The Effects of Orienteering Education on Cognitive and Motor Skills of Hearing Impaired Students at A Level of Secondary Education

Abstract

It is known that the psychomotor skills and cognitive skills of individuals with hearing disabilities lag behind compared to their peers. For this reason, sports education programs that will be used to improve the daily life skills of hearing impaired students are of importance. This research was conducted in order to examine the effect of orienteering training program applied to hearing impaired students on cognitive and motor skills. The study group was composed of 52 hearing impaired students at the secondary education level. The mean age of the control group was 18.23± 1.30 years (n=26), that of the experimental group was 18.38±1.20 years (n=26). The orienteering training program was applied to the experimental group for a period of 16 weeks, and training was not applied to the control group during this period. Cognitive and motor skill measurements were made to all participants before and after the start of the training. When analyzing the results of the statistical analysis, the experimental group cognitive skills, concentration, attention, selective attention and visual memory, motor skills, agility ("T" drill, 505 agility, hexagonal obstacle from, agility side change tests), balance (dynamic balance, closed eye and open eye stork stance tests), strength (wall squat, jumping tests), flexibility (trunk and neck static flexibility) pre-and post-test scores compared to a positive way found to be significant (p<0.01). In the control group, significant improvement was found in selective attention and learning disability scores (p<0.05). As a result, it was determined that the 16-week orienteering training program had a positive effect on the cognitive and motor skills of the hearing- impaired students at the secondary education level. It is suggested that orienteering be included in the educational programs of hearing impaired students.

Keywords

• Deaf
• Orienteering training
• Cognition
• Motor skills.

Ortaöğretim Düzeyi İşitme Engelli Öğrencilerde Oryantiring Eğitiminin Bilişsel ve Motor Beceriler Üzerine Etkisinin İncelenmesi

Öz

İşitme engeli olan bireylerin psikomotor becerileri ve bilişsel becerilerinin akranlarına göre geride kaldığı bilinmektedir. Bu sebeple, işitme engelli öğrencilerin günlük yaşam becerilerinin iyileştirilmesinde kullanılacak spor eğitim programları önem arz etmektedir. Bu araştırma işitme engelli öğrencilere uygulanan oryantiring eğitim programının bilişsel ve motor becerilerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubu 52 işitme engelli ortaöğretim düzeyindeki öğrenciden oluşturulmuştur. Kontrol grubunun yaş ortalaması 18,23± 1,30 yıl (n=26) olan, deney grubunun 18,38±1,20 yıl (n=26)’dır. Oryantiring eğitim programı 16 hafta süre ile deney grubuna uygulanmış, bu sürede kontrol grubuna eğitim uygulanmamıştır. Tüm katılımcılara eğitime başlanılmadan önce ve sonrasında bilişsel ve motor beceri ölçümleri yapılmıştır. İstatistik analiz sonuçları incelendiğinde, deney grubunun bilişsel becerilerden konsantrasyon, dikkat, seçici dikkat ve görsel bellek; motor becerilerden ise çeviklik (“T” drill, 505 çeviklik, altıgen engel, yan-yön), denge (dinamik denge, kapalı ve açık göz denge duruşu), kuvvet (duvar squat duruşu ve sıçrama), esneklik (gövde-boyun statik esneklik) ön ve son test puanları karşılaştırıldığında pozitif yönlü anlamlılık bulunmuştur (p<0.01). Kontrol grubunda ise seçici dikkat ve öğrenme güçlüğü puanlarında anlamlı iyileşme tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, orta öğretim düzeyinde olan işitme engelli öğrencilere uygulanan 16 haftalık oryantiring eğitim programının kontrol grubuna göre bilişsel ve motor beceriler üzerinde daha fazla pozitif etkisi olduğu söylenebilir. Oryantiring sporunun işitme engelli öğrencilerin eğitim programları içerisine dahil edilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İşitme bozukluğu
• Oryantiring eğitimi
• Biliş
• Motor beceriler.

