THE EFFECT OF TALENT MANAGEMENT STRATEGIES ON WORK ENGAGEMENT IN THE FINANCE SECTOR: A STUDY ON BANK EMPLOYEES

Abstract

As the significance of human resources increases, effectively utilizing the human potential within organizations has become a crucial factor in gaining competitive advantage. In recent years, advanced human resource management practices focusing on the talents of employees in business organizations have been gaining importance. This study examines the applications of talent management in the banking sector, encompassing fundamental elements such as the appropriate employment, training, development, and retention of organization employees based on their talents. The aim of the research is to elucidate the impact of talent management practices in banks on work engagement. Towards this aim, hypotheses have been formulated, and surveys have been conducted among bank employees to test these hypotheses. The data obtained have been analyzed using various statistical methods and testing techniques (Frequency Distribution, t-Test, ANOVA, Correlation, and Regression). A statistical significance level of p<0.05 has been adopted for the analyses. Consequently, it has been determined that there is a positive and significant relationship between talent management and work engagement, and furthermore, it has been observed that talent management practices enhance work engagement behavior.

Keywords

• Talent Management
• work Engagement
• Bank Employees
• Finance Sector

Kaynakça

1. Abazeed, R.A.M. (2018). The Impact of Talent Management on Organizational Commitment of the employees of telecommunication companies in Jordan: The Mediating Role of Employee Work Engagement, International Journal of Academic Research in Accounting, Finance and Management Sciences 8 (4): 153-162.
2. Akar, F. (2015). Yetenek Yönetimi. Imge Publishing House, Ankara.
3. Akbaş, İ. (2013). The Relatıonshıp Between Talent Management And Retentıon Of Employees: A Case Study In Bankıng Sector. Master's Thesis. Marmara University Institute of Social Sciences, Istanbul.
4. Aksoy, C., Aslantaş, M. & Arslan, V. (2016). Adaletin Çalışma Hayatındaki Yansıması: Örgütsel Adalet, International Journal of Innovative Strategical Social Research, 1(1), 19-32.
5. Altuntuğ, N. (2009). Rekabet Üstünlügünün SürdürülmesindeYeteneklerin Rolü: Yetenek YönetimYaklaşımı. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.14, s.3,s.445-460.
6. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya Publication, Adapazarı.
7. Aslantaş, M. (2016). Yetenek Yönetiminin İşe Adanma, Performans ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Bankacılık Sektörü Örneği. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
8. Aslantaş, M. (2024). The Effect of Talent Management Strategies on Work Engagement in The Finance Sector: A Study On Bank Employees. 11th International Conferences on Economics and Social Sciences, Indonesia, 2-3 March, 464-491

