ŞİDDETİN GÖRÜNÜR HALİ; “BEYAZ BANT” FİLMİ ÜZERİNDEN BİR İZLEYİCİ ÇALIŞMASI

Sinema, kendine has dili ile, anlatılarında, sinematografik ve felsefi kodlar barındırır. Bu kodlar, izleyicinin filmi anlamlandırma aşamasında değişimlere uğrayarak, herkeste sonucun tek tipleşmesinin önüne geçer. Böylece sinema metinlerinin, izleyiciler tarafından farklı okumalarına ulaşılır. Bu durum bir film yönetmeni için eşsiz bir zenginlik olduğu kadar, sinema alanına da büyük katkı sağlar.  Sinemanın büyülü dünyasında, izleyicinin bu kodları nasıl algıladığı  çoğu zaman farklılıklar göstermektedir. Bu çalışmanın araştırma kısmına kadar olan bölümünde alımlama kavramına değinilmiş, film üzerinden alımlamanın önemi vurgulanmıştır. İzleyicinin  kodları nasıl okuduğu, araştırma kısmında incelenmiştir. “Beyaz Bant” sinemanın usta yönetmenlerinden Michael Haneke’nin gözüyle perdede anlam bulmuştur. Yönetmenin bakış açısına izleyicilerin nasıl ve ne kadar yaklaşabildikleri, aynı pencereden bakıp bakmadıkları çalışmanın odak noktasıdır. Bu araştırmada, 5 kadın, 5 erkek olmak üzere, yaş aralıkları 30 – 40 arası değişen bir grup ile, derinlemesine mülakat yöntemi kullanılarak çalışılmıştır. Grup üyeleri, bir yılı aşkın bir süredir kısa film ve sinema üzerine çalışmalar yapmaktadır. 10 birey ile yürütülen araştırmada, herkesin okuma şeklinin kodlama/kodaçımlama modeline uyarlandığında farklı olabilmesi tartışılmaktadır. Bu araştırma iki ana başlık üzerinden yürütülmüştür. Fiziksel şiddet ve psikolojik şiddet.