Kaynakça

1. Adsız, E. (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisinin araştırılması. Yüksek Lisans tezi. Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, İzmir.
2. Akeroyd, M. A. (2008). Are individual differences in speech reception related to individual differences in cognitive ability? A survey of twenty experimental studies with normal and hearing-impaired adults. International Journal Of Audiology, 47(2), 53-71. https://doi.org/10.1080/14992020802301142
3. Akınoğlu, B. ve Kocahan, T. (2019). Stabilization training versus equilibrium training in karate athletes with deafness. Journal of exercise rehabilitation, 15(4), 576. 10.12965/jer.1938306.153
4. Atakurt, E. (2018). Oryantiring sporcularının bilişsel becerilerinin sürat ve hafıza oryantiring parkur performansı üzerine etkisi. Yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hareket ve Antrenman Bilimleri Ana Bilim Dalı, Antalya.
5. Atakurt, E., Şahan, A. ve Erman, K. A. (2017). Oryantiring eğitiminin dikkat ve bellek üzerine etkisinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(4), 127-134. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000327
6. Batista, M. M., Paludo, A. C., Gula, J. N., Pauli, P. H. ve Tartaruga, M. P. (2020). Physiological and cognitive demands of orienteering: a systematic review. Sport Sciences for Health, 16, 591-600. https://doi.org/10.1007/s11332-020-00650-6
7. Bektaş, F. (2019). Evaluation of D2 attention levels of orienteering national team athletes who are in education age. Journal of Education and Training Studies, 7(6), 49-55. https://doi.org/10.11114/jets.v7i6.4204
8. Burtăverde, V., Chraif, M. ve Pandele, D. (2013). Differences between topographic memory and form gestalt perception according to visual processing with one eye versus two eyes in young students. International Journal of Traffic and Transportation Psychology, 1(2), 58-68.