9. Arora, R. & Adhikari, B. (2013). ―A Study on Personality as Predictor of Dedication Component of Work Engagement‖, International Journal of Development and Social Research, Vol. 2, No. 1, pp. 53-60. ISSN: 2249–7293
10. Aslantaş, M. (2024). Yetenek Yönetimi İle Performans Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(1), ISSN:2148-9963
11. Ashton, C.,& Morton, L. (2005). Managing Talent For Competitive Advantage: Taking A Systemic Approach To Talent Management. Strategic HR Review, 4(5), 28-31.
12. Aslantas, M. (2024). Comparative analysis of employees’ work engagement behavior with turnover intention. Journal of Global Social Sciences, 5(17), 1–18. https://doi.org/10.58934/jgss.v5i17.241
13. Aslantas, M. (2024). Analysis of the Effect of Talent Management on Employees' Intent to Leave, As Carried out in the Southeast Anatolia Region. International Journal of Kurdish Studies, 10(1), 172-201
14. Atlı, Ö. (2013). Yetenek Yönetimi. Crea Publication, İstanbul.
15. Axelrod, E. L., Handfield-Jones, H., & Welsh, T. A. (2001). War for talent, part two. The McKinsey Quarterly, 9-9
16. Bakker, A. B., Leiter, M. P. (2010). Where To Go From Here: Integration And Future Research On Work Engagement. A. B. Bakker, M. P. Leiter (Eds). Work Engagement, A handbook of essential theory and research. Psychology Press.(181-196)
17. Bal, E.A., (2009). Bir Pozitif Psikoloji Kavramı Olarak İşe Gönülden Adanma (Work Engagement) ve İnsan Kaynakları Açısından Önemi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İşletme Bölümü 17. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 21-23 Mayıs, (ss.546-552).
18. Bakker, A. B.,& Bal, M. P. (2010). Weekly Work Engagement And Performance: A Study Among Starting Teachers. Journal Of Occupational And Organizational Psychology, 83(1), 189-206.
19. Bakker, A. B., Schaufeli, W. B., Leiter, M. P., & Taris, T. W. (2008). Work Engagement: An Emerging Concept İn Occupational Health Psychology. Work & Stress, 22(3), 187-200.
20. Barkhuizen, N., Rothmann, S. (2006). Work Engagement Of Academic Staff İn South African Higher Education İnstitutions. Management Dynamics, 15(1), 38-46
21. Bostancı, H., Ekiyor, A. (2015). Çalışanların İşe Adanmasının Örgüt İçi Girişimciliğe Etkisinin İncelenmesi: Sağlık Sektöründe Bir Uygulama. Uluslararası Sağlık Yönetimi Ve Stratejileri Araştırma Dergisi, Cilt:1, Sayı:1
22. Can, A. (2014). SPSS İle Bilimsel Araştırma Sürecinde Veri Analizi, Pegem, Ankara
23. Cheese, P. (2008). Driving High Performance İn The Talent-Powered Organization. Strategic HR Review, 7(4), 25-31.
24. Çırpan, H., Şen, A. (2009). İşletmelerde Yenilikçiliği Geliştirmede Etkili Bir Araç: Yetenek Yönetimi, Çerçeve Dergisi, Eylül, s:110-116.
25. Demirhan, M.F., Karaman, A. (2014) Akademisyenlerin Adalet ve Etik Algılarının Örgütsel Adanmışlıklarına Etkisi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8/4, 245-266
26. Doğan, S., Demiral, Ö. (2008). İnsan Kaynakları Yönetiminde Çalışanların Kendilerine Doğru Yolculuk Yöntemi: Yetenek Yönetimi, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 17, Sayı 3, s.145–166
27. Erdoğan, İ. (1999). İşletmelerde Kişi Değerlemede Psikoteknik, İstanbul Ünv. İşletme Fakültesi.
28. Erim, F.N.A. (2009). Indıvıdual Response To Organızatıonal Change:Creatıng Facade Of ConformıtyIts Antecedants And Effects On Partıcıpatıng InDecısıon Makıng, Work Engagement, Job InvolvementAnd Intent To Quıt. Doktora Tezi. Marmara ÜniversitesiSosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
29. Eryılmaz, A., Doğan, T. (2012). İş Yaşamında Öznel İyi Oluş: Utrecht İşe Bağlılık Ölçeğinin Psikometrik Niteliklerinin İncelenmesi. Klinik Psikiyatri.15, 49-55
