HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNDE KONTROL ODAĞI İLE KENDİ KENDİNE ÖĞRENMEYE HAZIROLUŞ DÜZEYİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Öz

Kendi kendine öğrenme hemşirelik eğitiminde istenen bir sonuçtur. Günümüzde, hemşirelik eğitiminde kendi kendine öğrenme aktivitelerinin önemi vurgulanmakta ve probleme dayalı öğrenme yaklaşımının hemşirelik öğrencilerinde bilgiyi sentez etmeyi, eleştirel düşünmeyi ve kendi kendine öğrenmeyi geliştirdiği belirtilmektedir. Kendi kendine öğrenme kontrol odağı gibi bireysel özelliklerle ilişkilidir. Çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinde kendi kendine öğrenmeye hazıroluş ile kontrol odağı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışma tanımlayıcı olup, probleme dayalı öğrenme yaklaşımının kullanıldığı hemşirelik okulunda yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 166 öğrenci oluşturmuştur. Veriler tanıtıcı özellikleri içeren soru formu, “Kontrol Odağı Ölçeği” ve “Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği” ile toplanmıştır. Yapılan analizde, öğrencilerin kontrol odağı ile kendi kendine öğrenmeye hazıroluş puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p=.000), negatif yönde, zayıf bir ilişki (r= -.28) saptanmıştır. Kontrol odağı puanı kendi kendine öğrenmeye hazıroluştaki değişimin %7’sini açıkladığından kendi kendine öğrenmeyi etkileyen diğer faktörler araştırılmalıdır

Anahtar Kelimeler

• Öğrenci hemşire, problem temelli öğrenme

Kaynakça

1. Alisinanoglu F. Çocukların Denetim Odağı İle Algıladıkları Anne Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 2003; 3(1): 97-107.
2. Anderson A, Hattie J, Hamilton RJ. Locus Of Control, Self-Efficacy, and Motivation in Different Schools: is Moderation the Key to Success? Educational Psychology 2005; 25(5): 517-535.
3. Biley CF. Making Sense of Problem-Based Learning: The Perceptions and Experiences of Undergraduate Nursing Students. Journal of Advanced Nursing 1999; 30(5): 1205-1212.
4. Chakravarthi S, Malaysia, KL, Vijayan P. Analysis of the Psychologicalimpact of Problem Based Learning (PBL) Towards Self Directed Learning Among Students in Undergraduate Medical Education. International Journal of Psychological Studies 2010; 2: 38-43.
5. Dağ İ. Kontrol Odağı Ölçeği: Ölçek Geliştirme Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikoloji Dergisi 2002; 17: 77-90.
6. Ellinger AD. The Concept of Self-Directed Learning and Its Implications for Human Resource Development. Advances in Developing Human Resources 2004; 6: 158-177.
7. Fisher M, Kıng J, Tague J. Development of a SelfDirected Learning Readiness Scale for Nursing Education. Nurse Education Today 2001; 21: 516525.
8. Hewitt-Taylor J. Self-Directed Learning: Views of Teachers and Students Journal of Advanced Nursing 2001; 36(4): 496-504.

9. Kaya H, Akçin E. Öğrenme Biçimleri/Stilleri ve Hemşirelik Eğitimi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2002; 6(2): 31-35.
10. Kocaman G, Dicle A, Uğur A. A Longitudinal Analysis of the Self-Directed Learning Readiness Level of Nursing Students Enrolled in a ProblemBased Curriculum. Journal of Nursing Education 2009; 48(5): 286-290.
11. Kocaman G, Dicle A, Üstün B, Çimen S. Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği: Geçerlilik Güvenirlik Çalışması, Dokuz Eylül Üniversitesi III. Aktif Eğitim Kurultayı (Kongre Kitabı). İzmir: 2004. p.245-246.
12. Kocaman G, Okumus H, Bahar Z, Kızılcı S, Seren Ş. Hemşirelik eğitiminde probleme dayalı öğrenme modelinin uygulanması ve sonuçlarının incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Araştırma Fonu, 2003; Proje No:0957.99.01.02.
13. Klunklin A, Viseskul N, Sripusanapan A, Turale S. Readiness for Self-Directed Learning Among Nursing Students in Thailand. Nursing and Health Sciences 2010; 12(2): 177–181.
14. Levett-Jones T. Self–Directed Learning: Implications and Limitations for Undergraduate Nursing Education. Nurse Education Today 2005; 25(5): 363-368.
15. Linares ZA. Learning Styles of Students and Faculty in Selected Health Care Professions. Journal of Nursing Education 1999; 38(9): 407-415.
16. Lunyk-Child OI, Crooks D, Ellis PJ, Ofasu C, O’Mara L, Rideout E. Self-Directed Learning: Faculty Student Perceptions. Journal of Nursing Education 2001; 40(3): 116-123.
17. McAllister M. Nursing Theory and Concept Development or Analysis, Doing Practice Differently: Solution-Focused Nursing. Journal of Advanced Nursing 2003; 41: 528-535.
18. Ofori R, Charlton JP. A Path Model of Factors Influencing The Academic Performance of Nursing Students. Journal of Advanced Nursing 2002; 38(5): 507-516.
19. O’Shea E. Issues and Innovates in Nursing Education, Self-Directed Learning in Nurse Education: A Review of Literature. Journal of Advanced Nursing 2003; 43: 62-70.
20. Rockstraw LJ. Self-Efficacy, Locus of Control and The Use of Simulation in Undergraduate Nursing Skills Acquisition. A Dissertation Doctor of Philosophy, Drexel University, 2006.
21. Serin NB, Serin O, Şahin FS. Factors Affecting The Locus of Control of the University Students. Procedia Social and Behavioral Sciences 2010; 2: 449–452.
22. Williams B. The Theoretical Links Between Problem-Based Learning And Self-Directed Learning For Continuing Professional Nursing Education. Teaching in Higher Education 2001; 6: 138-145.
23. Yeşilyaprak B. Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. V. Baskı. İstanbul: Pegem Yayıncılık; 2003. p.198-213.
24. Yu YP. A Study On The Relationships Among Employee Personality, Self-Directed Learning and Work Performance. Human Research Management, Master Thesis 2002.
25. Yüksel G. Motivasyonla ilgili bilişsel teoriler. Milli Eğitim Dergisi: 1998; 138: 209-217.
26. Zile-Tamsen CV. Self-Directed Learning and Adults: The Role of Personal Control Beliefs. Eastern Educational Research Association Annual Conference in Hilton Head 1997.