Happiness Inequality Among Young Adults in Türkiye

Öz

This study aims to describe the relationship between the happiness of young adults and their undertaking of period-specific tasks such as entering the working life, gaining economic independence, leaving the parental home, and getting married. It focuses on happiness inequality in young adults. This is the unique aspect of the study. In the study designed as a secondary data analysis research, survey data obtained from 1,304 people between the ages of 20 and 40 within the scope of the 7th wave of the World Values Survey were analyzed. The study revealed that young adults undertaking period-specific tasks were happier, while those who had problems undertaking these tasks and gaining independence from the family were less happy, thus showing that happiness was unequally distributed among young adults. Those who were employed, had a respected occupation, saved money, were satisfied with their standard of living, lived independently from their parents, and had control of their lives were found to be happier. In contrast, those who were unemployed, worked in manual labor jobs, lived in debt, were dissatisfied with their standard of living, lived with their parents, and lacked control over their lives were identified as unhappy.

Anahtar Kelimeler

• Happiness
• Life satisfaction
• Inequality
• Happiness inequality
• Young adulthood

Türkiye’de Genç Yetişkinler Arasında Mutluluk Eşitsizliği

Öz

Bu çalışma, genç yetişkinlik dönemindeki bireylerin çalışma hayatına girme, ekonomik bağımsızlığını kazanma, ebeveynlerin evinden ayrılma, evlenme gibi döneme özgü görevleri üstlenme durumlarıyla mutlulukları arasındaki ilişkiyi betimlemeyi amaçlamaktadır. Genç yetişkinlerde mutluluk eşitsizliğine odaklanmaktadır. Bu durum çalışmanın özgün yönünü oluşturmaktadır. İkincil veri analizi araştırması olarak tasarlanan çalışmada, Dünya Değerler Araştırması'nın 7. dalgası kapsamında 20-40 yaş arası 1304 kişiden elde edilen anket verisi analiz edilmiştir. Türkiye örneğinde yapılan çalışma, döneme özgü görevleri üstlenmiş genç yetişkinlerin daha mutlu, bu görevleri edinmede ve aileden bağımsız hale gelmede sorun yaşayanlarınsa daha mutsuz olduğunu, dolayısıyla mutluluğun genç yetişkinler arasında eşitsiz dağıldığını ortaya koymuştur. Genç yetişkinler içerisinde çalışan, saygın mesleği olan, birikim yapan, yaşam standardından memnun olan, ebeveynlerinden ayrı yaşayan, hayatının kontrolünü elinde tutanların daha mutlu; iş arayan, beden gücüne dayalı işlerde çalışan, borçlanarak geçinen, yaşam standardından hoşnut olmayan, ebeveynleriyle yaşayan, hayatı üzerinde kontrolü bulunmayanlarınsa mutsuz olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Mutluluk
• Yaşam memnuniyeti
• Eşitsizlik
• Mutluluk eşitsizliği
• Genç yetişkinlik

Kaynakça

1. Akın, H. B. ve Şentürk, E. (2012), Bireylerin Mutluluk Düzeylerinin Ordinal Lojistik Regresyon Analizi ile İncelenmesi, Öneri, 10(37), s. 183-193.
2. Aristoteles (2014), Nikomakhos’a Etik, (Çev.: F. Akderin), İstanbul: Say Yayınları.
3. Arslan, A. (2018), Giriş, Farabi, Mutluluğun Kazanılması, s. V-XXVII, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
4. Arslan, H. (2017), (Un)happiness During Transition: Levels, Distribution and Determinants of Subjective Well- Being in Post-Socialist Countries, (PhD Thesis), https://opus.constructor.university/frontdoor/index/ index/docId/919 (Erişim Tarihi: 17.04.2024).
5. Arslan, H. (2020), Mutluluk ve Mutluluk Eşitsizliği, (Ed.: S. Ayata), Türkiye’de Yoksulluk ve Eşitsizlik Nedenler, Süreçler, Çözümler, s. 115- 125, Ankara: Sosyal Denge ve Demokrasi Araştırma Merkezi.
6. Aydın, M. (2019), Genç Yetişkinlerde Mutluluk, Maneviyat ve Kanaat, The Journal of Social Science, 3(6), s. 439- 448.
7. Aysan, M. F. ve Aysan, Ü. (2017), The Effect of Employment Status on Life Satisfaction in Europe, (Eds.: M. H. Bilgin, H. Danış, E. Demir ve U. Can), Empirical Studies on Economics of Innovation, Public Economics and Management, Eurasian Studies in Business and Economics, s. 335–347, Cham: Springer. doi: 10.1007/978-3-319-50164-2_21.
8. Ayvaz Kızılgöl, Ö. ve Öndeş, H. (2020), 2009-2019 Döneminde Türkiye’de Bireylerin Mutluluk Düzeylerinin İncelenmesi, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 18(4), s. 73-90.