9. Çetinkaya, C. (2011). Beden eğitimi derslerinde yürütülen sekiz haftalık oryantiring çalışmalarının görsel reaksiyon zamanına etkisi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoloji Ana Bilim Dalı, İzmir.
10. Çiftçi, D. (2006). İşitme engelliler ilköğretim okulu 1. sınıf ve 8. sınıf öğrencilerinin 8 haftalık antrenman programına yanıtı. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Sakarya.
11. Dumitru, D., Chraif, M. ve Aniţei, M. (2014). Motivation and cognitive tasks. correlative study between genders. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 127, 828-833.
12. Elieyioğlu, S. (2014). 10-15 yaş işitme engelli öğrencilerde sportif eğitsel oyunların fiziksel gelişimlerine etkisinin araştırılması. Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Erzurum.
13. Fach, H. H. (1985). Visual attention and concentration during stepwise increased treadmill velocity in orienteers and long-distance runners. Scientific Journal of Orienteering, 1, 14-23.
14. Fedorova, T. A. (2009). Psychophysiological features of schoolchildren aged 10-12 years with hearing impairments involved in orienteering. Fizicheskaya Kul'tura: Vospitanie, Obrazovanie, Trenirovka, (3), 44-46. Aktaran: Cheshikhina, V. V., Hab, D., Seleznev, V. V. ve Nikiforova, O. N. (2015). Analysis of ındicators of functional preparedness of skilled orienteers with hearing ımpairments. Threshold, 146(18.5), 99-6.
15. Fernandes, V. R., Ribeiro, M. L. S., Melo, T., de Tarso Maciel-Pinheiro, P., Guimarães, T. T., Araújo, N. B. ve Deslandes, A. C. (2016). Motor coordination correlates with academic achievement and cognitive function in children. Frontiers in psychology, 7, 318. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00318
16. Goodway, J. D., Ozmun, J. C. ve Gallahue, D. L. (2019). Understanding motor development: Infants, children, adolescents, adults. Burlington: Jones & Bartlett Learning.
17. Gribble, P. A., Hertel, J. ve Plisky, P. (2012). Using the star excursion balance test to assess dynamic postural-control deficits and outcomes in lower extremity injury: a literature and systematic review. Journal of athletic training, 47(3), 339-357. https://doi.org/10.4085/1062-6050-47.3.08
18. Guzman, J. F. Pablos, A. M. ve Pablos, C. (2008). Perceptual cognitive skills and performance in orienteering. Perceptual and Motor Skills, 107, 160. https://doi.org/10.2466/pms.107.1.159-164
19. Gür, F. ve Ersöz, G. (2017). Kor antrenmanın 8-14 yaş grubu tenis sporcularının kor kuvveti, statik ve dinamik denge özellikleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi. Spormetre,15(3), 129-138.
20. Gürkan, A. C. (2013). İşitme engelli elit erkek sporcuların statik denge değerlerinin karşılaştırılması. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.
21. Hartman, E., Houwen, S. ve Visscher, C. (2011). Motor skill performance and sports participation in deaf elementary school children. Adapted Physical Activity Quarterly, 28(2), 132-145.
22. Hatipoğlu, A. (2005). Normal ve işitme engelli çocuklarda denge alıştırmalarının denge becerilerine etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği AnaBilim Dalı, İstanbul.
23. Ilkım, B. (2017). 13-14 yaş arası işitme engelli ve işitme engeli olmayan erkek öğrencilerin bazı motorik özelliklerinin değerlendirmesi. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı, Malatya.
24. Joshi, A. P. (2019). Effect of yoga practice on motor function among children with hearing ımpairment. Research Review International Journal of Multidisciplinary, 4(6), 999-1001.
25. 32/2/Kanber, C. (2017). İşitme engelli badmintoncuların denge performanslarının ölçülmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı, Konya.
26. Kurt, A. (2011). Düzenli egzersizin işitme engelli ve normal bireylerde denge parametreleri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı, Kayseri.
27. Lewis, S., Higham, L. ve Cherry, D. B. (1985). Development of an exercise program to improve the static and dynamic balance of profoundly hearing-impaired children. American Annals of The Deaf, 130(4), 278-284.
28. Mesut, R. E. N. K., Serkan, İ. B. İ. Ş. ve Aktuğ, Z. B. (2019). 10-13 Yaş grubu çocuklarda oyunsal etkinliklerin dikkat gelişimine etkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 181-193.
29. Nacaroglu, E. ve Karakoc, O. (2018). Effects of Eight Week Plyometric Study on the Balance Performance of Hearing Impaired Athletes. International Education Studies, 11(6), 1-7. https://doi.org/10.5539/ies.v11n6p1
30. Norozi, Z., Eskandari, Z. ve Miri, H. (2021). The effect of swiss ball training on core stability and balance functions in students with congenital deafness. International Journal of Sport Exercise and Health Research, 5(1), 6-9.
