Araştırma Makalesi
PDF Zotero Mendeley EndNote BibTex Kaynak Göster

Examination Of The Relationship Between Marriage Harmony And Communication Skills In Married Women

Yıl 2021, Cilt 4, Sayı 2, 233 - 244, 31.12.2021

Öz

Marriage is a legal contract between two people of different sexes to become a family, to live together, and to raise children. Marital adjustment refers to the satisfaction that spouses feel from their marriage. Communication skills are thought to be one of the most important variables in marital adjustment. The aim of this research is to investigate the relationship between communication skills and marital adjustment in married women. For this purpose, socio-demographic form, communication skills scale and dyadic adjustment scale were applied to 80 people who received support from a psychological counseling center in Istanbul. The data in the research were evaluated by entering the SPSS 22 program. As a result of the correlation analysis, a positive and significant relationship was found between communication skills in marriage and marital adjustment, in other words, as the communication skills of the spouses increase in marriage, the marital adjustment also increases. In addition, it was determined that communication skills predicted marital adjustment.

Kaynakça

  • [1]. Akgün, R. ve Polat Uluocak, G. (2010). Evlilikte etkili iletişim ve problem çözme: bir toplum merkezindeki kadınlarla gerçekleştirilen grup çalışması. Aile ve Toplum Eğitim- Kültür ve Araştırma Dergisi, 11(6), 9-22.
  • [2]. Bayraktaroğlu H.T. ve Çakıcı E. T. (2017). Psychometric properties of Revised form Dyadic Adjustment Scale in a sample from North Cyprus. International Journal of Educational Science, 19(2,3), 113-119.
  • [3]. Buluş, M. ve Bağcı, B. (2016). Evlilik doyumu: Aile yılmazlığı ve etkili iletişim becerilerinin rolü. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(40).
  • [4]. Curun, F. ve Çapkın, M. (2014). Romantik kıskançlığın bağlanma stilleri, benlik saygısı, kişilik özellikleri ve evlilik doyumu açısından yordanması. Psikoloji Çalışmaları, 34(1), 1-22.
  • [5]. Çakmak T, Ö. (2015). Evlilik uyumunun kişilik özellikleri, ilişkiye dair inançlar ve çatışma çözüm stilleri bağlamında yordanması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya.
  • [6]. Çelik, M. ve Tümkaya, S. (2012). Öğretim elemanlarının evlilik uyumu ve yaşam doyumlarının iş değişkenleri ile ilişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 223-238.
  • [7]. Duran, Ş. ve Hamamcı, Z. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının romantik ilişkiler yaşayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve çatışma iletişim tarzları üzerine etkisinin incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(23), 87-100.
  • [8]. Erbek, E., Beştepe, E., Akar, H., Eradamlar, N. ve Alpkan, RL. (2005). Evlilik uyumu. Düşünen Adam Dergisi, 18(1), 39-47.
  • [9]. Ersanlı,K. ve Balcı,S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(10), 7-12.
  • [10]. Fışıloğlu, H. ve Demir, A. (2000). Applicability of the dyadic adjustment scale for measurement scale for measurement of marital quality with Turkish couples. European Journal of Psychological Assesment, 16(3), 214-218.
  • [11]. Gottman. J. M. & Porterfield, A. L. (1981). Communicative competence in the nonverbal behavior of married couples. Journal of Marriage and Family, 43, 817-824.
  • [12]. Janicki, D.L. Kamarck, T.W. Gwaltney, C.J. & Shiffman, S., 2006. Application of ecologial momentary assessment to the study of marital adjustment and social interactions during daily life. Journal Of Family Psychology, 20(1), 168-172.
  • [13]. Kalaycı, Ş. (Ed.) (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  • [14]. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.
  • [15]. Özalp, Türetgen, İ., Ünsal, P. ve Telman, N. (2012). Yöneticiler için liderlik özelliklerini ölçen bir ölçek geliştirme. Psikoloji Çalışmaları, 24, 25-44.
  • [16]. Özgüven, İ. E. (2000). Evlilik ve Aile Terapisi. Ankara: PDREM Yayınları.
  • [17]. Özgüven, İ. E. (2014). Evlilik ve Aile Terapisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • [18]. Özuğurlu, K. (1985). Evlilik Raporu, İstanbul: Altın Kitaplar.
  • [19]. Şen, E. T. ve Oğuz, E. (2017). Psikiyatrik tanı alan bireylerin ve eşlerinin evlilik uyumları. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 16-24.
  • [20]. Tutarel Kışlak, Ş. ve Çabukça, F. (2002). Empati ve demografik değişkenlerin evlilik uyumu ile ilişkisi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 5(5).
  • [21]. Tutarel Kışlak, Ş. ve Çavuşoğlu, P. (2006). Evlilik uyumu, bağlanma biçimleri, yüklemeler ve benlik saygısı arasındaki ilişkiler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 9(9), 61-68.

