PİYANO VE ÖNCÜLLERİNİN (KLAVİKORD, KLAVSEN) İCRA SANATI TARİHİNDEKİ ROLLERİ

Öz

Piyanonun tarihsel gelişimini incelemek, doğuşundan günümüze kadar geçirdiği aşamaları analiz etmek, piyanonun, günümüzde daha iyi anlaşılmasını sağlamaktadır. Ortaçağ Avrupası’nda dört telli monokord ile başlayan bu gelişim, müzik kültürünün ayrılmaz bir parçası olan ‘klavikord’ ve ‘klavsen’ çalgısı ile teknik evrimini sürdürerek, kronolojik olarak devam etmekte ve günümüz piyanosuna dayandırılmaktadır. Dökme demir tekniğinin piyanoya kazandırdığı gelişim, anlam itibariyle, bu çalgıda, zengin ve gür bir ses olanağı meydana getirmektedir. Zamanla gelişim gösteren çift maşalı mekanizmanın da, piyanonun teknik gelişiminde yararlar sağladığı bilinmektedir. Pedalların gelişimi ise, piyano müziğine, yeni bir renk, yeni bir ses kazandırmaktadır. Besteci açısından düşünüldüğünde ise, bu enstrümanda sağlanan teknik gelişmeler, bestecinin, piyanoya kazandırdığı yeni birtakım farklılıkları da beraberinde getirmektedir. Piyanonun, her çeşit müziğin çalınmasına olanak sağlayan bir yapıda olması, onun, evrensel bir çalgı olmasını sağlamaktadır. Bu dinamizm, bestecilere ilham kaynağı olmakta, virtüözite tekniğini geliştirmekte ve konser salonlarında önemli bir yer edinme özelliğini mümkün kılmaktadır. Sanat tarihini de alt üst eden bu çalgının serüveni, piyanonun ortaya çıkış sürecinde, birbirinden bağımsız şekilde rol oynayan üç ülkenin, İtalya, Almanya ve Fransa’nın katılımıyla başlamaktadır. Bu serüven, makale içinde yer alan tabloda, sistematik olarak açıklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Monokord, Klavikord, Klavsen, Piyano

Kaynakça

1. AÇIN, Cafer, Enstrüman Bilimi(Organoloji), Yenidoğan Basımevi, İstanbul, 1994.
2. ALEKSEEV, A. , İstoriya Fortepiannogo İskusstva C 2, Moskva Muzıka 1967.
3. ALEKSEEV, A. , İstoriya Fortepiannogo İskusstva C. 1, Moskva 1962.
4. Ansiklopediçeskiy Muzıkalnıy Slowar, M. Muzıka Bolşaya Sovetskaya Ansiklopedya, 1959.
5. Bluthner Pianofortefabrik http://pianola/ru/aboutbluthner , 20 November 2007.
6. FENMEN, Mithat, Piyanistin Kitabı, Akba Kitabevi, Ankara, 1947.
7. FRANZEVA. E. , Filosofiya Zwuka Semeystva ‘Zayler’. http://www. kulturaportal newcultapper/artikle jep ? number=5738, 19-25 Maya 2005.
8. GAT, J. , Tehnika Fortepiannoy İgrı, Moskova, Muzıka, Budapeşt, Korvina, 1967.

9. Grum-Grıjımaylo, Muzıkalnoe Ispolnıtelstvo. Moskva Znanıe, 1984.
10. http://de. wikipedia. org. /wiki/Steinway-% 26-sons, 7 May 2008.
11. http://de. wikipedia. widearea. org. /wiki/klavier. 10. April. 2004.
12. http://fr. wikipedia. org. /wiki/Pleyel.
13. http://tr. wikipedia. org. /wiki/piyano.
14. http://www. august-foerster. de. XII /2006.
15. http://www. petrof. com. 07. 05. 2008.
16. PAMİR, Leyla, Çağdaş Piyano Eğitimi, Beyaz Köşk Yayınları, No:2, İstanbul.
17. ROZENŞİLD, K, İstoriya Zarubejnoy Muzıkı, Moskva 1978. 156.
18. SİBYL, Marcuse, Musikal Instruments A Comprehensive Dictionare / Doublenday & Company/ NC, Garden City, New York, 1964.
19. Steinway & Sons Tanıtım Kataloğu, Hamburg, Yıl yok.
20. ŞTEYNPRESS, B. , Populyarnıy Oçerk İstorii Muzıki do XIX Veka, Moskva Gosmuzizdat, 1963.
21. TARASİŞİNA, E., Ne tiho, a Gromko. http://www. kultura-portal newcultapper/artikle jep ? number=5738, 24. 06. 2005.
22. www. bechstein. de-‘DVD’ amuxlab production, Berlin, 2002.
23. Yamaha Corporation Japan. www. yamaha. co. jp. /english/produckt/about/html. 29. 11. 2007.