30 OCAK 2010 TEPECİK KÖYÜ (ADIYAMAN) HEYELANI

Öz

Heyelanlar, ülkemiz genelinde yaygın olarak meydana gelen, çoğu zaman önemli miktarda can ve mal kayıplarına neden olan doğal afetler arasında yer almaktadır. Özellikle önemli miktarda sermaye gerektiren altyapı ve mühendislik çalışmalarında heyelan faktörünün mutlaka göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Aksi takdirde yüksek risk taşıyan heyelan sahalarında barajlar, yollar, tüneller ve yerleşim alanları gibi yüksek maliyet gerektiren işlerde ciddi zararlar meydana gelebilmekte ve yeniden yapım/onarım maliyeti ile can kayıpları artmaktadır. Heyelan sonucu meydana gelen zararların azaltılması ise heyelan risk alanlarının belirlenerek önceden önlem alınmasıyla mümkündür. Bu çalışmada heyelan duyarlılığını arttıran faktörlerin etkinliği dikkate alınarak, incelemeye konu olan Tepecik köyü heyelanı detaylarıyla ele alınmış ve alanın heyelan riski ile planlamasındaki hatalara değinilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Heyelan, Planlama, GPS, CBS, Karayolu

Kaynakça

1. Ardos, M. (1980). 8 Şubat 1974 Karabük Heyelanı. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi (23), 47-55.
2. Ata Sungur, K. (1979). Kayaçlar ve Ayrışma. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Matbaası.
3. Atalay, İ. (1974-1977). Muş-Palu arasındaki Murat Vadisi boyunca oluşan kütle hareketleri. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi (20-21), 263-277.
4. Avcı, M. (1993). Türkiye’nin Flora Bölgeleri ve "Anadolu Diagonali”ne coğrafî bir yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi (28), 225-248.
5. Bayrak, T., Atasoy, M., & Demir, O. (2007). Heyelanların sosyo-ekonomik etkileri: Kutlugün Köyü (Trabzon) heyelanı örneği. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 11. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı 2-6 Nisan 2007, Ankara , 1-6.
6. Chung, C.-J., & Fabbri, A. G. (2008). Predicting landslides for risk analysis-Spatial models tested by a cross-validation technique. Geomorphology (94), 438-452.
7. Ekinci, D. (2005). Karadeniz Ereğlisi'nin Zemin Hareketleri Duyarlılık Sahalarının Sınıflandırılması ve Yüksek Riskli Yerleşmelerin Zemin Stabilite Analizi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi (13), 121-137.
8. Erginal, E., & Bayrakdar, C. (2005). Karayolu Heyelanlarına Bir Örnek: İnecik Heyelanı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi (14), 43-53.

9. Erginal, A. E., Türkeş, M., Ertek, T. A., Baba, A., & Bayrakdar, C. (2008). Geomorphological investigation of the excavation-induced Dündar Landslide, Bursa-Turkey. Geografiska Annaler:Series A, Physical Geography , 90 (2), 109- 123.
10. Erinç, S. (2000). Jeomorfoloji I. İstanbul: Der Yayınları.
11. Ertek, A. (1999). Kandıra-Arıklar Heyelanı (20 Ekim 1997). İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi (7), 87-103.
12. Ertek, A., & Erginal, A. E. (2006). Antropogenically triggering Landslide factors of Varyant Landslide area at Büyükçekmece, NW Turkey. Zeitscrift für Geomorphologie , 50 (2), 177-191.
13. Fell, R., Corominas, J., Bonnard, C., Cascini, L., Leroi, E., & Savage, W. Z. (2008). Guidelines for landslide susceptibility, hazard and risk zoning for landuse planning. Engineering Geology (102), 85-98.
14. Girgin, M. (1996). Aşkale Heyelanı (Erzurum). Türk Coğrafya Dergisi (31), 155-166.
15. Gökçeoğlu, C., & Ercanoğlu, M. (2001). Heyelan Duyarlılık Haritalarının Hazırlanmasında Kullanılan Parametrelere İlişkin Belirsizlikler. Hacettepe Üniversitesi Yerbilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi Bülteni (23), 189-207.
16. Gökçeoğlu, C., Duman, T. Y., Sönmez, H., & Nefeslioğlu, H. A. (2005). 17 Mart 2005 Kuzulu (Koyulhisar Sivas) Heyelanı. Mühendislik Jeolojisi Bülteni (20), 17-28.
17. Greenway, D. R. (1987). Vegetation and Slope Stability. In Slope Stability. (M. F. Anderson, & K. S. Richards, Dü) New York: Willey and Sons.
18. Ildır, A. (1995). Türkiyede heyelanların dağılımı ve afetler yasası ile ilgili uygulamalar. 2. Ulusal Heyelan Sempozyumu (s. 1-9). Adapazarı: 2. Ulusal Heyelan Sempozyumu Bildirileri Kitabı.
19. Jacob, M. (2000). The impacts of logging on landslide activity at Clayoquot Sound, British Columbia. Catena (38), 279-300.
20. Karadoğan, S. (2005). Adıyaman havzasının genel ve uygulamalı jeomorfolojisi. Elazığ: Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
21. Ketin, İ. (1983). Türkiye Jeolojisine Genel Bir Bakış. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Matbaası.
22. Lacoste, A., Loncke, L., Chanier, F., Bailleul, J., Vendeville, B. C., & Mahieux, G. (2009). Morphology and structure of a landslide complex in an active margin setting: The Waitawhiti complex, North Island, New Zealand. Geomorphology (109), 184-196.
23. Menashe, E. (1998). Shoreline managment and stabilization using vegetation. Native Plants: Propagation and Planting December 9-10 (s. 1-7). Oregon: Oregon State University.
24. Zaruba, Q., & Mencl, V. (1982). Landslides and Their Control. Amsterdam, Oxford, New York: Elsevier Scientific Publisihing Company.
25. Zulfahmi, A., Jasni, Y., Sahibin, A., Muhammad Barzani, G., & Ramlan, O. (2002). Preliminary Survey of Landslide Occurrences Along Main Road of Gap-Fraser's Hill, Pahang. Proceedingsof the Regional Symposium on Envoirment and Natural Resources 10-11 April 2002, Hotel Renaissance, Malaysia , (s. 745-751).