The Symbiotic Relationship Between Collective Security and Energy Security: NATO As an Empirical Case Analysis

Öz

The collective security theory and energy security are two fundamental concepts that play a crucial role in maintaining global stability. Although these concepts differ in their primary focus, they are intricately interconnected and often aim to ensure peace, stability, and economic security. The link between collective security and energy security constitutes a critical component of contemporary international relations. Their symbiotic relationship is evident in how the stability provided by collective security frameworks supports energy security, while the assurance of energy resources, in turn, strengthens the infrastructure and capabilities necessary for collective security. This article aims to explore the multifaceted nature of this relationship through the example of North Atlantic Treaty Organization (NATO). Using a qualitative research methodology, the study seeks to explain the question of how a collective security organisation contributes to the protection of global energy resources and infrastructure.

Anahtar Kelimeler

• Security
• Collective Security
• Collective Defence
• NATO.

Kolektif Güvenlik ve Enerji Güvenliği Arasındaki Simbiyotik İlişki: Ampirik Vaka Analizi Olarak NATO

Öz

Kolektif güvenlik teorisi ve enerji güvenliği, küresel istikrarı korumada önemli rol oynayan iki temel kavramdır. Bu kavramlar, birincil odak noktaları bakımından birbirinden farklı olsa da karmaşık bir şekilde bağlantılıdır ve genellikle barışı, istikrarı ve ekonomik güvenliği sağlamaya odaklıdırlar. Kolektif güvenlik ile enerji güvenliği arasındaki bağlantı, çağdaş uluslararası ilişkilerin kritik bir bileşenini oluşturur. Aralarındaki simbiyotik ilişki, kolektif güvenlik çerçevelerinin sağladığı istikrarın enerji güvenliğini nasıl desteklediğinde, enerji kaynaklarının güvencesinin ise kolektif güvenlik için gereken altyapıyı ve yetenekleri nasıl desteklediğinde belirgindir. Bu makale, bu ilişkinin çok yönlü doğasını Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) örneği üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yönetiminin kullanıldığı çalışma, bir kolektif güvenlik örgütünün küresel enerji kaynaklarını ve altyapısını korumaya nasıl katkıda bulunduğunu açıklamaya hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Enerji Güvenliği
• Kolektif Güvenlik
• Kolektif Savunma
• NATO

Kaynakça

1. Aleksovski, S., Bakreski, O., ve Avramovska, B. (2014). Collective Security – The Role of International Organizations – Implications in International Security Order. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(27), 274-282.
2. Claude, I. L. (1971). Swords into Plowshares: The Problems and Progress of International Organization.
3. Danchin, P. G. (2009). Things Fall Apart: The Concept of Collective Security in International Law. In P. G. Danchin & H. Fisher (Eds.), United Nations Reform and the New Collective Security (pp. 35-75). Cambridge: Cambridge University Press.
4. Doe, J. (2022). Renewable Energy and Security: NATO's New Frontier. Energy Policy Journal, 48(3), 112-120.
5. Durra, Z. J. (2015). ISIS Phenomena and Collective Security. (pp. 1-13). https://www.academia.edu/12714319. European Commission. (2015). A Framework Strategy for a Resilient Energy Union with a Forward-Looking Climate Change Policy.
6. Gordenker, L., ve Weiss, T. G. (1970). The Collective Security Idea and Changing World Politics. In T. G. Weiss (Ed.), Collective Security in a Changing World (pp. 7-21). Rhode Island: Institute for International Studies.
7. Heywood, A. (2014). Siyasetin ve Uluslararası İlişkilerin Temel Kavramları (F. Bakırcı, Trans.). Ankara: BB101 Yayınları.
8. Johnson, H. (2020). Geopolitical Implications of Energy Strategies in NATO Countries. Global Affairs, 34(2), 234-249.

9. Keynes, J. M. (2019). Küresel Siyaset Teorileri. In A. Heywood (Ed.), Küresel Siyaset (N. Uslu & H. Özdemir, Trans., 6th ed.). Ankara: Felix Kitap.
10. Klare, M. T. (2001). Kaynak Savaşları: Küresel Çatışmanın Yeni Manzarası. Owl Books.
11. Kupchan, C. A., ve Kupchan, C. A. (1995). The Promise of Collective Security. International Security, 20(1), 52-61.
12. Mhango, B. (2020). Collective Security in a Realist World – The Case for Cooperative Security. Shandong University (pp. 1-11).
13. Mwagwabi, L. (2017). Theory of Collective Security and Its Limitations in Explaining International Organization: A Critical Analysis. SSRN (pp.1-21). https://www.researchgate.net/publication/332908689
14. NATO. (2010). Strategic Concept for the Defence and Security of the Members of the North Atlantic Treaty Organization, p. 17. NATO Public Diplomacy Division. NATO Energy Security Centre of Excellence. (2012). NATO Energy Security Centre of Excellence: Overview. https://www.enseccoe.org.
15. NATO. (2019). NATO’s Role in Energy Security. Retrieved from https://www.nato.int/nato-role-energy-security
16. NATO. (2021). Collective Defence – Article 5. Retrieved from https://www.nato.int/cps/en/natohq/topics_110496.htm
17. NATO. (2024). NATO Energy Security Centre of Excellence: Overview. https://www.enseccoe.org.
18. Proedrou, F. (2018). Energy Security and Policy-Making in the EU and NATO: Broadening the Agenda.
19. Özerdem, A. (2013). Barış İnşası: Kuram ve Uygulaması (1st ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
20. Ravenal, E. C. (1975). An Autopsy of Collective Security. Political Science Quarterly, 90(4), 697-714.
21. Schwarzenberger, G. (1964). Power Politics: A Study of International Society. London: Wiley.
22. Smith, A. (2021). Diversification of Energy Resources in the Baltic Region: A Security Imperative. European Security Review, 29(1), 45-59.
23. Tuğtan, M. A. (2020). Kolektif Savunma. Secopedia. Retrieved from http://www.secopedia.org/kollektif-savunma.
24. International Energy Agency. (2020). World Energy Outlook IEA.
25. International Energy Agency. (2021). Energy Security, IEA.
26. International Energy Agency. (2024.). Energy Security. IEA.
27. International Energy Agency. (2019). Energy Security – Ensuring Resilient and Secure Energy Systems. IEA.
28. Yergin, D. (2006). Enerji güvenliğinin sağlanması. Dışişleri, 85(2), 69-82. https://doi.org/10.2307/20031912
29. Yetiv, S. A. (1997). Basra Körfezi Krizi. Greenwood Press.