Evli Kadınlarda Evlilik Uyumu ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Yıl 2021, Cilt 4, Sayı 2, 233 - 244, 31.12.2021

Öz

Evlilik, farklı cinsiyetten iki kişinin aile olmak, hayatı bir arada sürdürmek ve çocuk yetiştirmek için kurdukları yasal bir akittir. Evlilik uyumu kavramı ise eşlerin evliliklerinden hissettikleri memnuniyeti ifade eden bir kavramdır. Evlilik uyumunda iletişim becerilerinin en önemli değişkenlerden biri olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmanı amacı evli kadınlarda iletişim becerileri ile evlilik uyumu arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu amaçla İstanbul ilindeki bir psikolojik danışmanlık merkezinden destek alan 80 kişiye sosyo demografik form, iletişim becerileri ölçeği ve çift uyum ölçeği uygulanmıştır. Araştırmadaki veriler SPSS 22 programına girilerek değerlendirilmiştir. Yapılan korelasyon analiz sonucunda evlilikte iletişim becerileri ile evlilik uyumu arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki saptanmıştır yani evlilikte eşlerin iletişim becerileri arttıkça evlilik uyumları da yükselmektedir. Ayrıca iletişim becerilerinin evlilik uyumunu yordadığı saptanmıştır.

Kaynakça

  • [1]. Akgün, R. ve Polat Uluocak, G. (2010). Evlilikte etkili iletişim ve problem çözme: bir toplum merkezindeki kadınlarla gerçekleştirilen grup çalışması. Aile ve Toplum Eğitim- Kültür ve Araştırma Dergisi, 11(6), 9-22.
  • [2]. Bayraktaroğlu H.T. ve Çakıcı E. T. (2017). Psychometric properties of Revised form Dyadic Adjustment Scale in a sample from North Cyprus. International Journal of Educational Science, 19(2,3), 113-119.
  • [3]. Buluş, M. ve Bağcı, B. (2016). Evlilik doyumu: Aile yılmazlığı ve etkili iletişim becerilerinin rolü. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(40).
  • [4]. Curun, F. ve Çapkın, M. (2014). Romantik kıskançlığın bağlanma stilleri, benlik saygısı, kişilik özellikleri ve evlilik doyumu açısından yordanması. Psikoloji Çalışmaları, 34(1), 1-22.
  • [5]. Çakmak T, Ö. (2015). Evlilik uyumunun kişilik özellikleri, ilişkiye dair inançlar ve çatışma çözüm stilleri bağlamında yordanması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya.
  • [6]. Çelik, M. ve Tümkaya, S. (2012). Öğretim elemanlarının evlilik uyumu ve yaşam doyumlarının iş değişkenleri ile ilişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 223-238.
  • [7]. Duran, Ş. ve Hamamcı, Z. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının romantik ilişkiler yaşayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve çatışma iletişim tarzları üzerine etkisinin incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(23), 87-100.
  • [8]. Erbek, E., Beştepe, E., Akar, H., Eradamlar, N. ve Alpkan, RL. (2005). Evlilik uyumu. Düşünen Adam Dergisi, 18(1), 39-47.
  • [9]. Ersanlı,K. ve Balcı,S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(10), 7-12.
  • [10]. Fışıloğlu, H. ve Demir, A. (2000). Applicability of the dyadic adjustment scale for measurement scale for measurement of marital quality with Turkish couples. European Journal of Psychological Assesment, 16(3), 214-218.
  • [11]. Gottman. J. M. & Porterfield, A. L. (1981). Communicative competence in the nonverbal behavior of married couples. Journal of Marriage and Family, 43, 817-824.
  • [12]. Janicki, D.L. Kamarck, T.W. Gwaltney, C.J. & Shiffman, S., 2006. Application of ecologial momentary assessment to the study of marital adjustment and social interactions during daily life. Journal Of Family Psychology, 20(1), 168-172.
  • [13]. Kalaycı, Ş. (Ed.) (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  • [14]. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.
  • [15]. Özalp, Türetgen, İ., Ünsal, P. ve Telman, N. (2012). Yöneticiler için liderlik özelliklerini ölçen bir ölçek geliştirme. Psikoloji Çalışmaları, 24, 25-44.
  • [16]. Özgüven, İ. E. (2000). Evlilik ve Aile Terapisi. Ankara: PDREM Yayınları.
  • [17]. Özgüven, İ. E. (2014). Evlilik ve Aile Terapisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • [18]. Özuğurlu, K. (1985). Evlilik Raporu, İstanbul: Altın Kitaplar.
  • [19]. Şen, E. T. ve Oğuz, E. (2017). Psikiyatrik tanı alan bireylerin ve eşlerinin evlilik uyumları. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 16-24.
  • [20]. Tutarel Kışlak, Ş. ve Çabukça, F. (2002). Empati ve demografik değişkenlerin evlilik uyumu ile ilişkisi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 5(5).
  • [21]. Tutarel Kışlak, Ş. ve Çavuşoğlu, P. (2006). Evlilik uyumu, bağlanma biçimleri, yüklemeler ve benlik saygısı arasındaki ilişkiler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 9(9), 61-68.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Eğitim, Eğitim Araştırmaları
Bölüm Araştırma Makaleleri
Yazarlar

Arzu KARA (Sorumlu Yazar)
0000-0003-1532-8095
Türkiye


Durmuş ÜMMET
MARMARA UNIVERSITY
0000-0002-8318-9026
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 31 Aralık 2021
Başvuru Tarihi 28 Kasım 2021
Kabul Tarihi 16 Aralık 2021
Yayınlandığı Sayı Yıl 2021, Cilt 4, Sayı 2

Kaynak Göster

APA Kara, A. & Ümmet, D. (2021). Evli Kadınlarda Evlilik Uyumu ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi . Akademik Platform Eğitim ve Değişim Dergisi , 4 (2) , 233-244 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/apjec/issue/67656/1029728

asos-index.png