Okulöncesi Öğrenim Gören Öğrenci Velilerinin Beden Eğitimi Ve Oyun Dersine Yönelik Düşüncelerini Keşfetmek

Öz

Oyun bireyin sosyal, fiziksel, duyuşsal ve zihinsel becerilerini geliştirmekte büyük önem arz etmektedir. Oyun ile birlikte çevreye uyum sağlayabilmek için, gerekli doğa mücadelesini yarışma ruhu içerisinde gerçekleştirir. Beden eğitimi; jimnastik, oyun, spor gibi bütün fiziksel faaliyetleri içerinde bulunduran genel bir kavram olup, ebeveynlerin derse olan tutumları önemlidir. Okul öncesi velilerinin beden eğitimi spor ve oyun dersine karşı tutumlarının incelenmesini amaçlayan çalışmamızda verilerin analizinde “fenomenolojik ve içerik analiz” yöntemlerinden yararlanılmıştır. Beden eğitimi ve oyun kavramları, ders saatlerinin artırılması, sosyal, duygusal, fiziksel ve bilişsel yönden temalara ayrılmıştır. Okulöncesi yaş grubunun özellikleri dikkate alındığında, özel öğretim yöntemleri de dikkate alınarak gerekli eğitim programı düzenlenmelerinin yapılması ve okulöncesi tüm eğitim kurumlarında beden eğitimi ve oyun dersi zorunlu olarak sunulması gerektiği, bu programın alanında uzman olan beden eğitimi öğretmenleri tarafından uygulanmasının fayda sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okulöncesi
• Oyun
• Beden Eğitimi

Exploring Preschool Students' Parents' Opinions on Physical Education and Game Lesson

Öz

The game is of great importance in improving the social, physical, emotional and mental skills of the individual. In order to adapt to the environment with the game, it performs the necessary nature struggle in the spirit of competition. Physical education; It is a general concept that includes all physical activities such as gymnastics, games, sports, and the attitudes of parents to the lesson are important. In our study, which aims to examine the attitudes of pre-school parents towards physical education, sports and game lessons, "phenomenological analysis and content analysis" methods were used in the analysis of the data. Physical education and game concepts are divided into themes such as increasing class hours, social, emotional, physical and cognitive aspects. Considering the characteristics of the re school age group, making the necessary training program arrangements taking into account the special teaching methods and physical education and game lessons should be compulsory in all preschool education institutions, It is thought that it will be beneficial if this program is implemented by physical education teachers who are experts in their field.

Anahtar Kelimeler

• Preschool
• Game
• Physical Education

Kaynakça

1. Akçınlı Yurdakul N, Çamlıyer H, Çamlıyer H, Karabulut H, ve Soytürk M, (2012). Sekiz Yaş Grubu Çocuklarda Hareket Eğitiminin Dikkat ve Hafıza Gelişimine Etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14 (1): 103-108.
2. Akın, S. (2018). Okul öncesi 60-72 aylık çocukların temel motor beceri gelişiminde eğitsel oyunların etkisi. Doktora Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
3. Arkoç, S. A. (2001). Sosyal psikoloji. 2. Baskı, İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım,
4. Ayan, S., ve Memiş, U. A.; (2012). İlköğretim 4-5. Sınıf Öğrencilerinin Oyun ve Spor Tercihleri, UHBAB Dergisi, , 2,: 37-45.
5. Creswell, J. W. (2015). Nitel araştırma yöntemleri (2. Baskı) (Çev. Edt. M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
6. Çamlıyer H. (1994). Eğitilebilir Zekâ Düzeyindeki Çocuklarda Hareket Eğitiminin Algısal Gelişim Düzeylerine Etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Yayınlanmamış Doktora Tezi, İzmir, 1994, p. 30-32, 44-46.
7. Çamlıyer, H. ve Çamlıyer, H. (2001). Eğitim Büyünlüğü İçince Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun, 4. Baskı. Manisa: Emek Matbacılık San. Tic. Ltd. Şti. Department of Edcation and Early Child Development.
8. Dirim, A. (2000). İlköğretim Okulları İçin Çocuk Oyunları. İstanbul: Esin Yayınevi.

