Araştırma Makalesi

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeline Göre Bütüncül Öğrenme Yaşantılarına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Cilt: 8 Sayı: 2 30 Aralık 2025
PDF İndir
EN TR

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeline Göre Bütüncül Öğrenme Yaşantılarına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinde bütüncül eğitim yaklaşımına göre düzenlenen öğrenme yaşantılarının modelde belirlenen ders öğrenme çıktılarını karşılayabilme durumunu öğretmen görüşlerine dayalı olarak değerlendirmektir. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Öğretmenler bütüncül eğitim yaklaşımına göre düzenlenmesi planlanan öğrenme öğretme süreçlerinin gerçekleştirileceği mevcut derslik, laboratuvar, kütüphane ve beceri atölyesi gibi fiziksel öğrenme ortamlarının bütüncül eğitim uygulamaları için uygun olmadığı ve öğrenme çıktılarını karşılama noktasında yetersiz koşullara sahip oldukları görüşündedirler. Aynı şekilde öğretmenlerin tamamı okulların teknolojik donanım ve öğrenmeye destek konusunda yetersiz donanıma olduğu görüşündeler. Öğretmenler okulların bilgisayar laboratuvarlarının olmadığını veya işlevsiz olduğunu belirterek ihtiyaç durumunda EBA üzerinden sanal sınıfların açıldığını belirtmişlerdir. Öğretmenler eğitim portalları açısından kısmen şanslı olduklarını belirtmişlerdir. Öğretmenler için MEBBİS, E-okul, EBA, DYS ve ÖBA gibi kaynakların önemli veri ve öğrenme olanağı sağladığını belirtmişlerdir. Öğretmenler sınıf ortamında planlı, programlı ve örgün anlamda gerçekleşen ve çoğunluğu kuramsal bilgilerden oluşan öğrenmelerin yaşama dönüştürülmesini sağlayacak sanatsal, bilimsel, kültürel, sportif ve sosyal öğrenme ortamlarının okullarda yetersiz olduğu görüşündedirler. Çalışmada, öğretmenlerin bütüncül eğitim ve öğretim teknolojileri konusunda eğitim almaları önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Türkiye yüzyılı maarif modeli , bütüncül eğitim , öğrenme çıktıları , öğretim programı

Kaynakça

  1. Adıgüzel, A. (2020). Eğitimde program geliştirme süreci. B. Oral ve T. Yazar (Eds.), Eğitimde Program Geliştirme ve Değerlendirme içinde (2. Baskı, ss. 175-201). PEGEM A.
  2. Akın, M. Ş. (2021). Doğa Sporlarının Doğa Kulüplerinin Üyelere Katkısı. Spor Eğitim Dergisi, 5(3), 1-13.
  3. Akınoğlu, O. (2005). Türkiye’de Uygulanan ve Değişen Eğitim Programlarının Psikolojik Temelleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22, 31-46.
  4. Akman, B. ve Ünal, M. (2019). Erken Çocuklukta Fen ve Matematik Eğitimi. İstanbul Üniversitesi Yayınları. Alkan, C. (1992). Eğitim Ortamlarının Düzenlenmesi. A.Ü. Eğitim Fakültesi Yayınları.
  5. Altan, M. Z. ve Yıldırım, T. (2022). Bütüncül Eğitim, Bütüncül Gelişim, Bütüncül İnsan. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 5(1), 68-77 https://doi.org/10.52105/temelegitim.20.5.
  6. Aydın, A. (1988). Sınıf Yönetimi. Anı Yayıncılık.
  7. Başar, H. (2006). Sınıf Yönetimi. Anı Yayıncılık.
  8. Celep, C. (2002). Sınıf Yönetimi ve Disiplini. Anı Yayıncılık.
  9. Cohen, L. ve Manion, L., (1997). Research methods in education. London: Routledge.
  10. Corbin, J. ve Strauss, A. (2008). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory. Thousand Oaks: Sage.

Kaynak Göster

APA
Adıgüzel, A. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeline Göre Bütüncül Öğrenme Yaşantılarına İlişkin Öğretmen Görüşleri. APJEC - Academic Platform Journal of Education and Change, 8(2), 110-132. https://doi.org/10.55150/apjec.1818889