Suriyeli Sığınmacıların Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Uyum Düzeylerinin Karşılaştırılması: Kilis ve Batman Örneği

Öz

Başlangıçta birçok Arap ülkesinde başlayan ve 2011 yılının Nisan ayında Suriye’de devam eden iç çatışmaların sebep olduğu kitlesel göçlerden en çok etkilenen ülke Türkiye olmuştur. Türkiye’ye gelen sığınmacılar, sadece göç etmekle kalmamış, aynı zamanda maddi ve manevi değerlerini de beraberlerinde taşımaları nedeniyle birçok sosyo-ekonomik ve kültürel uyum sorunu ile karşı karşıya kalmışlardır. İşte bu çalışma, Kilis ve Batman kentlerine göç eden sığınmacıların sosyo-ekonomik ve kültürel uyum düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamıştır. Bu çerçevede çalışma için nicel araştırma yöntemi kullanılarak Kilis ve Batman ilinde bulunan sığınmacılar içinden 293 katılımcı ile yüz yüze anket yapılmıştır. Ankete katılan farklı kentlerdeki Suriyeli sığınmacıların Suriye’nin farklı kentlerinden geldikleri, farklı yapılara sahip oldukları ve bu nedenle sosyo-ekonomik ve kültürel uyum süreçlerinin de birbirine benzemediği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Suriyeli Sığınmacılar
• Uyum
• Kilis
• Batman

Comparıson Of The Socıo-Economıc And Cultural Adaptatıon Levels Of Syrıan Asylum Seekers: The Example Of Kılıs And Batman

Öz

Turkey has been the most affected by the mass exodus caused by the internal conflicts that initially began in many Arab countries and continued in Syria in April 2011. Asylum seekers arriving in Turkey have faced many socio-economic and cultural adaptation problems as result of their migration and carrying their material and spiritual values with them. This study aims to compare the socio-economic and cultural adaptation levels of asylum seekers immigrating into Kilis and Batman. In this context, a face-to-face survey was conducted with 293 participants among asylum seekers in Kilis and Batman using the quantitative research method for the study. It was revealed that the Syrian asylum seekers participating in the survey come from different cities of Syria, have different structures, and therefore, socio-economic and cultural adaptation processes are not similar to each other.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Syrian Asylum Seekers
• Integration
• Kilis
• Batman

Kaynakça

1. Açıkgöz, R., Koyuncu, A. A. & Gökçen A. (2017). Türkiye'deki Suriyeli Mültecilerin Yaşam Koşulları Üzerine Sosyolojik Bir Çalışma: Elazığ Örneği. Route Educational and Social Science Journal, 4 (4), 84-99.
2. Ager, A. & Strang, A. (2008). Understanding Integration: A Conceptual Framework. Journal Of Refugee Studies, 21 (2), 166-191.
3. Akdeniz, E. (2014). Suriye savaşının gölgesinde mülteci işçiler. İstanbul: Evrensel Basım Yayın.
4. Aksoy, A. (2007). Göçmenlik Deneyimine Kozmopolit Perspektiften Bakış. İçinde: Ayhan Kaya & Bahar Şahin (Ed.), Kökler ve Yollar: Türkiye’de Göç Süreçleri (s.421-443), İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
5. Aksoy, Z. (2012). Uluslararası Göç Ve Kültürlerarası İletişim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(20):1307-9581.
6. Apak, H.(2014). Suriyeli Göçmenlerin Kente Uyumları: Mardin Örneği. Mukaddime. 5(2), 53-70.
7. Aslan, G.G. & Güngör, F. (2019). Suriyeli Sığınmacıların Türkiye’ye Göç Sonrası Yaşadığı Sorunlar: İstanbul Örneği. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1602-1632. https://doi.org/ 10.26466/opus.558512
8. Council of The European Union (2004). Common Basic Principles for Immigrant Integration Policy in The European Union. Council of The European Union, Brussels: Centre for European Policy Studies.

