Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Öz Yeterlilik Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı; Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmanın evrenini 2022-2023 Eğitim-Öğretim yılında Yozgat Bozok Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde farklı programlarda öğrenim gören 1096 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın evrenini ise 2022-2023 Eğitim-Öğretim yılında Yozgat Bozok Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde farklı programlarda öğrenim gören 1096 öğrenci içerisinden kolayda örnekleme tekniği ile ve gönüllülük esasına dayalı olarak seçilen 304 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilerin öz yeterlilik düzeylerini belirlemeye yönelik olarak ise Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından yapılan “Öz Yeterlilik Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde öncelikle katılımcıların kişisel özelliklerini belirlemeye ilişkin betimleyici frekans (n), yüzde (%), aritmetik ortalama (x̄) ve standart sapma (ss) kullanılmıştır. Çalışmanın güvenirlik değerleri düzeyinin saptanmasında ise iç tutarlılık için “Cronbach alpha iç tutarlılık katsayısı” yöntemi uygulanmıştır. Araştırmada veri setinin basıklık ve çarpıklık değerleri incelenmiş ve verilerin normal dağılım sergilediği tespit edilerek, istatistiki analizlerinde parametrik testler (bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü Anova) kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar incelendiğinde; öz yeterlilik ölçeği alt boyutlarının en önemlisinin yılmama boyutu olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin öz yeterlilik düzeylerinin yüksek seviyede olduğu bulunmuştur. Bölüm, aile aylık gelir düzeyi, lisanslı olarak hala aktif spor yapma durumu değişkenlerine göre öğrencilerin öz yeterlilik düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• öz yeterlilik
• öğrenci
• spr

The Investigation of Self-Efficacy Levels Among Faculty of Sports Students In Terms of Some Variables

Abstract

The purpose of this research; It is the examination of the self-efficacy levels of the Faculty of Sports Sciences students according to some variables. The universe of the research consists of 1096 students studying in different programs at Yozgat Bozok University Faculty of Sport Sciences in the 2022-2023 academic year. The universe of the research consists of 304 students selected on a voluntary basis among 1096 students studying in different programs at Yozgat Bozok University Faculty of Sport Sciences in the 2022-2023 academic year. In the study "Self-Efficacy Scale", which was adapted Turkish by Yıldırım and İlhan (2010) was used to determine the self-efficacy levels of students. In the analysis of the data, descriptive frequency (n), percentage (%), arithmetic mean (x̄) and standard deviation (sd) were used to determine the personal characteristics of the participants. The "Cronbach alpha coefficient" method was used for internal consistency in determining the level of reliability values of the study. In the study, kurtosis and skewness values of the data set were examined and it was determined that the data showed a normal distribution, and parametric tests (t-Test, Anova) were used in statistical analysis. As a result of the research; It was determined that the most important one of the sub-dimensions of the self-efficacy scale was the not give up dimension. It has been found that the students' self-efficacy levels are at a high level. There were statistically significant differences between students' self-efficacy levels according to the variables of department, family monthly income level, and still active sports with license.

Keywords

• self-efficacy
• student
• sports

Kaynakça

1. Aksoy, V., & Diken, İ. H. (2009). Rehber öğretmen özel eğitim öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 10(1), 29-42. doi: 10.1501/Ozlegt_0000000131
2. Aliyev, R. (2016). Sosyal bilişsel öğrenme, Eğitim Psikolojisi. Ankara: Pegem Akademi.
3. Alkan, İ. (2018). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının öz yeterlilikleri açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hatay.
4. Altun, M. (2019). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda öğrenim gören öğrenciler ile diğer fakültelerde öğrenim gören öğrencilerin genel öz-yeterliklerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bartın.
5. Altunçekiç, A., Yaman, S., & Koray, Ö. (2005). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 93-102.
6. Araç Ilgar, E., & Cihan, B. B. (2018). Metaphoric Perceptions of School Principals towards Physical Education Term. International Journal of Higher Education, 7(5), 194-205. doi:10.5430/ijhe.v7n5p194
7. Aydıner, B. B. (2011). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçlarının alt boyutlarının genel öz- yeterlik yaşam doyumu ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
8. Aypay, A. (2010). Genel öz-yeterlik ölçeğinin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-131.

9. Azar, A. (2010). Ortaöğretim fen bilimleri ve matematik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik inançları. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 235-252.
10. Balyan, M. (2009). İlköğretim 2.kademe ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları, sosyal beceri ve öz yeterlik düzeylerinin karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
11. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191–215.
12. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman Company.
13. Berkant, H. G., & Ekici, G., (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde öğretmen öz-yeterlik inanç düzeyleri ile zeka türleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(16), 113-132.
14. Biçer, E. (2009). Parçalanmış ve tam aileye sahip ergenlerin atılganlık ve sosyal yetkinlik beklenti düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
15. Bozdag, B. (2020). Examination of psychological resilience levels of high school students. World Journal of Education, 10(3), 65-78. doi:10.5430/wje.v10n3p65
16. Bozkurt, Ş. (2014). Okul sporlarına katılan öğrencilerin katılım motivasyonu, başarı algısı ve öz yeterliliklerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
17. Böke, H., Kartal, M., & Doğan, A. (2019). Gençlik merkezine devam eden bireylerin öz yeterlik düzeylerinin araştırılması. Journal of Global Sports and Education Research, 2(1), 35-44.
18. Bray, S. (2004). Collective efficacy, Group goals and group performance of a muscular endurance task. Small Group Research, 35(2), 230-238. doi: 10.1177/1046496403260531
19. Britner, S. L., & Pajares, F. (2006). Sources of science self-efficacy beliefs of middle school students. Journal of Research in Science Teaching, 43(5), 485-499. doi: 10.1002/tea.20131
20. Buğdaycı, S. (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
21. Canpolat, A. M., & Çetinkalp, Z. K. (2011). İlköğretim II. kademe öğrenci-sporcuların başarı algısı ve öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişki. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 13(1), 14–19.
22. Ceylan, İ. (2013). Ergenlerin benlik saygısı ve duygusal öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İzmir.
23. Chen, G., Gully, S. M., & Eden, D. (2001). Validation of a new general self-efficacy scale. Organizational Research Methods, 4(1), 62–83. doi: 10.1177/109442810141004
24. Creed, P. A., & Patton, W. (2003). Predicting two components of career maturity in school based adolescents. Journal of Career Development, 29(4), 277-290.
25. Çelik, D. (2013). Üstün zekalı olan ve olmayan öğrencilerin mükemmeliyetçilik ve akademik öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
26. Çikrıkci, Ö. (2012). Üstün yetenekli öğrencilerin biliş ötesi farkındalık düzeyleri ile öz yeterlik algılarının yaşam doyumunu yordama gücü. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
27. Çubukçu, Z., & Girmen, P. (2007). Öğretmen adaylarının sosyal öz-yeterlik algılarının belirlenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1)
28. Dinç, Z. (2011). Social self-efficacy of adolescent who participate in indivudual and team sports. Social Behavior and Personalty, 39(10), 1417-1424. doi: 10.2224/sbp.2011.39.10.1417
29. Duman, T. (2018). Beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ve akademik öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hitit Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çorum.
30. Durdukoca, F. S. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
31. Ekici, G., Gürçay, D., & Yılmaz, M. (2007). Akademik öz yeterlilik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.
32. Ekici, S., Çolakoğlu, T., & Bayraktar, A. (2011). Dağcılık sporuyla uğraşan bireylerin bu spora yönelme nedenleri üzerine bir araştırma. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 110-119.
33. Gibson, C. (1999). Do they do what they believe they can? group efficacy and group effectiveness across tasks and cultures. Academy of Management Journal. 42, 138-152.
