ARMONİ DERSİNE İLİŞKİN TUTUM ÖLÇEĞİ GELİŞTİRME ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmanın amacı, müzik bölümü öğrencilerinin armoni dersine yönelik tutumlarını öğrenebilmek için geçerli ve güvenilir bir tutum ölçeği geliştirmektir. Araştırma, genel tarama yöntemiyle yürütülen betimsel bir çalışmadır. Armoni Dersine İlişkin Tutum Ölçeği geliştirme sürecinin ilk aşamasında ilgili literatür taranarak tutum kuramları irdelenmiştir. Ardından maddeler belirlenmiş ve uzman görüşüne sunulmuştur. Uzman görüşü sonrasında 37 maddelik taslak ölçek 21 maddeye düşürülmüş ve geçerlik ve güvenirlik analizleri için ön uygulama yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bilimleri Bölümünde öğrenim görmekte olan ve Armoni dersini almış 67 kişi oluşturmuştur. Ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla faktör analizi yapılmış, ölçeğin tek faktörlü olduğu ve yapı geçerliğini sağladığı tespit edilmiştir. Ölçeğin güvenirliği için ise, ön uygulama yapılmış ve güvenirlik katsayısı (Cronbach’s Alpha = 0.958) olarak tespit edilmiştir. Bu doğrultuda ölçeğin yüksek derecede güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Armoni dersi,Tutum,Tutum Ölçeği

Kaynakça

1. Alimdar, S. (2016). Osmanlı’da batı müziği. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
2. Arıkan, R. (2017). Araştırma yöntem ve teknikleri (3. Basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
3. Aslan, A. (2006). Bilgisayar destekli eğitim yapmaya ilişkin tutum ölçeği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 24-33.
4. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (19. Basım). Ankara: Pegem Akademi.
5. Elhankızı, A. (2012). Armoni- Klasik Batı sistemine Rus ekolü yaklaşımları. Konya: Eğitim Yayınevi.
6. Görücü, A. Ö. (2014). Koro eğitimi ve nefes egzersizleri tutum ölçeği geliştirilmesi ve öğrencilerin tutumlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
7. İnceoğlu, M. (2011). Tutum, algı, iletişim (6. Basım). Ankara: Siyasal Kitapevi.
8. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Sağlam, A. (2001). Türk müziğinde çok seslilik uygulamaları ve İlerici armonisi. İstanbul: Pan Yayıncılık.
10. Say, A. (2005). Müzik ansiklopedisi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
11. Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (5. Basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.