Uluslararası Göç Yönetişimi ve Türkiye
Öz
Göç, tarihsel süreçte insanların yaşamış olduğu mekanlardan farklı nedenlerden dolayı ayrıldığı durumu anlatan bir olgudur. Göçün insan ve toplum üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu, dolayısıyla bireyi ve toplumu değiştirdiği veya dönüştürdüğü bir gerçekliktir. Nüfus hareketlerinin yaşanmasında doğal afet ve savaş gibi nedenlerin yanında ekonomik gerekçeler ile teknolojik ilerlemelerin de rolü büyüktür. Bu anlamda, göç olgusu yerel, ulusal ve küresel olmak üzere üç boyutludur. Nedenleri ve boyutları farklı biçimde gerçekleşen göç hareketleri, özellikle göç alan ve göç veren devletleri ilgilendiren bir niteliğe sahiptir. Zira, göç hareketinin sınırları aşıp uluslararası bir boyuta ulaşması göç yönetimi anlayışının yeniden gözden geçirilmesini zorunlu kılmıştır. Bu durumda, küresel ölçekte uluslararası göç yönetişimi kavramının gelişimine neden olmuştur. Devletin, sivil toplumun ve piyasada etkin olan aktörlerin birlikteliğine ve eşitler arası yönetime karşılık gelen yönetişim kavramı doğrultusunda, ülkelerin göç hareketini yönetebilmeleri ve göç nedeniyle yaşamış oldukları sorunları çözmeleri gerekmektedir. Türkiye jeopolitik konumu nedeniyle göç hareketlerine açık olan ve göç hareketlerinden oldukça fazla etkilenen bir ülke konumundadır. Özellikle son yıllarda yaşanan siyasal, ekonomik ve bölgesel gelişmeler Türkiye’ye olan göç hareketlerini şekillendirmiştir. Bu göç hareketleri de Türkiye’deki ekonomik, toplumsal ve demografik yapı ile kamu düzeni ve güvenliği gibi alanları etkilemiştir. Türkiye’nin karşı karşıya olduğu bu göç hareketlerine yönelik uygulayacağı politikalar ve anlayışlar, uluslararası göç yönetişiminin temellerini oluşturacaktır.
Bu çalışmada; öncelikle göç ve uluslararası göç yönetişimi kavramları üzerinde durulacaktır. Ardından uluslararası göç yönetişimi bağlamında Türkiye’nin göç hareketlerine yönelik tutum ve politikaları ele alınacaktır. Son olarak da, küresel ölçekte gerçekleşen göç nedeniyle yaşanan sorunlar değerlendirilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akan, Y., & Arslan, İ. (2008). Göç Ekonomisi; Türkiye Üzerine Bir Uygulama. Ankara: Ekin Yayınevi.
- Akçapar, Ş. (2012). Küreselleşme Çağında Göç: Kavramlar, Tartışmalar. A. Ş. Gülfer Ihlamur Öner içinde, Uluslararası Göç Alanında Güvenlik Algılamaları ve Göçün İnsan Boyutu (s. 563-576). İstanbul: İletişim Yayınları.
- Canyurt, D. (2015). Suriye Gelişmeleri Sonrası Suriyeli Mülteciler: Türkiye'de Riskler. Akademik Bakış Dergisi(48), 127-146.
- Castles, S., & Miller, J. M. (2008). Göçler Çağı-Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri. (İ. A. Bülent Uğur Bal, Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Çatır, G. (2012). Zorunlu Göç Tecrübesinin Devlet Politiklarındaki Yansıması: Bulgaristan'dan Türkiye'ye Kitlesel Göçün Analizi. A. Ş. Gülfer Ihlamur Öner içinde, Küreselleşme Çağında Göç (s. 217-232). İstanbul: İletişim Yayınları.
- Demirhan, Y., & Aslan, Y. (2015). Türkiye'nin Sınır Ötesi Göç Politikaları ve Yönetimi. Birey ve Toplum Dergisi, 5(9).
- Diken, B. (2007). Göç: Eleştriri ve Ötesi. B. Ş. Ayhan Kaya içinde, Kökler ve Yollar Türkiye'de Göç Süreçleri (s. 41-61). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Dönmez Kara, C. Ö. (2015). Göç Bağlamında Uluslararası İşbirliği ve Türkiye’nin Politikaları. On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Çanakkale.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Konferans Bildirisi
Yayımlanma Tarihi
23 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
29 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
2 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019