Türkiye’de Gıdanın Ekonomi Politiği: Başka Bir Gıda Sistemi Mümkün mü?
Öz
Anahtar Kelimeler
Çeşitlilik Ekonomileri, Tarım, Alternatif Gıda Ağları, Küçük Çiftçiler, Gıda Egemenliği
Kaynakça
- Akder, Halis (2011), “How to Dilute an Agricultural Reform: Direct Income Subsidy Experience in Turkey (2001–2008)”, Karapınar, Barış, Adaman, Fikret ve Gökhan Ozertan (Der.), Rethinking Structural Reform in Turkish Agriculture: Beyond the World Bank’s Strategy (New York: Nova Science Publishers): 47-62.
- Akyüz, Alper ve Yonca Demir (2016), “The Role of a Civil Society Organization in the Development of the Domestic Organic Market in Turkey”, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 54: 43-61.
- Arınç, Kenan (2018), “Boğatepe Köyü’nde Gravyer Peyniri Üretimi ve Sürdürülebilir Gelişme Bakımından Önemi (Kars/Türkiye)”, Türk Coğrafya Dergisi, 70: 7-18.
- Avcıoğlu, Doğan (1968), Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) (Ankara: Bilgi Yayınevi).
- Avrupa Birliği (2024), “Farm to Fork Strategy”, https://food.ec.europa.eu/horizontal-topics/farm-fork-strategy_en#About-the-Strategy (25.08.2024).
- Ayalp, Emel Karakaya (2021), “Alternatif Gıda Ağları ve Türkiye’de Yurttaş Temelli Gıda İnisiyatifleri”, İdealkent, 12 (33): 965-1005.
- Aydin, Zülküf (2002), “The New Right, Structural Adjustment and Turkish Agriculture: Rural Responses and Survival Strategies”, The European Journal of Development Research, 14 (2): 183-208.
- Aydin, Zülküf (2010), “Neo‐liberal Transformation of Turkish Agriculture”, Journal of Agrarian Change, 10(2): 149-187.
- Aydın, Saadet (2022), “Gıda Egemenliği”, Özkaya, Yakup., Erat, Veysel, Demirci, Kıvanç ve Aytaç Duran (Der.), Yerel Yönetimler, Kent ve Çevre Politikaları Ansiklopedisi (Ankara: Nobel).
- Aysu, Abdullah (2008), Küreselleşme ve Tarım Politikaları (İstanbul: Su Yayınları).