Beden Eğitimi Ve Spor Alanında Öğrenim Gören Öğrencilerin Yeme Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Yapılan çalışmada beden eğitimi ve spor alanında öğrenim gören öğrenciler üzerinde yeme tutum testi (YTT) ve cinsiyet, spor dalı, maddi durum, kronik hastalık değişkenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama yöntemi kullanılan araştırmanın örneklemini Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi’nde öğrenim gören yaşları ortalaması 21,76 olan toplam 316 (215 erkek, 101 kadın) öğrenci oluşturmuştur. Veriler 2021-2022 öğrenim yılı içerisinde spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerden gönüllülük esaslı olacak şekilde toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak yeme tutum testi ve katılımcıları tanımlamaya yönelik demografik bilgileri içeren kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programına aktarılmış, anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak belirlenmiştir. İstatistik uygulaması aşamasında normallik sınamalarının ardından YTT ve cinsiyet, YTT ve kronik hastalık değişkenleri arasındaki farkı anlamak için Bağımsız Örneklem T Testi. YTT ve maddi durum, YTT ve spor dalı değişkenleri arasındaki farkı anlayabilmek için ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları incelendiğinde YTT ile cinsiyet, maddi durum, spor dalı, kronik hastalık değişkenleri arasında anlamlı farklılık olmadığı belirlenmiştir. Öğrencilere ait dağılım tablosu incelendiğinde ise katılımcıların 225’inde normal yeme davranışı gözlenirken 61’inde normal üstü yeme davranışının olduğu belirlenmiştir ve yeme tutumları olumlu yönde olan katılımcıların sayısının yeme tutumu olumsuz olan katılımcılardan daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Spor
• Yeme Tutumu
• Yeme Bozukluğu

Research of Eating Attitudes of Students Learning in the Field of Physical Education and Sports

Abstract

In the study, it is aimed to examine the eating attitude test (EAT) and the variables of gender, sports branch, financial situation, and chronic disease in students studying in the field of physical education and sports. The sample of the study, in which the relational screening method was used, consisted of 316 (215 male, 101 female) students, whose average age was 21.76, studying at Erzincan Binali Yıldırım University. Data were collected on a voluntary basis from students studying at the faculty of sports sciences in the 2021-2022 academic year. An eating attitude test and a personal information form containing demographic information to define the participants were used as data collection tools. The obtained data were transferred to the SPSS package program, the significance level was adopted as p<0.05, and after the normality tests at the statistical application stage, the Indepent Sample T-Test, eat and financial status, eat and sports branch, to understand the difference between the variables of eat and gender, eat and chronic disease. The Anova test was used to understand the difference between the variables. When the distribution table of the students was examined, it was determined that 225 of the participants had normal eating behaviour and it was concluded that the number of participants with positive eating attidues was higher than those with negative eating attidues.

Keywords

• Sports
• Eating Attitude
• Eating Disorder

Kaynakça

1. Baysal A. (2009). Beslenme. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
2. Albert, U., Venturelle, S., ve Maina, G. (2001). Bulimia nervoza with and without absessive-compulsive syndromes. Compr Psychiatri, 42(6), 456-60.
3. Arnik, M.Ç. (2009). Bir üniversite kampüsündeki öğrencilerin yeme tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
4. Baysal A. (2009). Beslenme. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
5. Brewerton, T.D., ve Jimerson, D.C. (1996). Studies of serotonin function in anorexia nervosa. Psychiatry Res. 62(1), 31-42.
6. Brownell, K.D., ve Fairburn, C.G. (1995). Eating Disorders and Obesity. A Comprehensive Handbook. New York: The Guilford Press.
7. Canat, S. (1999). Yeme Bozukluklarına Genel Bakış. Adana: Ege Psikiyatri Sürekli Yayınları.
8. Cinemre, B. (1999). Yeme Bozuklukları: Epidemiyoloji ve Eşlik Eden Hastalıklar. Adana: Ege Psikiyatri Süreli Yayınları.

9. Crisp, A. (1999). Anoreksiya Nervoza: Psikanalitik Bakış. Ankara: Nobel Tıp Kitapevleri.
10. Çiftçi, B. (2018). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin yeme tutumlarnın incelenmesi (balıkesir ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
11. Deveci, E., Doksat. N.G., Yektaş, Ç., ve Doksat, K. (2016). Üniversite öğrencileri kızların yeme tutumlarının duygudurum bozukluğu ile ilişkisi. Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, 21(2), 129-134.
12. Elal, G., Altuğ, A., Slade, P.D., ve Tekcan, A. (2000). The factör structure of the eating attitudes test (EAT) in a Turkish universty sample. Eating and Weight Disorders, 5, 46-50.
13. Fairburn, C.G., ve Harrison, P.J. (2003). Eating disorders. Lancet, 361, 407-16.
14. Garner, D.M., ve Garfinkel, P.E. (1979). The eating attitudes test: an index of the symptoms of anorexia nervosa. Psychological Medicine, 9, 273-279.
15. Garner, D.M., Olmsted, M.P., Bohr, Y., ve Garfinkel, P.E. (1982). The eating attitudes test: psychometric features and clinical correlates. Pyschological Medicine, 12, 871-878.
16. Karadağ, M.G., Elibol, E., Yıldıran, H., Akbulut, G., Çelik, M.G., Değirmenci, M., Söğüt, M., Güneş, M., ve Dinler, M.F. (2016). Sağlıklı yetişkin bireylerde yeme tutum ve ortorektik davranışlar ile obezite arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Gazi Medical Journal, 27(1), 107-14.
17. Karasar, N. Bilimsel Araştırma Yöntemi [Scientific Research Methods]. Ankara: Nobel.
18. Kendir, D., ve Karabudak, E. (2019). Sporcularda yeme bozuklukları. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(1), 1-10.
19. Mohammadinazhad, A.K. (2016). Üniversite öğrencilerinde farklı beslenme indeksleri ile yeme davranışının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
20. Koç, H.G. (2015). Turgut özal tıp merkezi hemşirelerinin zayıflama amaçlı diyet ürünü kullanma durumları ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
21. Oral, N., ve Şahin, N.H. (2008). Yeme tutum bozukluğun kişilerarası şemalar, bağlanma, kişilerarası ilişki tarzları ve öfke ile ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 23(62), 37-48.
22. Özgen, L., Kınacı, B., ve Arlı, M. (2012). Eating attitudes and behaviours of adolescents. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 45, 229-47.
23. Öztürk, O. (2004). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları, Yeme Bozuklukları. Ankara: Nobel Tıp Kitapevi.
24. Savaşır, I., ve Erol, N. (1989). Yeme Tutum Testi: Anoreksia nervoza belirtileri indeksi. Türk Psikoloji Dergisi,23, 19-25.
25. Süel, E., Şengür, E., ve Turasan, İ. (2021). Covid-19 salgını döneminde spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin yeme tutumu durumlarının incelenmesi. International Journal Ijsets Sport Exercise Traınıng Sciences, 4, 148-154.
26. Yüksel, N. (2001). Ruhsal Hastalıklar. Ankara: Çizgi Tıp Yayınevi.