9. Gallaue, D. L. (1975). Motor Development and movement exprences for young childen .John Wiley & Sons, Inc: New York,
10. Güllü, M., Cengiz, Ş. Ş., Öztaşyonar, Y.,ve Kaplan, B. (2016). Ortaokul öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi (Şanlıurfa ili örneği). Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 49-61.
11. Günsel, A. M. (2004). İlköğretimde Beden Eğitimi ve Uygulamaları, Ankara : Anı Yayıncılık,
12. Güven, B. (2017). “Bana Oyunla Öğret”: Okul Öncesi Eğitimde Oyun ve Beden Eğitimi. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi,, 2(1), 97-109.
13. Güven, N. M. (2005). Okul Öncesi ve İlköğretimde Beden Eğitimi (4.baskı), Ankara: Kök Yayıncılık.
14. Hacıcaferoğlu S, ve Sümer H. (2019). Okul spor faaliyetlerinin sporcu öğrencilerin sosyalleşmelerine yönelik katkısını bazı değişkenlere göre incelenmesi. International Journal of Cultural and Social Studies. 5(2), 704-716.
15. Hazar, M. , (1997). Beden Eğitimi ve Sporda Oyunla Eğitim. Ankara: Saray Matbası,
16. İnan, M., İnan., S. A., Varol, Y., K., Çolakoğlu F., F., Çolakoğlu Tekin. (2018). Ergenlerin Sosyal Görünüş Kaygılarının Beden Eğitimi Dersine Yönelik Sürekli Kaygı Düzeyleri Üzerindeki Etkisi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 12,3: 258-265.
17. İnceoğlu, M. (1993). Tutum Algı İletişim. Ankara: V Yayınları,
18. Kale, R (2007). İlköğretimde Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi, Ankara: Pegem A Yayıncılık.
19. Karagün E, (2017). Aktif Çalışan Öğretmenlerin Beden Eğitimi Ve Spor Dersi Hakkındaki Görüşleri: İzmit Örneği, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6 (1), 13.
20. Kerlinger, F. N. and Lee, H. B. (1999). Foundations Of Behavioral Research. New York: Harcourt College Publishers
21. Kılıç M, ve Arslan A. (2018). Parçalanmış aileye mensup lise öğrencilerinin sosyalleşmesinde sporun etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 17(66), 505-517.
22. Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Emerald Group Publishing Limited.
23. Koç, H. ve Tekin, A. (2011) Beden Eğitimi Derslerinin Çocuklarda Seçilmil Motorik özellikler Üzerine Etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 8. (Özel).
24. Koç, Ş. ve Çobanoğlu, Y. (1994). İlköğretimde Beden Eğitimi Derslerinin Uygulamasında Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine İlişkin Bir Araştırma. Eğitim Kurumlarında Beden Eğitimi ve Spor Sempozyumu II.Ulsal Sempozyum Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 369-380.
25. Koçak, F. (2014). Üniversite öğrencilerinin spora yönelik tutumları: bir ölçek geliştirme çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 59-69.
26. Kotan Ç, ve Yaman Ç (2009). İlköğretim okullarında okuyan sporcu öğrencilerin spor yapmalarında okul ve aile faktörünün etkisi (Sakarla ili örneği), Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 49-58.
27. Küçük V, ve Koç H (2003). Psiko-sosyal gelişim süreci içerisinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 9, 211-221.
28. Larson C. A. (1970). Curriculum Foundation and Standarts for Physical Education, Englewood Cliffs, New Jersey,
29. Mertens, D. M. (2014). Research and Evaluation in Education And Psychology: Integrating Diversity With Quantitative, Qualitative, And Mixed Methods. New York: Sage.
30. Öcal Karaç Y. (2019). Spor Bilimleri Alanında Araştırma Makaleleri. Gece Akademi Yayıncılık. Ankara.
31. Özdinç, Ö. (2005). Çukurova Üniversitesi Öğrencilerinin Sporun ve Spora Katılımın Sosyalleşmeyle İlişkisi Üzerine Görüşleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 3(2), 77-84.
32. Özer, D. S, ve Özer K, (2012). Çocuklarda motor gelişim (7.baskı), Ankara: Nobel Yayınları
33. Özyürek, A., Özkan, İ., Begde, Z., ve Yavuz, N. F. (2015). Okul öncesi dönemde beden eğitimi ve spor. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 3, 479-488.
34. Rose, P., Beeby, J. and Parker, D. (1995). Academic rigour in the lived experience of researchers using phenomenological methods in nursing. Journal of Advanced Nursing. 21(6), 1123-1129.
35. Sırgancı, G., Ilgar A. E., Cihan, B. B. (2019). Spora Bağlılık Ölçeği ‘nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 7(17), 171-182.
36. Sherif, M. and Şerif, CW.(1996). Sosyal psikolojiye giriş II, Çeviren : Atakay, M. Yılmaz, A. İstanbul: Sosyal Yayınlar.
37. Smith, J. A. and Eatough, V. (2006) Interpretative phenomenological analysis In G. Breakwell, C. Fife-Schaw, S. Hammond, & J.A. Smith (Eds.). Research Methods in Psychology, (3rd ed.). London: Sage.
38. Solmaz A, (2006). Milli Eğitim Bünyesindeki Okullarda Beden Eğitimi Derslerinin İşlevsel Durumu. Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli.