Investigation of the Effect of Ski and Snowboard Training on Balance Performance

Abstract

This study was conducted to examine the effects of individuals who have not participated in skiing or snowboarding activities before, on their balance performance after a 5-day training period covering the basic techniques and skills of these two branches, and to compare them between branches. A total of 60 people voluntarily participated in the study, of which 26 (13 men, 13 women) were in the ski group and 34 (17 men, 17 women) were in the snowboard group. The pre-test balance values were determined before the volunteers started their ski and snowboard training. Then, basic technical training was given to ski and snowboard groups for 5 days in Erciyes Ski Center and after one day, the post-test balance values were determined. Biodex Balance System was used to determine the balance values. The data obtained were evaluated in the SPSS 22 package program and Mann-Whitney U and T-Tests were used to examine the differences between groups, and the Wilcoxon test was used for in-group comparisons. According to the results obtained, it was determined that all static and dynamic balance values were significantly better after ski training (p<0.05, p<0.01). It was observed that there were significant differences in dynamic OSI and MLSI values after snowboard training (p<0.05). In addition, when the values of the snowboard and ski groups were compared, it was seen that there were significant differences in favor of the skiers in the static OSI and APSI values (p<0.01). As a result, it can be said that ski training has a significant positive effect on both static and dynamic balance performance components, while snowboard training has a positive effect on dynamic balance. When comparing the branches, it can be said that especially ski training improves static balance significantly compared to snowboard training.

Keywords

• Ski
• Snowboard
• Training
• Balance

Kayak ve Snowboard Eğitiminin Denge Performansına Etkisinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma daha önce kayak veya snowboard aktivitesine hiç katılmamış bireylerin, bu iki branşın temel teknik ve becerilerini kapsayan 5 günlük bir eğitim süreci sonrasında denge performansları üzerindeki etkisini incelemek ve branşlar arasında karşılaştırma yapmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 26’sı (13 erkek, 13 kadın) kayak grubu, 34’ü (17 erkek, 17 kadın) ise snowboard grubu olmak üzere toplamda 60 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Gönüllülerin kayak ve snowboard eğitimlerine başlamadan önce ön test denge ölçümleri yapılmıştır. Ardından Erciyes Kayak Merkezinde 5 gün boyunca kayak ve snowboard gruplarına temel teknik eğitimi verilmiş ve bir gün sonrasında son test denge ölçümleri yapılmıştır. Denge değerlerinin tespiti için Biodex Denge Sistemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programında değerlendirilmiş ve gruplar arasındaki farklılıkları incelemek amacıyla Mann-Whitney U ve T-Testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Wilcoxon testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre kayak eğitimi ardından statik ve dinamik tüm denge değerleri anlamlı derecede daha iyi olduğu tespit edilmiştir (p<0,05, p<0,01). Snowboard eğitiminden sonra dinamik OSI ve MLSI değerlerinde anlamlı farklılıkların olduğu saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca snowboard ve kayak gruplarının değerleri karşılaştırıldığında son test statik OSI ve APSI değerlerinde kayakçıların lehine anlamı farklılıkların olduğu görülmüştür (p<0,01). Sonuç olarak, kayak eğitimlerinin hem statik hem de dinamik denge performans bileşenlerini anlamlı derecede olumlu etkilediği, snowboard eğitimlerinin ise dinamik denge üzerinde olumlu etkisinin olduğu söylenebilir. Branşlar arası karşılaştırılma yapıldığında ise özellikle kayak eğitiminin snowboard eğitimine göre statik dengeyi anlamlı derecede iyileştirdiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kayak
• Snowboard
• Antrenman
• Denge

Kaynakça

1. Arslan, H. ve Çelenk, C. (2019). Farklı liglerde yarışan erkek alp disiplini kayakçılarının denge parametreleri ile yarış performansları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. İçinde Karataş, Ö., Ilkım, M., ve Altınkök, M. (Eds.), Spor Bilimleri Alanında Araştırma ve Değerlendirmeler, (ss 313-328). Gece Akademi.
2. Bambach, S., Kelm, J., ve Hopp, S. (2008). Ski sport trend-pattern of injuries-prevention. Injuries and Issues in Sport Medicine, 22(1), 25-30. https://doi.org/10.1055/s-2007-963794
3. Berk, Y., Ünver Ş., ve Bingöl, M. (2021). Vücut ağırlığıyla yapılan kuvvet antrenmanının dinamik dengeye etkisi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 351-358. https://doi.org/10.38021/asbid.1012073
4. Cigrovski, V., Matković, B., ve Prlenda, N. (2009). Povezanost ravnoteže s procesom usvajanja skijaških znanja. Hrvatski Športskomedicinski Vjesnik, 24(1), 25-29.
5. Creswell, T., ve Mitchell, A. C. S. (2009). Testing ski specific balance in skiers with a specifically designed balance board. Matchfit–Trainingszentrum. Zugriff am, 8.
6. Çelenk, C., Arslan, H., Aktuğ, Z. B., ve Şimşek, E. (2018). The comparison between static and dynamic balance performances of team and individual athletes. European Journal of Physical Education and Sport Science, 4(1): 28-34. https://doi.org/10.5281/zenodo.1134618
7. Ferguson, R. A. (2010). Limitations to performance during alpine skiing. Experimental Physiology, 95(3), 404-410. https://doi.org/10.1113/expphysiol.2009.047563
8. Hrysomallis, C. (2011). Balance ability and athletic performance. Sports Medicine, 41(3), 221-232. https://doi.org/10.2165/11538560-000000000-00000