34. Gibson, C., Randel, A., & Early, P., (2000). Understanding group efficacy. Group and Organization Management. 25, 67-98. Doi: 10.1177/1059601100251005
35. Grıffın, N. C. (1998). Cultivating self-efficacy in adolescent mothers: a collaborative approach. Professional School Counseling, 1(4), 53.
36. Guzzo, A., Yost, R., Campbell, J., & Shea, P. (1993). Potency ın groups, articulating a construct. British Journal of Social Psychology, 32, 87-106. Doi: 0.1111/j.2044-8309.1993.tb00987.x
37. Gül, İ., & Adıgüzel, O. (2015). Sağlık kurumları yöneticiliği lisans bölümü öğrencilerinin öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(36), 864. Doi: 10.17719/jisr.2015369549
38. Gülşen, B. A. (2016). Sporcularda kendinle konuşma ve öz yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
39. Gün, F., & Büyükgöze, H. (2015). Araştırma görevlilerinin bireysel gelişim inisiyatifinde öz yeterliğin rolü. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 418-432. Doi: 10.14686/buefad.v4i2.5000139086
40. Gürcan, A. (2005). Bilgisayar öz yeterliği algısı ile bilişsel öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Eğitim Araştırmaları, 19, 179-193.
41. Gürol, A., Altunbaş, S., & Karaaslan, N. (2010). Öğretmen adaylarının öz yeterlilik inançları ve epistemolojik inançları üzerine bir çalışma, E-Journal Of New World Sciences Academy, 5(3), 1395-1404.
42. Hamurcu, H. (2006). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretimine yönelik öz yeterlik inançları. Eğitim Araştırmaları, 24, 112-122.
43. Hodges, L., & Carron, A. (1992). Collective efficacy and group performance. International Journal of Sport Psychology, 23, 48-76.
44. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. (5. Baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
45. Kantarcıoğlu, A. (2018). Kütahya merkezde görev yapan beden eğitimi öğretmenleri ile taşrada görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki öz yeterliliklerinin incelenmesi ve karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
46. Kaptan F., & Korkmaz, H. (2001) Fen eğitiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 191-192.
47. Karaç Öcal, Y., Toros, T., & Öztürk, R. Y. (2020). A Study on goal orientations, self-efficiency and motivational climate of active athletes with sports disabilities in physical educationand sports. Ambient Science, 7(1), 360-365. Doi: 10.21276/ambi.2020.07.sp1.oa48
48. Karademir, N. (2010). Coğrafya öğretmenlerinin alanlarına ilişkin öz-yeterlik algılarının incelenmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 2034–2048.
49. Kayhan Yardımcı, F. (2007). İlköğretim öğrencilerinde algılanan sosyal destek ile özyeterlik ilişkisi ve etkileyen değişkenlerin incelenmesi. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
50. Kazanoğlu, İ. (2019). Lise öğrencilerinin spora yönelik tutumları ve öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Kış Sporları ve Spor Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
51. Kıvılcım, P. (2014). Öğretmenlerde iş doyumu, öz yeterlik inancı ve yaşam doyumu ilişkisinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Toros Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
52. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). New York: Guilford Publications.
53. Koballa, T. R., & Crawley, F. E. (1985). The influence of attitude on science teaching and learning, School Science and Mathematics, 85(3), 222-232. Doi: 10.1111/j.1949-8594.1985.tb09615.x
54. Köksal, F. (2008). Antrenörlerin liderlik tarzları ile öz yeterlilikleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
55. Kumar, R., & Lal, R. (2006). The role of self-efficacy and gender difference among the adolescents. Journal of the Indian Academy of Applied Psychology, 32(3), 249-254.
