A Study on “24 Caprices for The Violin” by Pierre Rode

Abstract

The aim of the study is to analyze each 24 caprices written by Pierre Rode in terms of right- and left-hand techniques, situations, nuance terms, parts, tunes, number of measures and rhythm patterns and to provide the source for the violin students, who will play the work, to make preparation for the vocalization stages. The universe of the study is composed of Pierre Rode’s work, “24 Caprices for the violin” while the sample includes 24 etudes written in this work. The work 24 Caprices for the violin by Pierre Rode was shaped under certain concepts and themes and prepared for the analysis process. In this study, review model was used and the data obtained from the study was analyzed through the content analysis methods. Within this context, the work 24 Caprices for the violin by Pierre Rode was classified according to sub-problems and analyzed in the light of these sub-problems.
As the result of the study, issues in the work “24 Caprices for the violin” by Pierre Rode were taken into consideration in the study including right (string) and left-hand techniques, situations used, parts of etudes, nuance terms, tunes, and the number of measures, rests and rhythm patterns in the work. It is though that etudes student took to play may be effective in the development of their musical and technical skills when they work considering these issues.

Keywords

• Violin Education,Performance Techniques,Work Analysis,Capris,Pierre Rode

Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kaprisinin Analizi

Öz

Araştırmanın amacı, Pierre Rode’nin keman için 24 Kapris’ini sağ el-sol el teknikleri, konumlar, nüans terimleri, bölümler, tonlar, ölçü sayıları ve ritim kalıpları bakımından analiz etmek ve eseri seslendirecek olan keman öğrencilerinin seslendirme aşamalarına ön hazırlık yapmalarını sağlayıcı bir kaynak sunmaktır. Araştırmada Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kapris adlı eserine odaklanılmıştır. Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kapris isimli eseri belli kavram ve temalar çerçevesinde biçimlendirilmiş, analiz edilme sürecine hazırlanmıştır. Tarama modeli kullanılmış olan araştırmadan elde edilen veriler içerik analizi yöntemleri kullanılarak çözümlenmiştir. Bu bağlamda Pierre Rode’nin Keman için 24 kapris isimli eseri, alt problemlerle sınıflandırılmış ve bu alt problemler ışığında analiz edilmiştir.
Araştırma sonucunda; Pierre Rode’nin “keman için 24 kapris” isimli eseri içerisindeki etütlerde yer alan sağ el (yay) teknikleri, sol el teknikleri, kullanılan konumlar, etütlerin bölümleri, nüans terimleri, tonları, ölçü sayıları, sus işaretleri ve eser içerisindeki ritim kalıplarını içeren unsurlar kendi içerisinde genel olarak ifade edilmiştir. Öğrencilerin çalmak üzere aldıkları etütleri bu unsurları gözeterek alışmalarının müzikal ve teknik becerileri geliştirmede etkili olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Keman Eğitimi,İcra Teknikleri,Eser Analizi,Kapris,Pierre Rode

Kaynakça

1. Albuz, A. (2001). Viyola öğretiminde Geleneksel Türk Müziği ses sistemine ilişkin dizilerin kullanımı ve bu sistem kaynaklı çokseslilik yaklaşımları (Doktora Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 114692).
2. Aslantaş, H. (2014). Müzik ders kitaplarında yer alan görsellerin öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 381622).
3. Bulut, D., & Topaloğlu, T. (2012). J. J. F. Dotzauer viyolonsel metodu birincı̇ kı̇tabının hedef ve hedef davranışlar yönünden ı̇ncelenmesı̇. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2012), 69-81. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/787005
4. Çelenk, K. (2011). Keman öğretiminde vibrato becerisinin geliştirilmesine yönelik bir çalışma. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi, 19, 49-64. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunigsfd/issue/2607/33551
5. Çelenk, K., & Özşen, B. (2018). Yaylı çalgı eğitiminde öğrenci performansının ölçülmesi ve değerlendirilmesi. M. Keha & Z. Alimgereyev (Ed.), IV. Uluslararası Mesleki ve Teknik Bilimler Kongresi Tam Metin Kitabı: Vol. 1 (s. 491-508) içinde. Gaziantep: İksad Press.
6. Çilden, Ş. (2006). Müzik öğretmeni yetiştirme sürecinde çalgı eğitiminin nitelik sorunlarının irdelenmesi. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu’nda sunulan bildiri, Denizli. Erişim adresi: http://www.muzikegitimcileri.net/bilimsel/bildiri/pamukkale/S-Cilden.pdf
7. Demirci, B. (2011). Müziksel Algı ve bilgilenme üzerine bir değerlendirme. Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 40(190), 25-39. Erişim adresi: https://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/190.pdf
8. Demirci, B. (2013). Viyolonsel eğitiminde Geleneksel Türk Müziğine dayalı bir çalışma modeli. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 117-128. Erişim adresi: http://www.efdergi.hacettepe.edu.tr/ yonetim /icerik/makaleler/131-published.pdf

