BÜTÜNLEŞİK KALİTE-ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMİ

Cilt: 20 Sayı: 1 27 Kasım 2010
Ekrem Cengiz , Birdoğan Baki , Taner Acuner
PDF İndir
TR

BÜTÜNLEŞİK KALİTE-ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMİ

Öz

Günümüzde, sınırların ortadan kalktığı küresel pazarlarda hakim olabilmek ve rekabet avantajı elde etmek isteyen firmalar ISO 9000 ve ISO 14000 gibi standartlara önem vermeye başlamışlar ve çok çeşitli alanlardaki yönetim sistemlerine dayalı, hızlı bir gelişme gösteren bu standartların birleştirilmesi fikrini gündemlerine almışlardır. Eğer bir firma ISO 9000 standartlarına uyumluluk gösterip bu sistemi bünyesinde oluşturmuşsa, ISO 14000 standardını bu sisteme adapte ederek birleştirilmiş tek bir yönetim sistemi oluşturması kolaylaşacaktır. Her iki standardın da pek çok ortak unsurlarının olması, bütünleşik bir sistemin kurulmasını sağlayabilecektir. Ayrıca bu iki standardın birleştirilmesi önemli bir kaynak tasarrufu sağlayacaktır. Bu araştırmada, ISO 9000 ve ISO 14000 standartlarının birleştirilme imkanı araştırılacak ve olası bir bütünleşmenin yararları açıklanacaktır.

Anahtar Kelimeler

ISO 9000 ve ISO 14000 yönetim sistemlerinin birleştirilmesi, ISO 9000 ve ISO 14000’in birleştirilmesinin faydaları, ISO 9000, ISO 14000.

Kaynakça

  1. Ball, J. (2002), “Can ISO 14000 and Eco-Labelling Turn The Construction Industry Green?”, Building and Environment, 37: 421-428.
  2. Block, M. R. (2001), “ISO 14001 and Regulatory Compliance”, Quality Progress, 34: 84-85.
  3. Boudouropoulos, I.D., Arvanitoyannis, L.S. (1999), “Current State and Advances in The Implementation of ISO 14000 by The Food Industry: Comparison of ISO 14000 to ISO 9000 to The Other Environmental Programs”, Food Science and Technology, 9: 395-408.
  4. Corbett, C.J., Pan, J.N. (2002), “Evaluating Environmental Performance Using Statistical Process Control Techniques”, Europan Journal of Operational Research, 139: 68-83.
  5. Chu, P.Y, Huang, C.C., Wang, H.J. (2001), “ISO 9000 and Public Organization in Taiwan: Organizational Differences in Implementation Practices With Organizational Size, Unionization and Service Types”, Public Organizational Review:A Global Journal, 1: 391-413.
  6. Delmas, M.A. (2002), “The Diffusion of Environmental Management Standards in Europe and in The United States:An Institutional Perspective”, Poicy Science, 35: 91-119.
  7. Escanciano, C., Fernandez, E., Vazquez, C. (2002), “Linking The Firm’s Technological Status and ISO 9000 Certification: Results of an Emprical Research”, Technovation, 22: 509-515.
  8. International Organization For Standardization (ISO) (2002), “Launching of ISO 9000:2000 Series on 15 December”, http://www.iso.org/iso/en/ commcentre/pressreleases/ 2000/ref787.htm
  9. Jansson, A., Nilsson, F., Rapp, B. (2000), “Environmentally Driven Mode of Business Development: A Management Control Perspective”, Scandinavian Journal of Management, 16: 305-333.
  10. Ketola, J., Roberts, K. (2001), “Demystifying ISO 9001:2000, Part 2”, Quality Progress, 34: 44-47.

Kaynak Göster

APA
Cengiz, E., Baki, B., & Acuner, T. (2010). BÜTÜNLEŞİK KALİTE-ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMİ. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 247-264. https://izlik.org/JA66SF57WL