56. Kuşcu, Ş. (2021). Spor lisesinde öğrenim gören öğrencilerin iletişim becerileri ile sporcu öz yeterlilik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
57. Küçük Kılıç, S., & Öncü, E. (2013). 6.Ulusal Spor Bilimleri Öğrenci Kongresi: Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bilişötesi öğrenme stratejileri ve akademik öz-yeterlikleri. Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
58. Luszczynska, A., Gutierrez-Dona, B., & Schwarzer, R. (2005). General self-efficacy in various domains of human functioning, Evidence from five countries. International Journal of Psychology, 40(2), 80-89. Doi: 10.1080/00207590444000041
59. Milner, H.R., & Woolfolk-Hoy, A. (2003). Teacher self efficacy retaining talented teachers: A case study of an African American teacher. Teaching and Teacher Education, 19, 203-276.
60. Mutlu, T.O., Şentürk, H. E., & Zorba, E. (2014). Üniversite öğrencisi tenisçilerde empatik eğilim ve iletişim becerisi. International Journal of Science Culture and Sport, (1), 129-137. Doi: 10.14486/IJSCS85
61. Myers, N., Feltz, D., & Short, S. (2004). Collective efficacy and team performance, A longitudinal study of collegiate football teams, Group Dynamics. Theory, Research and Practice. 8(2), 126-138. Doi: 10.1037/1089-2699.8.2.126
62. Oğuz Oğuz, A. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik inançları, VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, 15-28, Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
63. Oğuz, A. (2012). Academic self-efficacy beliefs of prospective primary school teachers. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2(2), 15-28.
64. Orhan, E. (2019). Öğretim ilke ve yöntemi dersi alan beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının öz yeterliliklerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
65. Öncü, H. (2012). Akademik öz yeterlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 183-206.
66. Özçelik, H., & Kurt, A. (2007). İlköğretim öğretmenlerinin bilgisayar öz yeterlikleri: Balıkesir ili örneği. İköğretim Online, 6(3), 441-451.
67. Özdamar, K. (1999). SPSS ile Biyoİstatistik. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
68. Özenoğlu, K. H. (2006). Fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin biyoloji ile ilgili öz yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
69. Özkan, G. (2019). Üniversite öğrencisi kadın futbolcuların toplumsal cinsiyet algıları ile sporcu öz yeterlilik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
70. Özkatar Kaya, E. (2018). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının epistemolojik inançları, akademik öz düzenleme ve öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Doktora Tezi, Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
71. Pekel, A. (2016). Spor yöneticiliği bölümünde öğrenim gören öğrencilerin akademik öz yeterlilikleri ve üniversite yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
72. Sakarya, O. (2013). Ergenlerin ruhsal belirtileri ile duygusal öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
73. Seçkin, A., & Başbay, M. (2013). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. International Periodical For The Languages, 8, 253-270. Doi: 10.7827/TurkishStudies.5305
74. Senemoğıu, N. (2004). Gelişim öğrenme ve öğretim. Ankara: Gazi Kitabevi.
75. Sezer, F., İşgör, İ. Y., Özpolat, A. R., & Sezer, M. (2006). Lise öğrencilerinin öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 129-137.
76. Shea, G. P., & Guzzo, R.A., (1987). Group effectiveness: what really matters?. Sloan Management Review 28(3), 25-31.
77. Sherer, M., Maddux, J. E., Mercandante, B., Prentice-Dunn, S., Jacobs, B., & Rogers, R.W. (1982). The self-efficacy scale: Construction and validation. Psychological Reports, 51(2), 663-671. Doi: 10.2466/pr0.1982.51.2.6
78. Shyu, H., & Huang, L. (1999). The relation of academic self-efficacy to academic out comes for senior high school students, Journal of Educationand Psychology, 22(2), 267-294.
79. Şensoy, O., & Aydoğdu, M. (2008). Araştırma soruşturma tabanlı öğrenme yaklaşımının fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inanç düzeylerinin gelişimine etkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2), 69–93.
80. Şimşek, O. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş, temel ilkeler ve lisrel uygulamaları. Ankara: Ekinoks.