31. Pauole, K., Madole, K., Garhammer, J., Lacourse, M. ve Rozenek, R. (2000). Reliability and validity of the t-test as a measure of agility, leg power, and leg speed in college-aged men and women. The Journal of Strength and Conditioning Research, 14(4), 443-450.
32. Peñeñory, V. M., Manresa-Yee, C., Riquelme, I., Collazos, C. A. ve Fardoun, H. M. (2018). Scoping review of systems to train psychomotor skills in hearing impaired children. Sensors, 18(8), 2546. https://doi.org/10.3390/s18082546
33. Polat, E. (2008). İşitme engelli güreşçilerle, sağlıklı güreşçilerin dinamik dengelerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Kütahya.
34. Robazza, C., Izzicupo, P., D’Amico, M. A., Ghinassi, B., Crippa, M. C., Di Cecco, V. ve Di Baldassarre, A. (2018). Psychophysiological responses of junior orienteers under competitive pressure. PloS One, 13(4), e0196273.
35. Rolf, C., Andersson, G., Westblad, P. ve Saltin, B. (1997). Aerobic and anaerobic work capacities and leg muscle characteristics in elite orienteers. Medicine and Science in Sport, 7, 20-24.
36. Sarkar, L. N. ve Singh, G. (2019). Investigation of effectiveness of physical activity on motor coordinative abilities of deaf and dumb children. International Journal of Yogic, Human Movement and Sports Sciences. 4(1), 943-946. Savinykh, E., Zadorina, E. ve Baimukhametova, E. (2019). A comprehensive training program for orienteering athletes aged 18–20 years. In: 4th ınternational conference on ınnovations in sports, tourism and ınstructional science (ICISTIS 2019). Atlantis Press.
37. Seiler, R. (1996). Cognitive processes in orienteering: A review. Scientific Journal Of Orienteering, 12(2), 50-65.
38. Sevindi, T. (2002). İşitme engeli olan ve olmayan 11-14 yaş grubu erkek öğrencilerin reaksiyon zamanlarının incelenmesi. Yüksek Lisans tezi, Niğde Üniversitesi: Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Niğde.
39. Sirakov, I. V. A. N. ve Belomazheva-Dimitrova, S. (2021). Effect of the training program on mental qualities in elite orienteers. Journal of Physical Education and Sport, 21(3), 1498-1504.
40. Suarez, H., Angeli, S., Suarez, A., Rosales, B., Carrera, X. ve Alonso, R. (2007). Balance sensory organization in children with profound hearing loss and cochlear implants. International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, 71(4), 629-637. https://doi.org/10.1016/j.ijporl.2006.12.014
41. Tunç, A., Akandere, M. ve Bastuğ, G. (2014). The analysis of the attention levels of individuals playing golf. Turkish Journal of Sport and Exercise, 16(1), 104-115. 10.15314/tjse.89841
42. Türkmen, Ö. ve Biçer, B. (2022). effects of 8-week orienteering training on physical fitness parameters among adolescents aged 14–18 years. BioMed Research International, 2022, 1-9. https://doi.org/10.1155/2022/5068599
43. Tzuriel, D. ve Caspi, N. (1992). Cognitive modifiability and cognitive performance of deaf and hearing preschool children. The Journal of Special Education, 26(3), 235-252. https://doi.org/10.1177/002246699202600302
44. Varol, S. ve Türkmen, M. (2021). Dikkat düzeyi düşük olan 11-13 yaş aralığındaki öğrencilerde dart egzersizlerinin etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(32), 460-475. https://doi.org/10.35675/befdergi.936216
45. Vidranski, T. ve Farkaš, D. (2015). Motor skills in hearing impaired children with or without cochlear implant: A systematic review. Collegium Antropologicum, 39(1), 173-179.
46. Wade, N, J. ve Swanston, M, T. (2001). Visual perception: An introduction (2nd. ed.). Psycohology Press, London, UK.
47. Wagner M. Karner T. (2012). Manuel Cognitrone Test: Label Cog. Vienna Test System Handbook. Mödling.
48. Walicka-Cupryś, K., Przygoda, Ł., Czenczek, E., Truszczyńska, A., Drzał-Grabiec, J., Zbigniew, T. Ve Tarnowski, A. (2014). Balance assessment in hearing-impaired children. Research in Developmental Disabilities, 35(11), 2728-2734. https://doi.org/10.1016/j.ridd.2014.07.008
49. Yarayan, Y. E., Güngör, N., Çelik, O. B. ve Gülşen, D. B. A. Yol analizi: sporcu kimliği bağlamında psikolojik performans stratejilerini tahmin etme. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 699-712. https://doi.org/10.38021/asbid.1164718
50. Yaycı, L. (2013). D2 testinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 3(1), 47-49.
51. Zarei, H., Norasteh, A. A., Rahmanpournashrudkoli, A. ve Hajihoseini, E. (2020). The effects of pilates training on static and dynamic balance of female deaf students: a randomized controlled trial. Journal of Bodywork and Movement Therapies, 24(4), 63-69. https://doi.org/10.1016/j.jbmt.2020.05.003