30. Field, A. (2013). Discovering statistics using SPSS. London: Sage publications.
31. Gagne, F. (2013). Üstun Zekayı Yeteneğe Dönüştürmek: Gelişimsel Bir Teori Olarak Ayrımsal Üstun Zeka Ve Yetenek Modeli. Çeviren: Rukiye Baltacı. Ankara Universitesi Eğitim Bilimleri Fakultesi Özel Eğitim Dergisi,14(1) 1-20
32. Gallardo-Gallardo, E. (2018). The Meaning Of Talent İn The World Of Work. Global Talent Management, 33-58.
33. Guthridge, M., Komm, A. B., & Lawson, E. (2008). Making Talent A Strategic Priority. McKinsey Quarterly, 1(48), 49-59
34. González-Romá, V., Schaufeli, W. B., Bakker, A. B., & Lloret, S. (2006). Burnout And Work Engagement: Independent Factors Or Opposite Poles?. Journal Of Vocational Behavior, 68(1), 165-174.
35. Hakanen, J. J., Bakker, A. B., & Schaufeli, W. B. (2006). Burnout And Work Engagement Among Teachers. Journal Of School Psychology, 43(6), 495-513.
36. Harter, J. K., Schmidt, F. L., & Hayes, T. L. (2002). Business-unit-level relationship between employee satisfaction, employee engagement, and business outcomes: A meta-analysis. Journal of Applied Psychology, 87(2), 268–279. doi:10.1037/0021-9010.87.2.268
37. Hu, Q., Schaufeli, W. B., & Taris, T. W. (2013). Does Equity Mediate The Effects Of Job Demands And Job Resources On Work Outcomes? An Extension Of The Job Demands-Resources Model. Career Development International, 18(4), 357-376.
38. Kahn, W. A. (1990). Psychological Conditions of Personal Engagement and Disengagement at Work. Academy of Management Journal; Dec,33-4, (692-724)
39. Karabıyık, F. B. (2015). Türk Bankacılık Sektöründe İnsan Kaynakları Yaklaşımı Çerçevesinde Yetenek Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Muğla
40. Kelloway, E. K., & Barling, J. (2000). Knowledge Work As Organizational Behavior. International Journal Of Management Reviews, 2(3), 287-304.
41. Keleş, S. (2014). Aile Şirketlerinde Y Jenerasyonunun Öz Yeterlilik Algısı Ve İşe Adanmışlık İlişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 5(11), 95-109
42. Koçel, T. (2014). İşletme Yöneticiliği. 15th Edition, Beta Publications, Istanbul.
43. Kıngır, S., Mete, M., & Aslantaş, M. (2016). İşgörenlerin İşe Adanma ve Fanatiklik Davranışı İle İşten Ayrılma Niyetlerinin Karşılaştırmalı Analizi. In International Congress on Economics and Business (pp. 1342-1353).
44. Kurtpınar, M. (2011). Birey-Örgüt Uyumunun Bireysel Performans Üzerindeki Etkisinde Kişilik Özellikleri Ve İşe Adanmışlığın Rolü. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul:Harp Akademileri Komutanlığı Stratejik Araştırmalar Enstitüsü Müdürlüğü.
45. Leiter, M. P., Bakker, A. B. (2010). Work Engagement: Intoduction. A. B. Bakker, M. P. Leiter (Eds). Work Engagement, A handbook of essential theory and research. Psychology Press.(1-9)
46. Maslach, C., Schaufeli, W. B., & Leiter, M. P. (2001). Job Burnout. Annual Review Of Psychology, 52(1), 397-422.
47. Michaels, E., Handfield-Jones, H., & Axelrod, B. (2001). The War For Talent. Harvard Business Press.
48. Mpofu, L. (2012). The Relationship Between Talent Management, Productive Organisational Energy And İntention To Quit. Doctoral Dissertation, North-West Universty.
49. Ng, E. S., Schweitzer, L., & Lyons, S. T. (2010). New Generation, Great Expectations: A Field Study Of The Millennial Generation. Journal Of Business And Psychology, 25, 281-292
50. Ozer , C., & Aslantas, M. (2023). Comparison of Academicians’ Work Engagement Behavior and Intentions to Turnover. Eurasian Journal of Management & Social Sciences, 4(2). https://doi.org/10.23918/ejmss.V4i2p236
51. Öngöre, Ö. (2013). İşle Bütünleşme Ölçeği Türkçe Formu’nun Güvenilirlik Ve Geçerlilik Çalışması. Kastamonu Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 2. No:1 s:50-60