9. Bartram D., Poros M. V. & Monforte P.(2017). Göç Meselesinde Temel Kavramlar. Ankara: Hece Yayınları.
10. Berry, J. W. (1997). İmmigration, Acculturation, And Adaptation Applied Psychology: An Internatıonal Revıew. Applıed Psychology, (46)1, 5–34.
11. Bodvarsson Ö. & Berg V. (2009). The Economics of Immigration:Theory and Policy. Springer, Berlin: Heidelberg.
12. Bulut, Ş, Kayagil, T. & Karpuz N. (2016) Suriyeli Sığınmacılarla Sağlık Sektöründe Yaşanan İletişim Sorunları Üzerinde Bir Araştırma: Kilis İli Örneği. İçinde: M.Paksoy, K. Sarıçoban, E.Yildirimci & Ö. Özkan (Ed.), II. Uluslararası Ortadoğu Konferansları: Ortadoğu’daki Çatışmalar Bağlamında Göç Sorunu (s. 295-313), Kilis 7 Aralık Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi.
13. Bulut, Y. & Eraldemir, Z. (2015). Göç Olgusunun Farklı Boyutlarıyla Hatay İli İskenderun ve Dörtyol İlçeleri Ölçeğinde İncelenmesi. İçinde: Yakup Bulut (Ed.), Uluslararası Göç ve Mülteci Sorunun Çözümünde Kamu Yönetiminin Rolü (s.13-38), Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
14. Castells, M. (1997). Kent, Sınıf, iktidar. Asuman Erendil (Çev.), Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
15. Castles, S. & Mıller, M. J. (2008). Göçler Çağı: Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri. Bülent Uğur Bal & İbrahim Akbulut (Çev.), 1. Baskı, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
16. Chambers, I. (2014). Göç, Kültür, Kimlik. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
17. Coşkun, E. & Yılmaz, Ç. (2018). Sığınmacıların Toplumsal Uyum Sorunları Ve Sosyal Hizmetlere Erişimi: Düzce Uydu Kent Örneği. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 75, 269-305.
18. Çetin, İ. (2016). Türkiye’de Suriyeli Sığınmacıların Sosyal Ve Kültürel Entegrasyonu. Sosyoloji Dergisi, (34), 197-222.
19. Duğan, Ö. & Gürbüz, S. (2018). Suriyeli Sığınmacıların Sosyal Entegrasyonuna Yönelik Bir Araştırma. Electronic Turkish Studies, 13(26), 529-546. https://doi.org/ 10.7827/TurkishStudies.14625.
20. Düzkaya, H. & Yazıcı E. (2017). Misafirlikten Vatandaşlığa Türkiye’deki Suriyelilerin Hukuki Statüsü: Türkiye Ve Avrupa Birliği Mevzuatı Ekseninde Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 6 (16), 419-456.
21. Ekşi, N. (2016). Türkiye Avrupa Birliği Geri Kabul Antlaşması. İstanbul: Beta Yayınları.
22. Elitok, S. P. (2019). Three Years on: An Evaluation of the EU-Turkey Refugee Deal. İstanbul: MİREKOÇ Yayınları.
23. Faist, T. (2003). Uluslararası Göç ve Ulusaşırı Toplumsal Alanlar. Azat Zana Gündoğan & Can Acar (Çev.), Ankara: Bağlam Yayınları.
24. Fielden, A. (2008). Local Integration: An Under-Reported Solution To Protracted Refugee Situation. UNHCR.
25. Goodwin-Gill, G. S. & McAdam, J. (2007). The Refugee in International Law. Third Edition, Oxford.
26. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü [GİGM] (2020). https://www.goc.gov.tr/.
27. Gülyaşar, M. (2017). Suriyeliler ve Vatandaşlık: Yerel Halk ve Suriyeli Sığınmacılar Çerçevesinde Bir Değerlendirme. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi(OPUS), 7(13), 678-705.
28. Harunoğullari, M. (2016). Suriyeli Sığınmacıların Kilis Şehrindeki Mekânsal, Kültürel Ve Ekonomik Etkileri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(45), 373-396.
29. International Organization for Migration [IOM] (2020). https://www.iom.int/. İçduygu, A. & Millet E. (2016). Syrian Refugees in Turkey; Insecure Lives in an Environment of Pseudo-Integration. Global Turkey in Europe Series, Working Paper 13.
30. İçduygu, A. & Turgay Ü.(1998). Türkiye’de İç Göç: Sorunsal Alanları ve Araştırma Yöntemleri. İçinde: Ahmet İçduygu & Diğerleri (Ed.), Türkiye’de İçgöç (s.38-55), İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları.
31. İçduygu, A. (2010). Türkiye’de Uluslararası Göçün Siyasal Arkaplanı: Küreselleşen Dünyada Ulus-Devlet İnşa Etmek ve Korumak. İçinde Barbara Pusch ve Tomas Wilkoszewski (Der.), Türkiye’ye Uluslararası Göç: Toplumsal Koşullar- Bireysel Yaşamlar, İstanbul: Kitap Yayınevi . İçduygu, A., & Aksel, D. B. (2013). Turkish Migration Policies: A Critical Historical Retrospective. Perceptions, 18(3), 167-190.
