ÇÜNKÜ İLETİŞİM ÇOKŞEYİ DEĞİŞTİRİR!

Öz

İletişim insan etkileşiminin en değerli ögesini oluşturur. İletişim iki kişinin duygu, düşünce ve bilgilerini paylaşarak birbirini anlaması ile ilgili bir süreçtir. Bu sürece katılanların ortak hedefe ve sonuca ulaşması iletişim yöntemlerinin doğru kullanılmasına bağlıdır. Çünkü iletişim sürecinin niteliği, insan yaşamını doğrudan etkiler. Bu makalede bir uygulama örneği üzerinden geleneksel iletişim örüntülerinin belirlenmesi, etkili iletişimin temel özelliği olan empati ve hemşirelikteki önemine yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim, etkili iletişim, empati, hemşirelik

Kaynakça

1. Akçay R, Çatal E, Karakaş Z ve ark. (2003). (Danışman: Prof. Dr. Gülseren Kocaman), Probleme Dayalı Öğrenme Modeli ile Eğitim Alan Tıp ve Hemşirelik Öğrencilerinin Empatik Eğilim ve Beceri Düzeylerinin Karşılaştırılması, 2. Ulusal Hemşirelik Öğrencileri Kongresi, Özet Kitapçığı Okullar Yayınevi, İzmir: 49.
2. Arden E. Boggs UK ( 1999 ). Interpersonal Relationships. W. B. Saunders Company, Philadelphia.
3. Chant S, Jenkinson T, Randle J et al. (2002). Communication skills: some problems In nursing education and practice, Journal of Clinical Nursing 11: 134 -148.
4. Cüceloğlu D (2002). İletişim Donanımları, Remzi Kitabevi, İstanbul.
5. Cüceloğlu D (1991). Yeniden İnsan İnsana, 7.Basım. Remzi Kitabevi. İstanbul.
6. Çam O (1995). Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinde Psikodramanın Empatik Eğilim ve Empatik Beceri Üzerine Etkisi, Ege üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 11 (2): 55-63.
7. Doğan İ (1998). İletişim ve Yabancılaşma, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
8. Dökmen Ü (1994). İletişim Çatışmaları ve Empati, Sistem Yayıncılık,İstanbul.

9. Dökmen Ü (2003). Varolmak Gelişmek Uzlaşmak. Sistem Yayıncılık, İstanbul.
10. Fallofield L, Saul J, Gilligan B (2001). Teaching senior nurses how to teach communication skills in oncology, Cancer Nursing 24 (3): 185-191.
11. Kruijver IP, Karkstra A, Francke AL et al. ( 2000). Evaluation of communication training programs In nursing care: a review of literature, Patient Education and Counseling 39(1): 129-145.
12. Lasa G, Tazon A, Garcia- Compayo JJ (1998). Teaching of communication skills in Spanish nursing schools:an overview, Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing 5: 89-94.
13. Navaro L (1987). Beni Duyuyor musun? , 9. Baskı ,Ya-Pa Yayın Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş., İstanbul.
14. Özcan A (1992). Hemşirelikte iletişim ve değer sorunlar, Türk Hemşireler Dergisi 42 (4) :41-45.
15. Tan M, Sayan A, Uğurlu N, Kaya D (1999). Hastaların Hemşirelik Hizmetlerini Değerlendirmesi, VII.Ulusal Hemşirelik Kongresi Kitabı, Erzurum,420-423.
16. Terakye G (1991). Uygun hemşire hasta iletişimi nasıl öğretilebilir, Türk Hemşireler Dergisi 40(1-2): 33-34.
17. Tutuk A, Doğan S (2002). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi.
18. Wilkonson S, Bailey K, Aldrige J et al. (1999). A longitidunal evaluation of a communication skills programme, Palliative Medicine 99(13): 341-352.
19. Yavuz G (1984). Öğrenci Hemşirelerle hastaları arasındaki etkileşimin niteliğinin saptanması ve bu etkileşime eğitimin etkisi, Türk Hemşireler Dergisi 34(1): 37-40.
20. Yurttaş A, Yetkin A. (2003) ,Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin Empatik Becerileri İle Problem Çözme Becerilerinin Karşılaştırılması, Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 6(1): 1-13.