9. İbiş, S., İri, R., ve Aktuğ, Z. B. (2015). Bayan voleybolcuların bacak hacim ve kütlesinin denge ve reaksiyon zamanına etkisi. International Journal of Human Sciences, 12(2), 1296-1308. https://doi.org/10.14687/ijhs.v12i2.3319
10. Karasar, N. (2004). Bilimsel araştırma yöntemi (13. Baskı). Nobel Yayıncılık.
11. Kłos, K., Gıemza C., ve Alıcja Dzıuba-Słonına, A. (2019). Body balance in people practicing snowboarding. Acta of Bioengineering and Biomechanics, 21(1), 97-101. https://doi.org/10.5277/ABB-01276-2018-02
12. Kourtzi, Z. (2010). Vision learning for perceptual and categorical decisions in the human brain. Vision Resear, 50(4), 433-440. https://doi.org/10.1016/j.visres.2009.09.025
13. Kümmel, J., Kramer, A., Giboin, L. S., ve Gruber, M. (2016). Specificity of balance training in healthy ındividuals: A systematic review and meta-analysis. Sports Medicine, 46(9), 1261-1271. https://doi.org/10.1007/s40279-016-0515- z
14. Lesinski, M., Hortobágyi, T., Muehlbauer, T., Gollhofer, A., ve Granacher, U. (2015). Effects of balance training on balance performance in healthy older adults: A systematic review and meta-analysis. Sports Medicine, 45(12), 1721-1738. https://doi.org/10.1007/s40279-015-0375-y
15. Muratlı, S. (2003). Çocuk ve spor antrenman bilimi yaklaşımıyla. Nobel Yayın Dağıtım.
16. Nashner, L. M. (1997). Practical biomechanics and physiology of balance. In Jacobson, G. P., Newman, C. W., Kartush, J. M. (Eds.), Handbook of balance function testing (ss.261-279), Sıngular Publishing Group.
17. Platzer, H. P., Raschner, C., Patterson, C., ve Lembert, S. (2009). Comparison of physical characteristics and performance among elite snowboarders. Journal of Strength and Conditioning Research, 23(5), 1427-1432. https://doi.org/10.1519/JSC.0b013e3181aa1d9f
18. Ruotsalainen, I. (2012). Training and periodization for snowboard cross, parallel slalom and parallel giant slalom. Science of Sports Coaching and Fitness Testing Coaching Seminar LBIA016, Department of Biology of Physical Activity, University of Jyvaskyla, Jyväskylä.
19. Sadeghi, H., Sarshin, A., ve Hovanloo, F. (2010). Effects of whole body vibration training on dynamic balance athlete male students. Journal of Movement Science and Sport, 7(14).
20. Sarıkaya, M. (2022). 12-14 Yaş Kadın Taekwondocularda Bosu Egzersizlerinin Biyomotor Özelliklere Etkisi. Efe Akademi Yayınları. 85.
21. Słomka, K. J., Pawłowski, M., Michalska, J., Kamieniarz, A., Brachman, A., ve Juras, G. (2018). Effects of 8-week complex balance training in young alpine skiers: A pilot study. BioMed Research Internationa, 2-9. https://doi.org/10.1155/2018/6804534
22. Spirduso, W. W. (1995). Physical dimensions of aging. Human Kinetics.
23. Stanıszewskı, M., Zybko, P., ve Wıszomırska, I. (2016). Evaluation of laterality in the snowboard basic position. Human Movement, 17(2), 119-125. https://doi.org/10.1515/humo-2016-0015
24. Stanıszewskı, M., Zybko, P., ve Wıszomırska, I. (2017). Evaluation of changes in the parameters of body stability in the participants of a nine-day snowboarding course. Pol. J. Sport Tourism, 24, 97-101. https://doi.org/10.1515/pjst-2017-0010
25. Şimşek, E. (2019). Mücadele sporlarının denge parametreleri üzerine etkilerinin incelenmesi. İçinde Ilkım, M., ve Akçınar, F. (Eds.), Sporda Yeni Akademik Çalışmalar-3 (ss 69-78). Akademisyen Kitabevi.
26. Şimşek, E., ve Arslan, H. (2019). The examination of relationship between balance performances and some anthropometric characteristics of athletes in different branches. International Journal of Applied Exercise Physiology, 8(4), 88-94.
27. Şimşek, E., Arslan H., Polat, M., ve Koca, F. (2020). The effect of alpine skiing training on balance performance. African Educational Research Journal, 8(2), 357-362. https://doi.org/10.30918/AERJ.82.20.065
28. Şimşek, E., ve Karakuş, M. (2020). Erkek sporcularda biodex denge sistemi ile flamingo denge testinin karşılaştırılması. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 118-126. https://doi.org/10.38021/asbid.741956
29. Ünver, Ş., ve Atan, T. (2015). Investigation of the changes in performance measurements based on circadian rhythm. Anthropologist, 19(2): 423-430. https://doi.org/10.1080/09720073.2015.11891676
30. Wojtyczek, B., Pasławska, M., & Raschner, C. (2014). Changes in the balance performance of polish recreational skiers after seven days of alpine skiing. Journal of Human Kinetics, 44, 29-40. https://doi.org/10.2478/hukin-2014-0108
31. Wölfel, R., Köhne, G., Schaller, C., Gerland, S., ve Walter, M. (2003). Dangers in carving. Injuries and Issues in Sport Medicine, 17(3), 132-136.
32. Zemková, E. (2014). Sport-Specific balance. Sports Medicine, 44, 579-590. https://doi.org/10.1007/s40279-013-0130-1
33. Zemková, E., ve Pach, M. (2008). Bedrová stratégia pri udržovaní stability postoja. Soubor referátů z mezinárodní konference sport a kvalita života, (ss. 177-178). Brno, Czech Republic.