9. Birlik, V. (2013), Platon ve Aristoteles’in Erdem Anlayışının Akıl, Bilgi ve Mutluluk ile Olan İlişkisini Karşılaştırılması, (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/giris.jsp
10. Blanchflower, D. G. ve Oswald A. J. (2004), Well-Being Over Time in Britain and the USA, Journal of Public Economics, 88(7-8), s. 1359–1386. doi:10.1016/S0047-2727(02)00168-8.
11. Bozkuş, S., Çevik, E. İ. ve Üçdoğruk, Ş. (2006), Subjektif Refah ve Mutluluk Düzeyine Etki Eden Faktörlerin Sıralı Lojit ile Modellenmesi: Türkiye Örneği, 15. İstatistik Araştırma Sempozyumu Bildiri Kitabı, s. 93-116, Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası.
12. Choi, Y. (2018), Happiness Inequality: A Comparative Study on 15 OECD Countries. https://www.rese archgate.net/publication/348845063Happiness_Inequality. (Erişim Tarihi: 19.04.2024).
13. Clark, A. E. ve Oswald A. J. (1994), Unhappiness and Unemployment, The Economic Journal, 104, s. 648-659.
14. Delhey, J. ve Kohler, U. (2011), Is Happiness Inequality Immune to Income Inequality? New Evidence Through Instrument-Effect-Corrected Standard Deviations, Social Science Research 40, s. 742–756. doi: 10.1016/j.ssresearch.2010.12.004.
15. Dunn, S. L., Arslanian-Engoren, C., DeKoekkoek, T., Jadack, R. ve Scott, L. D. (2015), Secondary Data Analysis as an Efficient and Effective Approach to Nursing Research, Western Journal of Nursing Research, 37 (10), s.1–13. doi: 10.1177/0193945915570042.
16. Ferrer-i-Carbonell, A. (2005), Income and Well-Being an Empirical Analysis of the Comparison Income Effect, Journal of Public Economics, 89(5-6), s. 997-1019. doi: 10.1016/j.jpubeco.2004.06.003.
17. Frey, B. S. ve Stutzer, A. (2002), What Can Economists Learn from Happiness Research?, Journal of Economic Literature, 40(2), s.402-435.
18. Gander, M. J. ve Gardiner, H. W. (2004), Çocuk ve Ergen Gelişimi, (Çev.: A. Dönmez ve H. N. Çelen), Ankara: İmge Kitabevi.
19. George, D. ve Mallery, P. (2020), IBM SPSS Statistics 26 Step by Step: A Simple Guide and Reference, Sixteenth Edition, New York and London: Routledge Taylor & Francis.
20. Gülcan, A. ve Nedim Bal, P. (2014), Genç Yetişkinlerde İyimserliğin Mutluluk ve Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi, Asya Öğretim Dergisi, 2(Özel), s. 41-52.
21. Haerpfer, C., Inglehart, R., Moreno, A., Welzel, C., Kizilova, K., Diez-Medrano J., M. Lagos, P. Norris, E. Ponarin ve B. Puranen (Eds.) (2022), World Values Survey: Round Seven- Country-Pooled Datafile (Version 5.0) [Dataset], JD Systems Institute ve WVSA Secretariat. doi: 10.14281/18241.20.
22. Helliwell, J. F., Huang, H.ve Wang, S. (2016), The Distribution of World Happiness, (Eds.: J. Helliwel, R. Layard ve J. Sachs), World Happiness Report 2016 update (Vol. I), s. 8- 49, New York: Sustainable Development Solutions Network.
23. Helliwell J. F., Huang H., Shiplett, H. ve Wang, S. (2024), Happiness of the Younger, the Older, and Those in Between, (Eds.: J. F. Helliwell, R. Layard, J. D. Sachs, J.-E. De Neve, L. B. Aknin, ve S. Wang), World Happiness Report 2024, s. 9-60, University of Oxford: Wellbeing Research Centre. doi: 10.18724/whr-f1p2-qj33
24. Kalmijn, W. ve Veenhoven, R. (2005), Measuring Inequality of Happiness in Nations- In Search For Proper Statistics, Journal of Happiness Studies, Special Issue on ‘Inequality of Happiness in nations’, 6, s. 357-396.
25. Kanlıoğlu, M. B. ve Dumludağ, D. (2022), The Relationship Between Unemployment, Employment Expectations and Happiness in Turkey for the Years: 2003-2018, Journal of Research in Economics, 6(1), s. 1-19. doi: 10.29228/JORE.11.
26. Sezgin Kıroğlu, B., ve Yıldırım, K. (2022), Mutluluk ve Belirleyicileri: Türkiye için Bir Analiz, Journal of Emerging Economies and Policy, 7(2), 50-70.
