Derleme

İLİŞKİ DOYUMUNDA KENDİLİK ALGISI VE KENDİNİ SUSTURMA ÜZERİNE BİR DERLEME

Cilt: 11 Sayı: 2 1 Mayıs 2024
PDF İndir

İLİŞKİ DOYUMUNDA KENDİLİK ALGISI VE KENDİNİ SUSTURMA ÜZERİNE BİR DERLEME

Öz

İnsanın iyilik halinin en önemli belirleyicilerinden biri, başkalarıyla olan ilişkileridir. İlişki doyumu, ilişkiler hakkındaki olumlu duyguların ve insanların karşılıklı çekiciliğinin bir derecesidir ve kişinin ilişkisinin öznel, kendilik algısına dönük bir değerlendirmesini içerir. Diğer bir kavram olan kendilik algısı, iki görüş üzerinden tanımlanmaktadır: Birinci görüşe göre, gerçeğe dair toplumsal paylaşımların, davranışların ve deneyimlerin bileşkesidir. İkinci görüş ise, kendilik algısının, çarpıtılmış ve her zaman ötekilerin algılarının savunduklarından daha pozitif olduğunu öne sürmektedir. Kişilerin yakın ilişkilerinde kendilerine ait duygularını ve düşüncelerini dile getirmeyi engellemeleri ise kendini susturma olarak tarif edilmektedir. Yapılan araştırmalarda kendilik algısı ile ilişki doyumu ve kendini susturma arasında ilişkiler olduğu görülmüştür. Kendilik algısı olumsuz olan bireylerin daha fazla kendini susturma davranışında bulundukları ve ilişki doyumlarının düşük olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmanın amacı, literatür taraması yöntemi üzerinden ilişki tatmini ile kendilik algısı ve kendini susturma arasındaki ilişkileri incelemektir. Sonuç olarak olumsuz kendilik algısı ile ilişki doyumu ve kendini susturma eğilimi ile ilişki doyumu arasında negatif bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Baker, L. R., McNulty, J. K., & VanderDrift, L. E. (2017). Expectations For Future Relationship Satisfaction: Unique Sources And Critical İmplications For Commitment. Journal of Experimental Psychology: General, 146(5), 700-721. doi: 10.1037/xge0000299.
  2. Baumeister, R.F., Campbell, J.D., Krueger, J.I., & et al. (2003). Does High SelfEsteem Cause Better Performance, Interpersonal Success, Happiness, or Healthier Lifestyles? Psychol Sci in The Public Interest, 4(1), 1-44.
  3. Bem, D. J. ve McConnell, H. K. (1970). Testing the self-perception explanation of dissonance phenomena. Journal of Personality and Social Psychology, 14(1), 23-31.
  4. Bryant, C. M., & Conger, R. D. (2002). An intergenerational model of romantic relationship development. In A. L. Vangelisti, H. T. Reis, & M. A. Fitzpatrick (Eds.), Stability and change in relationships (pp. 57–82). New York, NY: Cambridge University Press.
  5. Condylis, L. (2012). Self-silencing, Submissiveness and Loss of Self in Women: Gender Differences in Depression. Doctoral Dissertation. Alliant International University, San Francisco.
  6. Crain, M., Bracken R., & Bruce, A. (1994). “Age, Race, and Gender Differences in Child and Adolescent Self-Concept: Evidence from A Behavioral Acquisition, Context-Dependent Model”. School Psychology Review, 23(3), 496-511.
  7. Cramer, D. (2003). Acceptance and Need for Approval as Moderators of Self-Esteem and Satisfaction With a Romantic Relationship or Closest Friendship. The Journal of Psychology, 137(5), 495–505. doi:10.1080/00223980309600631.
  8. Demir-Kaya, M. & Kaya, F. (2023). The Relationship Between Self-Silencing and General Distress: Does Self-Esteem Play a Mediating Role?. Cyprus Turkish Journal of Psychiatry & Psychology, 5(2): 95-104.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Psikolojide Davranış-Kişilik Değerlendirmesi

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

1 Mayıs 2024

Gönderilme Tarihi

13 Şubat 2024

Kabul Tarihi

8 Nisan 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 11 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Kiraz, M. B., & Onnar, N. (2024). İLİŞKİ DOYUMUNDA KENDİLİK ALGISI VE KENDİNİ SUSTURMA ÜZERİNE BİR DERLEME. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(2), 108-117. https://izlik.org/JA33NM44AY