Political Participation and Democracy Comparison of South Korea and North Korea

Abstract

This article offers a comparative analysis of the political systems of South and North Korea by focusing on three core indicators of democracy: political participation, freedom of expression, and freedom of thought. Despite sharing a common historical and cultural background, the two countries have developed fundamentally divergent regimes—South Korea emerging as a consolidated democracy, and North Korea as an entrenched totalitarian state. Drawing on the 2024 Freedom in the World report by Freedom House, the study evaluates the constitutional structures, institutional mechanisms, and the actual functioning of civil and political liberties in both states. The findings reveal that South Korea upholds democratic governance with institutional checks and public engagement, while North Korea systematically suppresses dissent and individual rights under a centralized, ideology-driven regime. The study contributes to the broader discourse on regime typologies, showing how legal frameworks and political ideologies shape the extent of democratic freedoms in practice.

Keywords

• North Korea
• South Korea
• Freedom House
• Political Participation
• freedom of expression and thought

Güney Kore ve Kuzey Kore'nin Siyasal Katılım ve Demokrasi Karşılaştırması

Öz

Bu çalışma, Güney Kore ve Kuzey Kore'nin siyasal sistemlerini, demokrasinin üç temel göstergesi olan siyasal katılım, ifade özgürlüğü ve düşünce özgürlüğüne odaklanarak karşılaştırmalı bir şekilde analiz etmektedir. Ortak bir tarihsel ve kültürel geçmişe sahip olmalarına rağmen, iki ülke temelde birbirinden tamamen farklı rejimler geliştirmiştir. Güney Kore yerleşik bir demokrasi olarak ortaya çıkarken, Kuzey Kore kökleşmiş bir totaliter devlet haline gelmiştir. Freedom House tarafından yayımlanan 2024 Dünya Özgürlükleri Raporu'na dayanan bu çalışma, her iki devletin anayasal yapıları, kurumsal mekanizmaları ve sivil ile siyasal özgürlüklerin fiili işleyişini değerlendirmektedir. Bulgular, Güney Kore’nin kurumsal denetim ve kamu katılımı yoluyla demokratik yönetişimi sürdürdüğünü; Kuzey Kore’nin ise merkeziyetçi, ideoloji odaklı bir rejim altında muhalefeti ve bireysel hakları sistematik olarak bastırdığını ortaya koymaktadır. Bu çalışma, rejim tipolojileri üzerine yapılan daha geniş kapsamlı tartışmalara katkı sunarak, hukuki çerçevelerin ve siyasal ideolojilerin demokratik özgürlüklerin uygulamadaki düzeyini nasıl şekillendirdiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kuzey Kore
• Güney Kore
• Freedom House
• Siyasal Katılım
• İfade ve Düşünce Özgürlüğü

Kaynakça

1. Ahn, S. (2019). Türkiye ve Kuzey Kore Medyalarında Sansür Olgusunun Karşılaştırmalı Analizi (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. http://tez.yok.gov.tr
2. Aksu, M. (2021). İnsani Gelişmişlik Seviyesi ile Hibrit Rejimler Arasındaki İlişki. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
3. Ateş, H. ve Akpınar, A. (2017). Hükümet sistemleri ve özgürlük: Karşılaştırmalı bir inceleme. Stratejik Kamu Yönetimi Dergisi, 3(6), 1–22. https://doi.org/10.25069/spmj.344204
4. Balcı, M. (2019, Temmuz). Totaliter bir rejim örneği: Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti [Konferans bildirisi]. https://www.researchgate.net/publication/337165843
5. Diamond, L. (1999). Developing Democracy: Toward Consolidation. Johns Hopkins University Press.
6. Freedom House. (2024a). Freedom on the Net 2024. https://freedomhouse.org/report/freedom-net/2024
7. Freedom House. (2024b). Nations in Transit 2024. https://freedomhouse.org/report/nations-transit/2024
8. Freedom House. (2024c). Freedom in the World 2024. https://freedomhouse.org/report/freedom-world/2024

9. Gökçe, A. F. (2013). Teoriden uygulamaya demokrasi çelişkisi. Yasama Dergisi, (24), 59–77.
10. Gökçe, A. F. (2019). Hibrit rejimlerde hükümet sistemleri ve demokrasi. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 6(15), 182–200.
11. Gökçe, A. F. (2021). Siyaset Bilimi: Kavram ve Tanımlar (1. basım). Nobel Akademik Yayıncılık.
12. Gökçe, A. F. ve Aksu, M. (2019). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Çok Partili Sistemden İki Partili Siyasi Sisteme Geçiş Mi. (KAYFOR, 17 Tam Metin Bildiri Kitabı), 24-26 Ekim 2019, Karaman, 599–611.
13. Gökçe, A. F. ve Dölek, E. (2018). Anayasa yargısı ve demokrasi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(6), 118–143. https://www.asead.com
14. Gökçe, A. F., Aksu, M., & Fatsa, N. (2025). The Comparison of Türkiye And France Political Systems: 2014-2018 Period. Route Educational & Social Science Journal 91, p. 169-195. Doi: 10.17121/ressjournal.3637.
15. Heywood, A. (2020). Politics (F. Bakırcı, Çev.; A. K. Çiftçi, S. Turgut ve İ. Ayyıldız, Ed.; 21. baskı, Kitap 3). Felix Kitap.
16. Kakışım, C. (2017). Kuzey Kore’nin resmî ideolojisi olarak Juche öğretisi ve Kuzey Kore dış politikasına etkileri. Uluslararası İlişkiler, 14(56), 73–88.
17. Kılıçdaroğlu, K. ve Arslantaş, D. (2021). Güney Kore’de siyasi partiler ve kurumsallaşma. Mülkiye Dergisi, 45(3), 617–639. https://www.researchgate.net/publication/355175452
18. Kılıçdaroğlu, K. ve Demir, E. (2023). Kuruluşundan bugüne Kuzey Kore’nin dış politikasında değişim: Tarihsel bir inceleme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 479–499. https://doi.org/10.17153/oguiibf.1255902
19. Şaylan, G. (1981). Çağdaş Siyasal Sistemler. Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 192. Sevinç Matbaası. T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2022). Resmî internet sitesi. https://www.mfa.gov.tr Temir, E. (2022). Şulman’ın siyaset bilimi eleştirisi ve hibrit rejimler. Alınteri Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 113–132. https://doi.org/10.30913/alinterisosbil.1176359 Terkan, N. (2014). Siyasal sistemler ve halkla ilişkiler. Selçuk İletişim, 2(4), 64–75. https://doi.org/10.18094/si70211