Evaluation of Misspellings in Notices Put Up in the City of Muş

Öz

People begin to live in an environment surrounded by language from the first moment they come to the world. Language is a systematic means of communication, and a part and transmitter of culture. Therefore, any problem in language affects culture negatively. Another factor that can negatively affect culture and communication is misspellings. Spelling rules depends on the correct alignment of letters corresponding to phonemes in a language through syllables, words and phrases. The aim of this study is to evaluate the notices put up in the center of the city of Muş in terms of the spelling rules of Turkish. Notices put up by the public institutions, shops and universities etc. and all kinds of real estate advertisements in the center of the city of Muş were evaluated in terms of misspellings. A scanning model was used, and data were recorded, classified and interpreted in various ways. Results show that notices and advertisements in the center of the city of Muş contain many misspellings.

Anahtar Kelimeler

• Misspelling,Notice,Muş

Muş İlinde Asılan İlanların Yazım Yanlışları Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Birey dünyaya geldiği ilk andan itibaren dille çevrili bir ortamda yaşamaya başlar. Dil, anlaşmayı sağlayan bir iletişim aracı, kültürün bir parçası ve taşıyıcısıdır. Dolayısıyla dilde yaşanan herhangi bir olumsuzluk kültürü de olumsuz yönde etkilemektedir. Kültürü veya anlaşmayı olumsuz etkileyebilecek unsurlardan biri de yazım kurallarıdır. Yazım kuralları, bir dildeki seslerin belirlenen şekillerdeki harflerle ve daha sonra da hecelerin, kelimelerin ve cümlelerin kurallara uygun şekilde doğru yazılışına bağlıdır. Bu çalışmada Muş ili merkezinde asılan ilanların yazım kurallarına uygunluğu bakımından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Muş ili merkezinde yer alan kamu kuruluşları ilanları, esnaf ilanları, her türlü kiralık yapı ilanları, üniversite ilanları vb. ilanlar yazım yanlışları açısından değerlendirilmiştir. Tarama modelinin kullanıldığı çalışmada veriler çeşitli yollarla kaydedilmiş, sınıflandırılmış ve yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda Muş ilinde asılan ilanlarda çok sayıda yazım yanlışı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yazım Yanlışı,İlan,Muş

Kaynakça

1. Ağca, H. (1999). Yazılı anlatım. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
2. Ak, E. (2011). Yaratıcı yazma etkinliklerinin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersindeki yazılı anlatım becerileri üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
3. Aktaş, Ş., & Gündüz, O. (2001). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara: Akçağ Yayınları.
4. Bülbül, A. R. (2000). Yazılı Anlatım ve Yazı Türleri. Konya: Nobel Yayınları.
5. Carter, C., Joyse, B., & Ktavits, S. L. (2002). Key to effective learning. New Jersey: Printice Hall.
6. Demircan, Ö. (2001). Yazım: Sözel karşıtlıkların görsel ayrımı, bileşik sözcüklerin yazımı, yazım ve sorunları bilimsel kurultayı bildirileri. Ankara: Dil Derneği Yayınları.
7. Demirel, Ö. (2002). Türkçe öğretimi (4. bs.). Ankara: Pegem Yayıncılık.
8. Erkınay, H. K. (2011). Türkçe öğretmenlerinin yazım kılavuzu kullanma konusundaki tutum ve görüşleri. International Journal of Social Science, 4 (1), 1-24.

9. Glover, J. A., & Burning, R.H. (1990). Cognitive phycology for teachers. Newyork: Macmillan Publishing Company.
10. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde yazma eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (12), 178-195.
11. Göğüş, B. (1978). Ortaokullarda Türkçe ve yazın eğitimi. Ankara: Gül Yayınevi.
12. Kantemir, E. (1997). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara: Engin Yayınevi.
13. Karadüz, A. (2008). Yazı ve yazım kavramlarının dilin ses ve anlam öğeleriyle ilişkisi. Turkish Studies, 3/6(Special Volume), 422-448.
14. Karakaş, R., & Akın, E. (2018). Yazım kuralları öğretiminde duvar yazılarından yararlanma. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(5), 647–654.
15. Kavcar, C., Sever, S., & Oğuzkan, F. (2001). Türkçe öğretimi. Ankara: Engin Yayınevi.
16. Özdemir, S. (2008). Orta öğretim seçme sınavında başarılı olan öğrencilerin yazılı anlatım becerileri üzerine bir inceleme. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.
17. Raimes, A. (1983). Techniques in teaching writing. New York: Oxford University Press.
18. Sever, S. (2000). Türkçe öğretimi ve tam öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.
19. TDK (2009). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu.
20. TDK (2012). Türkçe Yazım Kılavuzu. Ankara: Türk Dil Kurumu.
21. Uludağ, E. (2002). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama beceri düzeyleri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 97-114.
22. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
23. Yıldız, Z. (2002). Değişik öğrenim kademelerindeki öğrencilerin noktalama ve yazım kurallarını uygulama düzeyi. Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
24. Yıldızlar, M. (1994). Özel ve resmî ilköğretim okulları 1. kademe 4. sınıf öğrencilerinin yazma hataları. Yüksek lisans tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.