowden (Ed.), Workplace Learning: Debating Five Critical Questions of Theory And Practice San Francisco Jossey-Bass.
10. Brandes, P. (1997). Organizational Cynicism: Its Nature, Antecedents, And Consequences. Dissertation of Doctor of Philosophy. Cincinnati, OH: The University of Cincinnati.
11. Brandes, P. C. (2008). The Interactive Effects of Job Insecurity And Organizational Cynicism On Work Effort Following A Layoff. Journal of Leadership & Organizational Studies, 233-240.
12. Candan, H. (2013). Örgütsel Sinizm ve İşgören Performansına Olası Etkileri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 181-194
13. Çelikten, M., & Çanak, M. (2014). Okul Yöneticilerinin Örgütsel Bağlılıkları İle Örgütsel Sinizmleri Arasındaki İlişki. Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi, 4(6), 45-78.
14. Çorum, M., & Öge, E. (2018). İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonlarından Eğitim ve Geliştirme Faaliyetlerinin Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkileri: Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma. Assam Uluslararası Hakemli Dergi, (10), 24-36.
15. Erdost, E., Karacaoğlu, K., & Reyhanoğlu, M. (2007). Örgütsel Sinizm Kavramı ve İlgili Ölçeklerin Türkiye’deki Bir Firmada Test Edilmesi. 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı (S. 514-524). Sakarya.
16. Gökberk, M. (2000). Felsefe Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
17. Helvacı, M. A. (2000). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Sinizm Düzeylerinin Belirlenmesi (Uşak İli Örneği). Turkish Studies, 7(3), 1475-1497.
18. Kalağan, G., & Güzeller, C. (2010). Öğretmenlerin Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (27), 83-97.
19. Kaptangil, K. (2012). İşletmelerde İnsan Kaynakları Eğitiminin Çalışanların Performansları Üzerine Olan Etkileri. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 25-44.
20. Kaya, İ. (2015). İnsan Kaynakları Yönetimi'nde Eğitim ve Geliştirme Uygulamaları: Otel İşletmesinde Bir Örnek Olay İncelemesi. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 4(11), 77-91.
21. Kutaniş, R., & Dikili, A. (2009). Adaletsizlik Algısı Sinizmi Etkiler Mi? Bir Örnek Olay. 17. Yönetim ve Organizasyon Kongre Kitabı (S. 693-699). Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi.
22. Mercin, L. (2005). İnsan Kaynakları Yönetimi’nin Eğitim Kurumları Açısından Gerekliliği ve Geliştirme Etkinliği . Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 4(14), 128-144.
23. Özgener, Ş., Öğüt, A., & Kaplan, M. (2008). İşgören-İşveren İlişkilerinde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Sinizm. İçinde: Özdevecioğlu M., & Kaplan, H. (Ed.), Örgütsel Davranışta Seçme Konular (S. 53-72). Ankara: Gazi Üni.Vakfı İlke Yayınevi.
24. Özler, D., Atalay, C., & Şahin, M. (2010). Örgütlerde Sinizm Güvensizlikle Mi Bulaşır. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi 2(2), 47-57.
25. Rumsey, D. J. (2011). Statics For Dummies. John Wiley & Sons.
26. Sezgin, N. Ş., & Kartal, V. (2013). Öğretmenlerin Örgütsel Sinizm ve Örgütsel Sessizlik Hakkındaki Görüşleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 47-67.
27. Söylemez, A. (2013). Yerel Yönetimler ve İnsan Kaynaklarının Geliştirilmesi. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(26), 393-423.
28. Tanış, H., & Türkkuşu, C. (2018). TCDD’de Çalışan Mühendislerin Hizmetiçi Eğitimlere Yönelik Görüşlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi ve Eğitim İhtiyaçlarının Belirlenmesi. Demiryolu Mühendisliği Dergisi (7), 1-13.
29. Tayrfun, A., & Çatır, O. (2014). Hemşirelerin Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi. İşletme Araşırmaları Dergisi, 6(1), 347-365.
30. Tesluk, P., Vance, R., & Mathieu, J. (1999). Examining Employee Involvement in The Context of Participative Work Environments. Group Organization Management, 3(24), 271-299.
31. Tokgöz, N., & Yılmaz, H. (2008). Örgütsel Sinizm: Eskişehir ve Alanya’daki Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 238-305.
32. TDK (2018). Büyük Türkçe Sözlük. (Erişim: 26/03/2018). http://www.tdk.gov.tr/index.Php?Option=Com_Bts&Arama=Kelime&Guid=Tdk.Gts.5ab9343fdf2c88.37702477
33. Uyar, B. (2010). İşletmelerde Eğitim Geliştirme ve Performans İlişkisi ve Türk Telekomünikasyon Sektöründe Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
34. Yalçın, U. (2017). Araştırma Görevlilerinin Örgütsel Sinizm Algılarının İşten Ayrılma Niyetlerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
35. Yıldız, E. (2014). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Anlayışı Işığında Eğitim ve Geliştirmenin Rolü, İşlevleri ve Bir Örnek Olay. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 11(41), 215-236.
36. Yüksel, Ö. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi (3. Baskı B.). Ankara: Gazi Kitabevi.