27. Levinson, D. J. (1978), The Seasons of a Man’s Life, NewYork: Ballantine Books.
28. Levinson, D. J. (1986), A Conception of Adult Development, American Psychologist, 41(1), s. 3-13. doi: 10.1037/0003-066X.41.1.3
29. Lim, H. E., Shaw, D., Liao, P. S. ve Duan, H. (2020), The Effects of Income on Happiness in East and South Asia: Societal Values Matter?, Journal of Happiness Studies, 21(2), s. 391-415.
30. Limanlı, Ö. (2021), Yaşam Memnuniyeti ve Mutluluk Eşitsizliği: Türkiye’den Bulgular, Journal of Yasar University, 16(61), s. 455-477.
31. Marar, Z. (2004), Mutluluk Paradoksu Özgürlük ve Onaylanma, (Çev.: S. Çağlayan), İstanbul: Kitap Yayınevi.
32. McMahon, D. M. (2006), Happiness: A History, New York: Atlantic Monthly Press.
33. Neuman, W. L. (2020), Toplumsal Araştırma Yöntemleri- Nicel ve Nitel Yaklaşımlar (Vol 2), (Çev.: Ö. Akkaya), Ankara: Siyasal Kitabevi.
34. Onur, B. (2011), Gelişim Psikolojisi, Ankara: İmge Kitabevi.
35. Payat, Ş. ve Öksüz, Y. (2022), Genç Yetişkinlik Çağındaki Bireylerin Evlilik Kaygısı ile Mutluluk Korkusu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), s. 621-642.
36. Peiro, A. (2006), Happiness, Satisfaction and Socio-Economic Conditions: Some International Evidence, The Journal of Economics, 35, s. 348-365. doi:10.1016/j.socec.2005.11.042.
37. TÜİK (2023), Türkiye Yaşam Memnuniyeti Araştırması- 2023. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yasam- Memnuniyeti-Arastirmasi-2023-49692. (Erişim Tarihi: 13.04.2024).
38. Uygur, Y. ve Dilmaç, B. (2021), Genç Yetişkin Bireylerde İnternet Bağımlılığı Sosyal Uyum ve Mutluluk Düzeyleri Arasındaki Yordayıcı İlişkiler, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(3), 1706-1714.
39. Veenhoven, R. ve Dumludağ, D. (2017), İktisat ve Mutluluk: Bugün Daha Mutlu muyuz?, (Eds.: D. Dumludağ, Ö. Gökdemir, L. Neyse ve E. Ruben), İktisatta Davranışsal Yaklaşımlar, s. 223-251. Ankara: İmge Kitabevi.
40. Veenhoven, R. (1984), Conditions of Happiness, Dordrecht, Boston, Lancaster: D. Reidel Publishing Company.
41. Veenhoven, R. (1990), Inequality in Happiness, Inequality in Countries Compared Between Countries, 12th Work Congress of Sociology, Madrid, Spain.
42. Veenhoven, R. (2005a), Inequality of Happiness in Nations. Journal of Happiness Studies, 6(4), s. 351-355. doi: 10.1007/s10902-005-0003-x.
43. Veenhoven, R. (2005b), Return of Inequality in Modern Society? Test by Dispersion of Life-Satisfaction Across Time and Nations, Journal of Happiness Studies, 6, s. 457–487. doi: 10.1007/s10902-005-8858-4.
44. Veenhoven, R. (2015a), Informed Pursuit of Happiness: What We Should Know, Do Know and Can Get to Know, Journal of Happiness Studies, 16, s. 1035–1071. doi: 10.1007/s10902-014-9560-1.
45. Veenhoven, R. (2015b), The Overall Satisfaction with Life: Subjective Approaches, (Eds.: W. Glatzer, L. Camfield, V. Møller ve M. Rojas), Global Handbook of Quality of Life, International Handbooks of Quality-of-Life, s. 207- 238, Dordrecht: Springer. doi: 10.1007/978-94-017-9178-6_9.
46. Veenhoven, R. (t.y.), Rank Report Inequality of Happiness in Nations 2010-2019, World Database of Happiness, Erasmus University Rotterdam, The Netherlands. worlddatabaseofhappiness.eur.nl (Erişim Tarihi: 17.04.2024).
47. World Values Study (2017-2022), World Values Survey Wave 7 questionnaire. https://www.worldvalues survey .org/WVSDocumentationWV7.jsp. (Erişim Tarihi: 01.04.2024).
48. World Values Study (2018), World Values Survey Wave 7 in Turkey: Sample Design. https://www.world valuessurvey.org/WVSDocumentationWV7.jsp. (Erişim Tarihi: 01.04.2024).
49. Yalvaç Arıcı, H. (2020), Mutluluk Tarihi, Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 9, s. 217-243.
50. Zastrow, C. ve Kirst-Ashman, K. K. (2007), Understanding Human Behavior and the Social Environment, USA, CA: Thomson Brooks/Cole.