UNESCO Dünya Miras Listesi ve UNESCO Geçici Listelerinde Köprü Mirası ve Türkiye UNESCO Geçici Listesine Yönelik Öneriler
Öz
Taşınmaz kültürel miras koruma yöntemleri geliştikçe korumaya değer görülen mimarî ürün yelpazesi de genişlemektedir. Korumada bir zamanlar arka planda tutulan, atıl durumdaki köprü mirasları, kendilerine verilen değerin artması ile birlikte UNESCO Dünya Miras Listesi’ne salt bir değer olarak kayıt ettirilen varlıklara dönüşmüştür. Çalışmada köprü mirasına verilen değerdeki artış, Dünya Miras Listesi’ne kayıt ettirilen köprü varlıkları incelenerek ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda köprülerin 2005 yılı ile başlayan Dünya Miras Listesi’ne kayıt ettirilme faaliyetlerine yönelik gösterilen gayretlerin yıllar içerisinde arttığı, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme’ye taraf devletlerin UNESCO geçici listeleri de taranarak tespit edilmiştir. Ortaya çıkan bu yeni değer ile birlikte, her geçen yıl daha da kalabalıklaşan Dünya Miras Listesi ve taraf devlet geçici listeleri için yeni tedbirler alınmasının gerekli olduğu sonucuna varılmıştır. Türkiye UNESCO Geçici Listesi için ne gibi stratejiler uygulanabileceği tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçıl, N. Ç. (2012). Uzunköprü. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm ansiklopedisi (Cilt 42, s. 266-267) içinde. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Alkan, A., Baykan, O., Atalay, A., Baykan, N., & Öziş, Ü. (2011, Eylül). Su yapısı olarak Anadolu’daki taş köprüler. II. su yapıları sempozyumu bildiriler kitabı (s. 13-24) içinde. Diyarbakır: TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası.
- Atak, E. (2008). Erken Osmanlı köprüleri (Yüksek lisans tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 220477).
- Balkas, İ. H. (1958). Tarihte Ergene ve Uzunköprü. Edirne: Uzunköprü Öğretmenler Derneği Yayını, Yeni Matbaa.
- Beysanoğlu, Ş. (1990). Malabadi köprüsü. Anıtları ve kitabeleri ile Diyarbakır tarihi, 1.cilt (s. 343-346) içinde. Ankara: Diyarbakır Belediyesi Yayınları.
- Çetin, Y. (2009). Köprüler: Beşköprü (Jüstinyen Köprüsü). Sakarya’nın kültürel ve tarihi mirası (s. 88-96) içinde. İstanbul: Melisa (Sakarya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü).
- Çulpan, C. (2002). Türk taş köprüleri: Ortaçağdan Osmanlı devri sonuna kadar (2. baskı). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Dağlı, Y., & Kahraman, S. A. (Ed.). (2001). Evliya Çelebi Seyahatnamesi Topkapı sarayı kütüphanesi Bağdat 305 numaralı yazmanın transkripsiyonu-dizini, 4. Kitap. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Veysel Özbey
*
0000-0002-4454-2317
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
19 Mart 2020
Gönderilme Tarihi
23 Aralık 2019
Kabul Tarihi
6 Mart 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 26 Sayı: 44
Cited By
INTANGIBLE CULTURAL HERITAGE AS A FACTOR OF REGIONAL DEVELOPMENT AND THE RECOGNITION OF UKRAINE’S NATIONAL TRADITIONS
Dnipro Academy of Continuing Education Herald. Series: Public Management and Administration
https://doi.org/10.54891/2786-698X-2025-1-1