Bu çalışma, Türkiye’nin gümrük egemenliğini tarihsel süreklilik ve kurumsal bağımlılık bağlamında inceleyerek, 1838 Baltalimanı Ticaret Anlaşması ile 1995 Avrupa Birliği Gümrük Birliği rejimini karşılaştırmalı biçimde analiz etmektedir. Çalışmanın temelini gümrük politikalarının yalnızca ekonomik tercihler değil, aynı zamanda siyasal ve hukuksal egemenlik alanlarını dönüştüren stratejik araçlar olduğuna dayanmaktadır. Baltalimanı Anlaşması, Osmanlı İmparatorluğu’nun iktisadi denetimini büyük ölçüde kaybettiği bir süreci başlatmış, İngiliz tüccarlara tanınan ayrıcalıklar yerli üretimi zayıflatarak yapısal bağımlılık ilişkilerini derinleştirmiştir. Benzer biçimde, 1995 Gümrük Birliği Türkiye’yi modern bir bütünleşme rejimine dâhil etmiş, ancak karar alma mekanizmalarından dışlayarak asimetrik bir ilişki üretmiştir. Her iki dönemde de ekonomik yükümlülüklerin yüksek, kurumsal temsiliyetin ise sınırlı kalması, egemenliğin klasik tanımlarının yetersizliğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle çalışma, egemenliğin yalnızca askerî ve siyasî kapasite ile değil, aynı zamanda ticaret kurallarını koyabilme gücüyle tanımlanması gerektiğini ileri sürmekte ve “Ticaret Egemenliği Teorisi’ni önermektedir. Söz konusu yaklaşım, serbest ticaret anlaşmaları, gümrük birlikleri ve küresel normların merkez ülkelerin egemenliğini kurumsal düzeyde tahkim ettiğini savunmakta, gerçek egemenliği ise küresel ticaretin normatif çerçevesini belirleyebilme kapasitesinde görmektedir. Bu bakış açısıyla, Türkiye’nin Gümrük Birliği’nin güncellenmesi sürecinde salt uyum sağlayan değil, kural koyucu aktör olarak konumlanması, ekonomik özerkliğini ve stratejik hareket alanını güçlendirecek temel bir gereklilik olarak değerlendirilmektedir.
baltalimanı antlaşması ekonomik bağımlılık gümrük birliği gümrük egemenliği
Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel, etik ve alıntı kurallarına uyulduğunu, verilerde herhangi bir tahrifat yapılmadığını, tüm sorumluluğun yazara ait olduğunu beyan ederim. Çalışmanın daha önce başka bir yerde yayımlanmadığını ve değerlendirilmek üzere gönderilmediğini bildiririm.
Çalışmamın yürütülmesinde değerli görüş ve önerileri ile katkı sağlayan saygıdeğer hocalarıma teşekkür ederim.
This study examines Turkey’s customs sovereignty within the framework of historical continuity and institutional dependence, offering a comparative analysis of the 1838 Balta Liman Trade Agreement and the 1995 European Union Customs Union regime. It is grounded on the premise that customs policies are not merely economic preferences but strategic instruments that transform political and legal domains of sovereignty. The Balta Liman Agreement marked the beginning of a period in which the Ottoman Empire largely lost economic control; privileges granted to British merchants undermined domestic production and deepened structural dependency. Similarly, the 1995 Customs Union integrated Turkey into a modern framework of economic integration, yet excluded it from decision-making processes, thereby producing an asymmetric relationship. In both periods, while economic obligations remained high, institutional representation was limited, revealing the inadequacy of classical definitions of sovereignty.
Accordingly, the study argues that sovereignty should not be defined solely by military or political capacity but also by the ability to set trade rules, and it proposes the “Trade Sovereignty Theory.” This approach contends that free trade agreements, customs unions, and global norms serve to consolidate the sovereignty of core countries at the institutional level, while true sovereignty lies in the capacity to shape the normative framework of global trade. From this perspective, Turkey’s positioning as a rule-maker rather than a rule-taker in the ongoing modernization of the Customs Union emerges as a fundamental necessity for strengthening its economic autonomy and strategic room for maneuver.
Baltalimanı agreement economic dependence customs union customs sovereignty
I declare that scientific, ethical, and citation rules were adhered to throughout the preparation of this study, that no data was falsified, and that all responsibility lies with the author. I declare that this study has not been previously published elsewhere and has not been submitted for review.
I would like to thank my esteemed professors who contributed to the conduct of this study with their valuable opinions and suggestions.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Yakınçağ Osmanlı Tarihi, Yeniçağ Osmanlı Tarihi, Yeniçağ Tarihi (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 5 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 25 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 14 |
Akademik Tarih ve Araştırmalar Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.