TRABZON’DA GELİŞMEKTE OLAN BİR TURİZM MERKEZİ: KAYABAŞI YAYLASI

Öz

Ülkemizde kıyı turizmi olarak tanımlanan güneş, kum deniz üçlüsüne alternatif oluşturmak, turistik aktiviteyi daha geniş alanlara yaymak, Karadeniz’in yaylalarından turizm amaçlı yararlanmak, özel girişime örnek oluşturmak, istihdam alanlarına katkı yapmak gibi amaçlarla Trabzon İl Özel İdaresi tarafından yaptırılan Kayabaşı Yayla Kent, Zigana ve Hıdırnebi’den sonra inşa edilen üçüncü turistik merkez özelliği taşımaktadır. Trabzon’un Akçaabat İlçesi Işıklar Beldesi sınırları içinde yer alan bu yerleşme, yaklaşık 1800 m. yükseklikte bulunmakta olup, Akçaabat’a 38, Trabzon’a 50 km. uzaklıkta yer almaktadır. Bozulmamış doğası, temiz havası, zengin kültürel özellikleri ve girişimci aileleriyle turizm için uygun özellikler taşıyan bir sahadır. Burada kurulan turistik aktivite mekânlarıyla, Trabzon’da yayla turizminin geliştirilmesi, turizmin daha geniş alanlara yayılması, sahip olunan değerlerin çevre doğa dengesine dikkat edilerek paylaşılması ve ekonomik getiri sağlanması amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kayabaşı, yayla, turizm, yayla kent

Kaynakça

1. ALAGÖZ, C., A.,1993, Türkiye’de Yaylacılık Araştırmaları. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi, Ankara.
2. BEKDEMİR, Ü, ÖZDEMİR, Ü, 2002, Doğu Karadeniz’de Gelişmekte Olan Yayla Turizm Merkezlerine Bir Örnek: Bektaş Yaylası, Doğu Coğrafya Dergisi Sayı: 7, Erzurum.
3. ÇETİN, B., 2006, Kefe Yaylasında (Serinhisar-Denizli) Fonksiyon Değişikliğiyle Ortaya Çıkan Rekreasyonel Faaliyetler. Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:15,Erzurum.
4. DOĞANAY, H., 2001, Türkiye Turizm Coğrafyası. Çizgi Kitapevi, Konya
5. DOĞANAY, H., ZAMAN, S., 2004, Oba Yayla Yerleşmelerine İki Tipik Örnek: Çambaşı ve Turnalık Obaları (Ordu İli). Türk Coğrafya Dergisi Sayı:43, İstanbul.
6. DOĞANAY, S. 2009, Koruma Kullanma Dengesi Açısından Cami Boğazı Yaylası ve Çakırgöl Çevresinin Turistik Potansiyeline Coğrafi Bir Yaklaşım. Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:22, Erzurum.
7. DOĞANER,S., 2001, Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitapevi, İstanbul.
8. EMİROĞLU, M., 1977, Bolu’da Yaylalar ve Yaylacılık. D.T.C.F. Yay. No: 272, Ankara.

9. KOCA, H., 1995, Gözne’de Yayla Turizmi Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:1, Erzurum.
10. ÖZGÜÇ, N., 2007, Turizm Coğrafyası, Çantay Kitapevi, İstanbul.
11. SEVGİ C., 1984, Adana İlinin Kuzeydoğu Kesiminde Yaylacılık. Ege Coğrafya Dergisi Sayı:2, İzmir.
12. SOMUNCU, M., 1997, Doğu Karadeniz Bölümünde Yayla Turizminin Bugünkü Yapısı, Sorunları ve Geleceği. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi Sayı:5, Ankara.
13. SOMUNCU, M., 1996, Rize Ayder Yaylasında Turizm, Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi Sayı: 4, Ankara.
14. TIRAŞ, M., 2001, Zorkun Yaylası, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:32, İstanbul.
15. YAZICI, H., CİN, M., 1997, Uzungöl Turizm Merkezinde Coğrafi Gözlemler, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:32, İstanbul.
16. YAZICI, H., DOĞANAY, S., 2000, Alternatif Turizm Merkezlerine Tipik Bir Örnek: Zigana Yayla Tatil Köyü. Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:35, İstanbul.
17. ZAMAN, M., 2001, Geleneksel Yayla Şenlilerinin Doğu Karadeniz Bölümü Yayla Turizminin Gelişmesindeki Rolü, Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:6, Konya.
18. ZAMAN, M., 2001, Yayla Turizm Merkezlerine Bir Örnek: Hıdırnebi Yayla Kent 1. Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:6, Konya.
19. ZAMAN, M., ŞAHİN,F., BAYRAM, N., 2007, Doğu Karadeniz’de Alternatif Bir Turizm Merkezi: Kümbet Yaylası. Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:17, Konya.
20. ZAMAN, M., 2007, Doğu Karadeniz Kıyı Dağlarında Yaylalar ve Yaylacılık. Atatürk Üniversitesi Yayın No:960, Erzurum.
21. ZAMAN, S., 2007, Fonksiyonel Değişim Sürecinde Antalya Bey Dağları Yaylaları. Atatürk Üniversitesi Yayın No: 967, Erzurum.