81. Taşdemir, C. (2012). Lise son sınıf öğrencilerinin matematik öz-yeterlik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Bitlis ili örneği). Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi, 2(6), 39-50.
82. Tekeli, Ş. C. (2017). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adayları ile diğer öğretmen adaylarının sosyal görünüş kaygısı ve akademik öz-yeterlik düzeylerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
83. Tekkurşun, G. (2015). Beden eğitimi öğretmen adaylarının öz yeterlik inançlarının incelenmesi (Gazi ve Kafkas Üniversitesi örneği). Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
84. Telef, B. B., & Karaca, R. (2011). Ergenlerin öz yeterliliklerinin ve psikolojik semptomlarının incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 499- 518.
85. Toklu, O. (2010). Tenis antrenörlerinde liderlik özellikleri ve öz yeterlilik arasındaki ilişkinin belirlenmesi, (yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
86. Turan, M. B., Karaoğlu, B., Kaynak, K., & Pepe, O. (2016). Özel yetenek sınavlarına giren adayların genel öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 17-26. Doi: 10.25307/jssr.274319
87. Uysal, İ., (2013). Akademisyenlerin genel öz yeterlilik inançları: AİBÜ eğitim fakültesi örneği. Trakya Üniversitesi Eitim Fakültesi Dergisi. 3(2), 144-151.
88. Uysal, İ., & Kösemen, S. (2013). Öğretmen adaylarının genel öz yeterlilik inançlarının incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 217-226.
89. Ünlü, H., & Kalemoğlu, Y. (2011). Academic self-efficacy of Turkish physical education and sport school students. Journal of Human Kinetics, 27, 190-203. Doi: 10.2478/v10078-011-0015-z
90. Vardarlı, G. (2005). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin öz-yeterlik düzeylerinin yordanması. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
91. Varol, B. (2007). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin öz- yeterlikleri. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
92. Yakut, S. (2018). Taekwondo antrenörlerinin kademe düzeylerine göre yaşam doyum öz yeterlilik ve benlik saygısının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
93. Yarımkaya, E., Akandere, M., & Akgül, F. (2015). Investigation of the effect of sportive activities on depression levels of children between 13-17 years old. Journal of Educational & Instructional Studies in The World, 5(4), 17-26.
94. Yazıcı, S. (2015). Evli ve bekâr yetişkinlerin genel öz-yeterlik ve benlik saygılarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
95. Yenice, N. (2012). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik düzeyleri ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 36-58.
96. Yıldırım, D. A., Yıldırım, E., Ramazanoğlu, F., Uçar, Ü., Tuzcuoğulları, Ö. T., & Demirel, E. T. (2006). Üniversite öğrencilerinin spora bakış açıları ve spor yapma durumu. Doğu Anadolu Araştırmaları, 4(3), 49-53.
97. Yıldırım, F., & İlhan, İ. Ö. (2010). Genel öz yeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301-308.
98. Yıldırım, S., (2018). Psikoloji yüksek lisans öğrencilerinin öz yeterlilik algıları ile benlik saygılarının değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
99. Yıldız, A. B. (2017). Sporcularda zihinsel dayanıklılık ve öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
100. Yıldızçiçek, C. (2019). Psikolojik bir rahatsızlık olan egzersiz bağımlılığının öz yeterlilik ile ilişkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
101. Yokuş, T., & Yürüdür, F. E. (2015). Müzik öğretmeni adaylarının üst bilişsel farkındalık ve öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişki. Turkish Journal of Arts and Social Sciences, 1(1), 22-34.
102. Zeldin, A. L., & Pajares, F., (2000). Against the odds: self-efficacy beliefs of women in mathematical, Scientific and technological careers. American Educational Research Journal, 37, 215-246.
103. Zimmerman, B. J. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25, 82–91. Doi: 10.1006/ceps.1999.1016