THE LANGUAGE SITUATION OF TURKS IN THESSALONIKI

Öz

In this study, the relationship between language usage, attitude, choice, maintenance together with gender, age, educational status and identity perception of Turks living in Thessaloniki were examined. The study is a descriptive research conducted with the survey method in a quantitative research approach. In this study, chi-square tests were used to examine the relationships between state and variables. The participants of the study consisted of 64 people from different age, gender and occupation groups living in Thessaloniki. The data were collected by a questionnaire, developed by Yağmur (2003). The research has shown that Turkish has a 64% linguistic continuation in Thessaloniki. Although this situation continues the continuation of Turkish, it shows that it is in danger especially at the younger generation level. However, it was found that this positive attitude in general decreased in the young Turkish population. Especially in social environments, it is seen that Greek is preferred. Although a positive picture can be seen in the name of Turkish language in general, studies should be done especially for the younger generations for the future of Turkish in the Balkans.

Anahtar Kelimeler

• Thessaloniki
• Turkish language
• Language Use
• Language Attitude
• Language Choice
• Language Maintenance

SELANİK’TE YAŞAYAN TÜRKLERİN DİL DURUMU

Öz

Bu çalışmada Selanik’te yaşayan Türklerin dil kullanımı, tutumu, seçimi, sürdürümü ile cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve kimlik algısı değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma, nicel araştırma yaklaşımı içinde tarama yöntemiyle yürütülmüş betimsel bir araştırmadır. Bu çalışmada durum ve değişkenler arası ilişkilerin incelenmesinde ki-kare testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını Selanik’te yaşayan farklı yaş, cinsiyet ve meslek gruplarından toplam 64 kişi oluşturmuştur. Veriler, Yağmur (2003) tarafından geliştirilen bir anket ile toplanılmıştır. Araştırma, Türkçenin Selanik’te %64 oranında dilsel sürdürümü olduğunu göstermiştir. Bu durum Türkçenin sürdürümünü devam ettirse de özellikle genç kuşak düzeyinde tehlikede olduğunu göstermektedir. Ayrıca aile içinde Türkçenin en etkili iletişim dili olduğu ve katılımcıların genelinin Türkçeye karşı olumlu tutum içinde olduğu belirlenmiştir. Ancak genel anlamdaki olumlu tutumun genç Türk nüfusunda düşüş yaşadığı saptanmıştır. Özellikle sosyal ortamlarda büyük oranda Yunancanın tercih edildiği görülmüştür. Sonuç olarak Türkçe adına olumlu bir tablo görülse de Türkçenin Balkanlardaki geleceği için özellikle genç kuşağı kapsayıcı çalışmalar yapılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Selanik
• Türkçe
• Dil Kullanımı
• Dil Tutumu
• Dil Seçimi
• Dil Sürdürümü

Kaynakça

1. Bolver, M. (2014). Üsküp’te Yaşayan Türklerin Dil Durumu, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Özen Yaylagül), Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Bosnalı, S. (2007). İran Azerbaycan Türkçesi: Toplumdilbilimsel Bir İnceleme. İstanbul: Kebikeç Yayınları.
3. Canbulat, M. (2016). Güncel Tartışmalar Bağlamında Çok Dillilik: Toplum Dilbilimsel Yaklaşım. (Edt. E. Esen.). Bir Çocuk - İki Dil: Berlin Örneğinde Türk-Alman Okul Öncesi Eğitim Koşulları ve Fırsatlar İçinde (s. 151-166). Ankara: Siyasal Kitabevi.
4. Gass, S. ve Selinker, L. (2008). Second Language Acquisition: An Introductory Course. New York: Routledge/Taylor Francis.
5. Hazai, G. (1960). Rumeli Ağızlarının Tarihi Üzerine. TDAYB 1960, 205-211.
6. İmer, K.; Kocaman, A. ve Özsoy, S. A. (2011). Dilbilim Sözlüğü. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
7. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Bilim Kitap Kırtasiye Yayınevi.
8. Lambeck, K. (1984). Kritische Anmerkungenzur Bilingualismus Forschung. Tübingen: Narr Verlag.

9. Osman, N. (2016). Batı Trakya Türklerinin Ana Dili Korunumu, Dil Kullanımı ve Kimlik Algıları, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Ahmet Günşen), Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
11. Yağmur, K. (1997). First Language Attrition Among Turkish Speakers in Sydney. Tilburg: Tilburg University Press.
12. Yağmur, K. (2006). Batı Avrupa’da Türkçe Öğretiminin Sorunları ve Çözüm Önerileri. Dil Dergisi, 0(134), 26-41.
13. Yağmur, K. (2009). Language Use and Ethnolinguistic Vitality of Turkish Compared with the Dutch in the Netherlands. Journal of Multilingual and Multicultural Development, 30(3), 219-233.
14. Yağmur, K. ve Akıncı, M. A. (2003). Language Use, Choice, Maintenance, and Ethnolinguistic Vitality of Turkish Speakers in France: Intergenerational Differences. International Journal of The Sociology of Language, 0(164), 107-128.
15. Yağmur, K.; De Bot, K. ve Korzilius, H. (1999). Language Attrition, Language Shift and Ethnolinguistic Vitality of Turkish in Australia. Journal of Multilingual and Multicultural Development, 20(1), 51-69.
16. Yalınkılıç, K. (2013). Bulgaristan Kırcaali Türklerinin Dil Durumu Toplumdilbilimsel Bir İnceleme, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Özen Yaylagül), Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.