Sevginin Birey, Aile, Toplum ve Eğitim Üzerindeki Etkileri
Öz
İnsan hayatını olumlu yönde etkileyen ve insana değer katan en önemli faktörlerden biri sevgidir. Sevgi;
yakınlaştıran, birleştiren ve bütünleştiren, ruhsal ihtiyaçları gideren, psikolojik dünyamızı iyileştiren bir olgu olarak yaşamın her alanında etkin bir güce sahip olmaktadır. Ancak küreselleşmenin yoğun etkisi altında kalındığı bir zamanda sevgiye duyulan ihtiyaç ve eksiklik sağlıklı ve verimli bir yaşamı daha da zorlaştırmıştır. Bu açıdan bakıldığında sevginin varlığı, bireysel ve toplumsal hayat için yaşamsal bir değer ve önem taşımaktadır. Nitekim birbirinden farklı ne kadar çok ahlaki değer var olsa da sevgi, yaşamsal değerler arasında en önemli faktörler arasında yer almaktadır. Çünkü sevgi bedensel ve ruhsal bütünlüğü koruyan hayati bir ihtiyaçtır. Özellikle kişilik gelişiminin ilk temellerinin atıldığı ailede ve sonrasında insan kişiliği üzerine etkisi olan eğitim ve toplum çerçevesinden bakıldığı zaman, değeri ve önemi daha belirgin şekilde ortaya çıkmaktadır. Aile, okul ve toplum gibi teorik ve pratik davranışlarının kazanıldığı yer ve ortamlarda sevginin geliştirilmesi, içselleştirilmesi ile birey ve toplum hayatında oluşabilecek sorun ve sıkıntılar aşılmaktadır. Yaşamsal enerjiyi yüksek tutan, olumlu bir bakış açısı geliştiren, insanı onaran ve olgunlaştıran, birleştiren ve güçlendiren, huzur ve sükûneti sağlayan unsurlar gibi sevgiyi daha geniş bir yelpazede ele aldığımızda, birçok olumlu etkenlerinden söz etmek mümkündür. Bu çalışmada da her geçen gün bozulmaların ve kargaşaların arttığı bir zamanda sevginin; birey, aile, toplum ve eğitim faktörleri üzerinde mütalaa etmek, psiko-sosyal açıdan nasıl bir mükemmellik sağladığını anlatmaya çalışmakta fayda olduğu görülmüştür. Dolayısıyla sevginin ne olduğu, birey, aile, toplum ve eğitim üzerinde nasıl şekillendiği, ne gibi olumlu sonuçlar doğurduğu, insan yaşamını daha verimli ve etkili kılabilmesi açısından nasıl bir kılavuzluk özelliği taşıdığı farklı görüşler ışığında anlatılarak hayattaki önemi ortaya koymaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Argun, Y. (2005). Anne Baba Ve Öğretmenlerin Öğrenilmiş Güçlülüğü İle Okulöncesi Çocukların Davranışsal - Duygusal Güçlülüğü Ve Kendilik Algısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir
- Ağdemir, S. (1991). Aile ve Eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 1 (1).
- Akın, S. (2007). İslam’da İnsan Sevgisi. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17 (17), 137-147.
- Akyol, A. (2012). Ahlâk-ı Nâsırî'de Ahlâk ve Siyaset İlişkisi: Sevgi Erdemi Merkezli Bir Okuma . Değerler Eğitimi Dergisi , 10 (24) , 7-30.
- Arıkdal, E. (1989). Sevgi Gücünün Evrendeki Yeri. Eskişehir T.C. Anadolu Üniversitesi Kültürel Çalışmalar ve Çevre Eğitimi Merkezi'nin Düzenlediği “Sevgi Düşüncesi" Seminerinde Sunulan Tebliğ, 17-18 Mayıs 1989, Eskişehir.
- Aristoteles.(1997). Nikomokhos’a Etik. (çev. Saffet Babür). Ankara: Ayraç Yayınları.
- Ataman, A. (2000). Sınıf İçinde Karşılaşılan Davranış Problemleri ve Bunlara Karşı Geliştirilen Önlemler. Sınıf Yönetimi. (ed. Leyla Küçükahmet) Ankara: Nobel Yayınları.
- Atik, M. K. (2007). Aşık Mahzûni Düşüncesinde Tanrı Ve İnsan Sevgisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (9), 1-11.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Beslenme ve Diyetetik
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Ayfer Yolcu
*
0000-0002-4051-3690
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2022
Gönderilme Tarihi
4 Kasım 2022
Kabul Tarihi
31 Aralık 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 4 Sayı: 2