9. Demirci, B., Parasız, G., & Gülüm, O. (2017). Çalgı eğitimcilerinin ders içi uygulamalara yönelik görüşleri: mevcut durum ve olması gereken durum. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi. 39, 31-49. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunigsed/issue/32733/342411
10. Derican, B. (2008). Viyola öğretiminde kullanılan Türk müziği dizilerine dayalı etütlerin, içerik-yöntem bakımından incelenmesi ve değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 218476).
11. Ercan, H., & Orhan, Ş. (2016). Kişiselleştirilmiş öğrenme-öğretme yaklaşımının bireysel çalgı dersiyle ilişkisi: Gazi Üniversitesi örneği. Journal of Research in Education and Society, 3(1), 130-144. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/etad/issue/26384/278002
12. Ertürk, S. (1997). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan Matbaacılık ve Teknik Sanayi A.Ş.
13. Karadut, A. S. (2009). Viyolonsel eğitimini Piaget, Vygotsky, Erikson ve Gardner’ ın teorileri ile planlamak. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, XI(1). 165-178. Erişim adresi: http://www.acarindex.com/ dosyalar/makale/acarindex-1423867136.pdf
14. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Kömürcü, A. (2009). Pı̇etro Rovellı̇’nin keman için 12 kaprı̇sı̇nı̇n incelenmesi̇ ve teknik çalışma önerileri̇ (Yüksek Lisans Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 270949).
16. Kurtuldu, K. (2007). Bilgiyi isleme modeline dayalı piyano eğitiminde genel öğrenme stratejilerinin yeri ve görsel imajlar oluşturma yönteminin kullanılabilirlik düzeyi (Doktora Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 207083).
17. Ömür, Ö. (2011). Mantıksal düzeyler ile çalgı eğitimi arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(2), 247-260. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/508862
18. Özen, N. (1994). Müzik eğitimi bölümünde yapılan keman öğretiminde “yay” ile aynı gürlükte ses üretmedeki temel davranışlar. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Türkiye’de Müzik Öğretmenliği Eğitiminin Yetmişinci Yılına Armağan Özel Sayısı, 169-174.
19. Parasız, G. (2009a). Keman öğretiminde kullanılmakta olan Çağdaş Türk Müziği eserlerinin seslendirilmesine yönelik olarak oluşturulan hazırlayıcı alıştırmaların işgörüsellik ve etkililik yönünden incelenmesi (Doktora Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 239242).
20. Parasız, G. (2009b). “Eğitim Müziği Eksenli Keman Öğretiminde Kullanılmakta Olan Çağdaş Türk Müziği Eserlerinin Tespitine Yönelik Bir Çalışma”. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi. 15, 19-24. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/28984
21. Say, A. (2005). Müzik ansiklopedisi-Besteciler, yorumcular, eserler, kavramlar. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
22. Say. A. (2009). Müzik sözlüğü. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
23. Şeker, S. S., & Bilen, S. (2010). 9–11 yaş grubu çocuklarda Orff Schulwerk destekli̇ keman eğitiminin keman çalmaya yönelik öz yeterlik algıları üzerindeki̇ etkisi̇. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(2), 112-124. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/39549
24. Türkel, L., & Şen, Y. (2015). Türkiye’de müzik eğitimi veren kurumlarda, çağdaş Türk müziği flüt öğretimi uygulamalarına yönelik uzman görüşleri. Sanat Eğitimi Dergisi, 3(2), 57-81. Erişim adresi: http://www.sanategitimidergisi.com/makale/pdf/1447265980.pdf
25. Uçan, A. (1980). Çevreden evrene keman eğitimi üzerine. Çağdaş Eğitim Dergisi, 5(47), 19-47.
26. Uslu, M. (1996). Türkiye’de çalgı eğitiminin yaygınlaştırılmasında ve geliştirilmesinde AGSL müzik bölümlerinin önemi. 1. Ulusal AGSL Müzik Bölümleri Sempozyumu’ da sunulan bildiri, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü, Bursa.
27. Uslu, M. (1998). Çalgı eğitimi üzerine bir değerlendirme. Orkestra Dergisi, 293, 27.
28. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
29. Zeytinci, A. (2011). Niccolo Paganini’ nin 24 kaprislerinin keman tekniği açısından incelenmesi ve çalışma öneriler (Yüksek Lisans Tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 287819).