KIŞ TURİZMİNE BAĞLI OLARAK GELİŞEN BİR KIRSAL YERLEŞME: ÇOBANİSA KÖYÜ(ISPARTA)

Öz

Dünyada son yıllarda ekonomik, sosyal, siyasî ve teknolojik gelişmelere paralel olarak, turizm anlayışında da çok önemli değişiklikler gözlenmeye başlandı. Genellikle yaz aylarında belli yörelerde yoğunlaşan ve deniz-kumgüneş üçgeninde gelişen turizm faaliyeti, daha çok alışılmış turizm merkezlerinden uzak, doğa ile iç içe, kırsal kültürleri tanımaya yönelik ve onlarla beraber, çevre ile uyumlu tesislerde, bozulmamış ve temiz bir çevrede yapılan faaliyet olarak ortaya çıkmaya başladı. Eko turizm, sürdürülebilir turizm, kırsal turizm, vbg çok değişik isimlerle anılan bu faaliyetin alanlarından biri de dağ turizmidir. Dağ turizmi bakımından ülkemiz oldukça zengin bir potansiyele sahiptir. Dağların turizm bakımından önem kazanması ise dağcılık ve kayak sporu sayesinde olmuştur. Bunlardan biri de yeni yeni gelişmeye başlayan Davraz Dağı Kış Sporları Turizm Merkezi’dir. Çalışma konumuzu oluşturan Çobanisa Köyü de kış turizmi merkezine ulaşan karayolu üzerinde ve Isparta kentine yaklaşık 18 km mesafede yer alır. Köy, son yıllarda Davraz Dağı Kış Sporları Turizm Merkezine bağlı olarak gelişen bir turizm faaliyetine sahne olmaktadır. Bu çalışmada, turizm coğrafyasının inceleme konularından biri olan; turizmin doğal mekânı kullanımı, ilişkiler ve etkileşimler konusunda kış turizmi merkezli gelişen Çobanisa köyünün kırsal turizm (köy turizmi) özelliklerinin tanıtılması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kış turizmi, kırsal yerleşme, kırsal turizm

Kaynakça

1. Ardos, M.(1977), Eğirdir Gölü Güneyinin Jeomorfolojisi ve Davraz Dağı’nda Pleistosen Buzullaşması. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, Sayı: 22, İstanbul.
2. Björk, P.(2000), “Ecotourism from a Conceptual Perspective, an Extended Definition of a Unique Tourism Form”. The International Journal of Tourism Research, 2, 189- 200.
3. Cengiz,Y.(2002), Turizmde Yükselen Değer: Eko turizm. TÜRSAB Ar-Ge Departmanı, Ankara.
4. Ceylan, S.(2006), Davraz Dağının Biyolojik Çeşitliliği ve Turizm Potansiyeli(673 M-03). S.D.Ü. Araştırma Projeleri, Isparta.
5. Ceylan, S.-Demirkaya, H.(2007), Davraz Dağı’nın Turizm Potansiyeli Ve Sorunlarını Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı.13, Burdur.
6. Çavuş, Ş.-Tanrısevdi, A.(2000), “Sürdürülebilir Turizm ve Yerel Ölçekli Bir Sürdürülebilir Turizm Gelişme Modeli Önerisi”. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl:11, Eylül-Aralık Sayısı, Ankara.
7. Doğanay, H.(1989), Erzurum’da Kayak Sporu Turizmi ve Başlıca Sorunları. Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları No:55, Erzurum.
8. Doğanay, H.-Zaman,S.(2002), “Antalya’da Az Tanınan Bir Kış Turizm Merkezi: Saklıkent”. Doğu Coğrafya Dergisi, Yıl:7, Sayı:8, Erzurum.

9. Doğaner, S.(1993-1996), “Köyceğiz - Dalyan Çevresinin Coğrafi Özelliklerinin Turizm Açısından Değerlendirilmesi”. Coğrafya Dergisi, Sayı:4, İstanbul.
10. Doğaner, S.(1998), “Dağ Turizmine Coğrafi Bir Yaklaşım: Uludağ’da Turizm”. Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Sayı:3, Ankara.
11. Doğaner, S.(2001), Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi, İstanbul.
12. Eke, F.-Özdemir, N.(2000), “Turizmin Yerel Toplum Üzerine Etkileri”. Ticaret ve Turizm Eğitimi Dergisi, Sayı: 3, Ankara.
13. Gönençgil, B.-Güngör, Y.(2002), “Türkiye’de Dağ Turizmi, Potansiyeller, Sorunlar”. Türkiye Dağları I.Ulusal Sempozyumu, 25-27 Haziran 2002, Ilgaz, Kastamonu.
14. Lee, C. H.-Lee, J. H.-Han, S.Y. (1998). “Measuring The Economic Value of Eco Tourism Resources”. The Case of South Korea. Journal of Travel Research, 36 (4): 40-47.
15. Mansuroğlu, S.(2006), “Turizm Gelişmelerine Yerel Halkın Yaklaşımlarının Belirlenmesi: Akseki/Antalya Örneği”. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1), Antalya.
16. Özkan, H.(2000), “Türkiye’nin Turistik Arz Potansiyeli Ve Kapasitesi”. I. Ulusal Türkiye Turizmi Sempozyumu (2-3 Kasım 2000), Tebliğ Kitapçığı, İzmir.
17. Somuncu, M.(2002), “Dünya Dağlar Yılında Dünya’da Ve Türkiye’de Dağ Turizmi”. II. Turizm Şurası Bildirileri I. Cilt, 2002, s:185-192.
18. Soykan, F.(1999), “Doğal Çevre ve Kırsal Kültürle Bütünleşen Bir Turizm Türü; Kırsal Turizm”. Anatolia:Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl:10, Mart-Haziran, Ankara.
19. Soykan, F.(2002), “Kırsal Turizmin Sosyo-Ekonomik Etkileri ve Türkiye”. Türkiye Dağları I.Ulusal Sempozyumu, 25-27 Haziran 2002, Ilgaz, Kastamonu.
20. Soykan, F.(2000), “Kırsal Turizm ve Avrupa’da Kazanılan Deneyim”. Anatolia:Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl:11, Eylül-Aralık, Ankara.
21. Turoğlu, H.-Özdemir, H.(2005). “Bartın İlinin Eko Turizm Potansiyelinin Belirlenmesi”. Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı:13, Yıl: 10, Erzurum.
22. Ülker, İ.(1987), “Dünya’da ve Türkiye’de Dağ Turizmi”. Türkiye Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı 1987, Ankara.
23. Yalınkılıç, M. K.-Yenilmezarpa, N.(2005), “Türkiye’de Korunan Alanlar ve Eko Turizm”. Korunan Doğal Alanlar Sempozyumu, 08-10 Eylül 2005, SDÜ, Isparta.
24. www.davrazkayakmarkezi.com, 11.12.2007
25. www.davraz.com, 18.11.2007
26. www.world -tourism.org/abautwto.html, 02.12.2007
27. www. turizm.gov.tr, 11.12.2007