Predictive Power Of Non-Functional Attitude University Students For Their General, İndividual And Social Adjustment Levels

Öz

The aim of this study is to analyze whether there is statistically significant difference between the university students’ dysfunctional attitudes and their general, individual and social adjustment levels.The research model has been designed with relational research method. The sample of the research consists of 950 students selected through rate layer sampling method. The data of the research was gathered by using, Non-functional Attitude Scale and Personal Information Form. According to the results emerging from the study, perfectionism, need for approval, independent and variable attitude which are 4 sub-dimensions of non-functional attitudes scale explain %8.7 change of general adjustment level, %6.4 change of personal adjustment level and %9.1 change of social adjustment level. According to the normalized regression coefficient, the impact of predictor variable on general adjustment level of relativist order of importance is (β=0.138) for perfectionist attitude, (β=-0.134) for independent attitude, (β=-0.108) for need for approval and (β=-0.047) for variable attitude.  

Anahtar Kelimeler

• Adjustment,Non-Functional Attitude,University Students

Üniversite Öğrencilerinin Fonksiyonel Olmayan Tutumların Genel, Kişisel ve Sosyal Uyum Düzeylerini Yordama Gücü

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin fonksiyonel olmayan tutumlarının genel, kişisel ve sosyal uyum düzeylerini yordama gücünün belirlenmesidir. Araştırma modeli, ilişkisel araştırma yöntemi ile tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi oran tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen 950 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği (FOTÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, fonksiyonel olmayan tutumlar ölçeğinin 4 alt boyutu olan mükemmeliyetçilik, onaylanma ihtiyacı, bağımsız ve değişken tutum, genel uyum düzeyindeki değişimin %8.7’sini, kişisel uyum düzeyindeki değişimin %6.4’nü ve sosyal uyum düzeyindeki değişimin %9.1’ni açıklamaktadır. Standartlaştırılmış regresyon katsayılarına göre, yordayıcı değişkenlerin, genel uyum düzeyi üzerindeki göreli önem sırası, mükemmelci tutum (β=-0.138), ve bağımsız tutum (β=-0.134), onaylanma ihtiyacı (β=-0.108), değişken tutumdur (β=-0.047). 

Anahtar Kelimeler

• Uyum,Fonksiyonel olmayan tutumlar,Üniversite Öğrencileri

Kaynakça

1. Akıncı, G., (2007), Engelli Çocuğa Sahip Olan ve Olmayan Babaların Aile İşlevlerini Algılamaları İle Sosyal Uyum Düzeylerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi/ Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Benight, C. C. ve Bandura, A. (2004). Social cognitive theory of posttraumatic recovery: The role of perceived selfefficacy. Behavior Research and Therapy, 42, 1129–1148.
3. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı istatistik, araştırma deseni spss uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem.
4. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. Ve Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem.
5. Can, A. (2016). Spss ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara: Pegem.
6. Cüceloğlu, D. (2015). İnsan ve davranışı. İstanbul: Remzi.
7. Gençöz, F. (1998). Uyum Psikolojisi. Kriz Dergisi. 6(2), 1-7.
8. Johnson, B. ve Chrıstensen, L. (2014). Eğitim araştırmaları nicel, nitel ve karma yaklaşımlar. (Çev. Ed. Ş.B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.

9. Kramer, G.P, Berntein, D.A. ve Phares, V. (2014). Klinik psikolojiye giriş. (Çev. Ed. İ. Dağ). Ankara: Mentis Yayıncılık.
10. Martin, M.M. and Anderson , C. M. ( 1998 ). The cognitive flexibility scale three validity studies . Communication Reports , 11 , 1 – 9.
11. Murdock, N.L. (2016). Psikolojik danışma ve psikoterapi kuramlar. (Çev. Edt. F.Akkoyun ). Ankara: Nobel.
12. Özgüven, İ.E. (1992). Hacettepe kişilik envanteri el kitabı. Ankara: Odak Ofset Matbaacılık.
13. Savaşır, I. ve Şahin, N.H. (1997). BiIişsel davranışçı terapilerde değerlendirme: Sık kullanılan ölçekler. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
14. Yavuzer, H. (2003). Çocuk psikolojisi. İstanbul: Remzi Yayıncılık.
15. Yurtal-Dinç, F. (1999). Üniversite öğrencilerinin akılcı olmayan inançlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
16. Yurtal-Dinç, F. (2001). Akılcı Olmayan inançların bazı değişkenlere göre incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2, 41-48.