32. İncili Ö. F. & Akdemir İ. (2016). Yerinden Edilmişliğin Coğrafi Analizi: Kilis'te Suriyeli Sığınmacılar. Marmara Coğrafya Dergisi. 0(34), 118-133.
33. Joppke, C. (2012). The Role Of The State Cultural Integration: Trends. Challenges And Ways Ahead, Washington: MPI Yayını.
34. Kaiser, B. & Kaya A. (2016). Transformation And Europeanization Of Migration Policy İn Turkey: Multiculturalism, Republicanism And Alignment. İçinde İbrahim Sirkeci & Barbara Pusch (Der.), Turkish Migration Policy(s.23-40), London: Transnational Press London.
35. Karasu, M. A. (2016). Şanlıurfa’da Yaşayan Suriyeli̇ Sığınmacıların Kentle Uyum Sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 21(3), 995-1014.
36. Kaypak, Ş. & Bimay, M. (2016). Suriye Savaşı Nedeniyle Yaşanan Göçün Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri: Batman Örneği. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(1), 84-110.
37. King, R. (2012). Theories and Typologies of Migration: An Overview and A Primer. Willy Brandt Series of Working Papers in International Migration and Ethnic Relations, 3(12). 1-43.
38. Kirişçi K. & Karaca, S. (2015). Hoşgörü ve Çelişkiler: 1989,1991 ve 2011’de Türkiye’ye Yönelen Kitlesel Mülteci Akımları. İçinde: M.Murat Erdoğan & Ayhan Kaya (Ed.),Türkiye’nin Göç Tarihi-14. Yüzyıldan 21. Yüzyıla Türkiye’ye Göçler (s.295-314), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
39. Kymlicka, W. (2012). Çok Kültürlülük: Başarı, Başarısızlık Ve Gelecek. Fatih Öztürk (Çev.), İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 70 (2), 297-332.
40. Lee, E. (1966). A Theory of Migration. Demography, 3(1), 47-57.
41. Lewis, G. J. (1982). Human Migration: A Geographical Perspective. New York: St. Martin’s Press.
42. Li, P.S. (2008). World Migration İn The Age Of Globalization: Policy İmplications And Challenges. New Zealand Population Review, 33(34), 1-22.
43. Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü. Osman Akınbay & Derya Kömürcü (Çev.), Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
44. Nurdoğan, A.K. & Doğan, Z, (2019), Türkiye’ye Yönelen Uluslararası Göç Hareketliliği Bağlamında Çorum İl Görünümü. BEÜ AİD, 4 (1), 125-143.
45. Papademetriou, D. G. (1997). Migration. Foreign Policy, 109, Slate Group, LLC, 15-31.
46. Penninx, R., Spencer, D. & Hear N. V. (2008). Migration And Integration İn Europe: The State Of Research. ESRC Centre on Migration, Policy and Society (COMPAS) University of Oxford.
47. Philips, C. (2012). Turkey’s Syria Problem. Public Policy Research, IPPR, 19(2),137-140.
48. Punch, K. F. (2011). Sosyal Araştırmalara Giriş/Nicel ve Nitel Yaklaşımlar. Dursun Bayrak, H. Bader Arslan ve Zeynep Akyüz (Çev.), Ankara: Siyasal Kitapevi.
49. Süleymanov, A. (2016). Sultanbeyli İlçesindeki Suriyelilerin Yaşam Deneyimleri. İstanbul: Suriyeli Mülteci Çocuklarla El Ele Projesi Sonuç Raporu, 1-51.
50. Tekeli, İ. & Erder, L. (1978). Yerleşme Yapısının Uyum Süreci Olarak İç Göçler. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
51. The UN Refugee Agency [UNHCR], (2020). https://www.unhcr.org/.
52. Türkiye Büyük Millet Meclisi [TBMM], (2010). İnsan Hakları Işığında Türkiye’de Bulunan Mülteciler, Sığınmacılar ve Yasadışı Göçmenlerin Sorunları. TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu, Ankara: TBMM Basımevi.
53. World Migration Report (2015). Migrants and Cities: New Partnerships to Manage Mobility. Sitzerland: Organization for Migration (IOM). http://publications.iom.int/system/files/wmr2015_en.pdf
54. Yalçın, Cemal (2004). Göç Sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
55. Yıldırımalp, S., İslamoğlu, E. & İyem, C. (2017). Suriyeli sığınmacıların toplumsal kabul ve uyum sürecine ilişkin bir araştırma. Bilgi Dergisi, 19(2), 107–126.
56. Yüksel, H. & Hiçdurmaz, Z. (2019). “Misafir İşçiden” “Yaşlı Göçmene” Avrupa’da Yaşlanan Göçmenlerin Sorunları: Fransa Örneği. Journal Of Economy Culture And Society, 59(1), 213-234.