52. Renzulli, J. (1978). What Makes Giftedness? Reexamining a Definition. Phi Delta Kappan, 60, 180–184.
53. Rustiawan, I., Rubadi., Safariningsih, R. T. H., Zen, A. (2023). Talent Management Concepts: Analysis Recruitment, Program Training, Mentoring, and Leadership. International Journal of Business and Applied Economics, 2(2), 233–244.
54. Sağsan, M., Fırtına, B. (2015). Bilgi Mesleğine Bağlılık Ve Adanmışlık: Platonik Bir İlişkinin Gelgitleri Ve Profesyonellikle İmtihanı. Bilgi Dünyası, 16 (1), 1-22.
55. Saks, A. M. (2006). Antecedents And Consequences Of Employee Engagement. Journal Of Managerial Psychology, Vol. 21 Iss: 7, (600 – 619)
56. Sarkisian, N., Bhate, R., Lee, J. (2011). Effects of Country & Age on Work Engagement, Job Satisfaction & Organizational Commitment Among Employees in the United States. The Sloan Center on Aging&Work at Boston College.
57. Schaufeli, W. B., Salanova, M., Gonzalez-Roma, V., Bakker, A. B. (2002). The Measurement Of Engagement And Burnout: A Two Sample Confirmatory Factor Analytic Approach. Journal Of Happiness Studies, 3(1), 71-92.
58. Schaufeli, W. B., & Bakker, A. B. (2004). Job Demands, Job Resources, and Their Relationship With Burnout And Engagement: A Multi‐Sample Study. Journal Of Organizational Behavior, 25(3), 293-315.
59. Schaufeli, W. B. (2014). What is Engagement?. C. Truss, R. Delbridge, K. Alfes, A. Shantz, E. Soane (Ed.). (15-35). Employee Engagement In Theory And Practice. Routledge.
60. Sekaran, U. (2003). Research Methods for Business: A Skill Building Approach. Fourth Edition. New York: John Wileyand SonsInc.
61. Seligman, M.E.P. & Csikszentmihalyi, M. (2000). ‘Positive Psychology: An introduction’ American Psychologist 55, pp. 5–14.
62. Seligman, M. E. P. (2002). Positive Psychology, Positive Prevention and Positive Therapy. C. R. Snyder, S. J. Lopez (Ed.). Handbook of Positive Psychology. Oxford Unıversty Press.
63. Shuck, B., Reio, T. G.(2014). Employee Engagement and Well-Being: A Moderation Model and Implications for Practice. Journal of Leadership & Organizational Studies, Vol. 21(1) 43–58
64. Sonnentag, S. (2003). Recovery, Work Engagement, And Proactive Behavior: A New Look At The İnterface Between Nonwork And Work. Journal Of Applied Psychology, 88(3), 518-528.
65. Sopiah, S., Kurnıawan, D. T., Nora, E., & Narmaditya, B. S. (2020). Does Talent Management Affect Employee Performance?: The Moderating Role Of Work Engagement. The Journal Of Asian Finance, Economics And Business, 7(7), 335–341.
66. Stockey.(2003). Human Capital A Self Assessment Checklist For Agengey Leader-office Of The Controller General
67. Şeşen, H. (2010). Kontrol Odağı, Genel Öz Yeterlik, İş Tatmini Ve Örgütsel Adalet Algısının Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkisi: Ankara’da Bulunan Kamu Kurumlarında Bir Araştırma. H.Ü. İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 28, Sayı 2, s. 195-220
68. Tabancalı, E., Korumaz, M. (2014). Eğitim Örgütlerinde Yetenek Yönetimi. International Journal Of Social Science, Number: 25-I , (139-156) Summer.
69. Tutar, H., Altınöz, M., Çöp, S. (2011), İşletmelerde Yetenekli Çalışanların Örgütsel Bağlılıklarının Artırılmasına Yönelik Bir Araştırma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 19. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 306- 312.
70. Ulrich, D., Smallwood, N. (2011). What İs Talent? Leader To Leader, 2012(63), 55–61.
71. Whitley, R. (2007). Business Systems And Organizational Capabilities: The İnstitutional Structuring Of Competitive Competences. Oxford University Press, USA.
72. www.tdk.gov.tr
73. www.tuik.gov.tr