Araştırma Makalesi

ÖĞRETMENLERİN ÖZ-YETERLİKLERİ VE ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞMELERİ

Cilt: 11 Sayı: 2 1 Mayıs 2024
PDF İndir
TR EN

ÖĞRETMENLERİN ÖZ-YETERLİKLERİ VE ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞMELERİ

Öz

Eğitim kurumlarında göre yapan öğretmenlerin mesleki performansları açısından öz-yeterlik inançları ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri ön plana çıkan iki özelliktir. Bu araştırmada ilkokullarda ve ortaokullarda görev yapmakta olan öğretmenlerinin genel öz-yeterlik inançları ve çalıştıkları kurumlar olan okullarına yönelik örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca bu özelliklerin öğretmenlerin cinsiyeti, yaşı ve mesleki kıdemi gibi özelliklere göre nasıl farklılık gösterdiği araştırılmıştır. Araştırmaya Adana ilinde görev yapmakta olan 122’si erkek ve 262’si kadın olmak üzere 384 öğretmen uygun örnekleme yöntemiyle dahil edilmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin genel öz-yeterlikleri ile örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkinin olumlu ve istatistiki olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Öz-yeterlik ve örgütsel özdeşleşme özellikleri, demografik değişkenlere göre anlamlı düzeyde farklılık göstermemiştir. Ayrıca, örgütsel özdeşleşme düzeyinin anlamlı yordayıcıları olarak öz-yeterlik sürdürme alt boyutu, yaş ve mesleki kıdem bulunmuştur. Ulaşılan bulgular genel olarak alanyazındaki bulgular ile tutarlılık göstermektedir. Bulgular tartışılmış ve bunlara bağlı olarak önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Yok

Proje Numarası

Yok

Etik Beyan

Araştırma yayın etik kurallarına uygun olarak hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında verilerin toplanması 2019 yılı içinde gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda o zaman ait araştırma etik kurallarına uygun hareket edilmiştir. Katılımcılar bilgilendirilmiş onam formunu kabul ederek ve haklarını bilerek araştırmaya gönüllü olarak katılmışlardır. Bu konudaki sorumluluklara yazarlara aittir.

Kaynakça

  1. Akman, Y. (2017). Öğretmenlerin algılarına göre iş motivasyonu ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişki. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(27), 71-88.
  2. Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. The Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
  3. Ashforth, B. E., Harrison, S. H. ve Corley, K. G. (2008). Identification in organizations: An examination of four fundamental questions. Journal of Management, 34(3), 325-374. DOI: 10.1177/0149206308316059
  4. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychogical Review, 84(2), 191-215.
  5. Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44, 1175-1184.
  6. Bandura, A. (1995). Self-efficacy in changing societies. Cambridge University Press.
  7. Barker, J. R., & Tompkins, P. K. (1994). Identification in the self-managing organization: Characteristics of target and tenure. Human Communication Research, 21(2), 223–240. https://doi.org/10.1111/j.1468-2958.1994.tb00346.x
  8. Bartels, J. (2006). Organizational identification and communicatıon: Employees’ evaluations of internal communication and its effect on identification at different organizational levels. [Unpublished doctoral dissertation]. Twente Üniversitesi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Psikolojisi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

1 Mayıs 2024

Gönderilme Tarihi

22 Ocak 2024

Kabul Tarihi

5 Nisan 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 11 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Kaya, F., Kaya, S., Görmez, P., Coşkun, H., & Şengezer, E. (2024). ÖĞRETMENLERİN ÖZ-YETERLİKLERİ VE ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞMELERİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(2), 1-21. https://izlik.org/JA45ST88XM