ÇATIŞMA YÖNETİM STRATEJİSİNİN TAHMİN EDİCİLERİ OLARAK ÖRGÜTSEL KÜLTÜR TİPLERİ
Öz
Her örgütü karakterize eden özellikler farklıdır ve bu farklılığın
asıl kaynaklarından birisi de, örgütsel kültürdür. Her örgüt, kendine özgü bir
kültür anlayışına sahiptir. Bu nedenle örgüt içerisinde ortaya çıkan çatışmanın
yönetilmesinde, örgütsel kültürün de dikkate alınması gerekecektir. Buradan
hareketle çalışmamızın temel amacı, örgüt yöneticileri tarafından çoğunlukla
tercih edilen çatışma yönetim stratejisi ile örgüt çalışanları tarafından baskın
olarak algılanan örgütsel kültür tipi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Böylece
çatışma yönetim stratejisinin belirlenmesinde, örgütsel kültür tipinin herhangi
bir etkisinin olup olmadığı test edilmiş olacaktır. Çalışma, ankete dayalı bir alan
araştırmasıdır ve Erzurum ilinde faaliyet gösteren bir firmada çalışan toplam
146 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçları, firma çalışanları
tarafından baskın olarak algılanan örgütsel kültür tipinin pazar kültürü olduğunu
ve firma yöneticileri tarafından çoğunlukla tercih edilen çatışma yönetim
stratejisinin ise problem çözme olduğunu göstermiştir. İleri sürülen hipotez testi
ispatlanmıştır. Buna göre yöneticiler, çatışma yönetim stratejisini belirlerken,
çalışanların algıladıkları örgütsel kültür tipinden etkilenmektedirler.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, M. (2008). Örgütlerde Çatışma, Örgütsel Davranışta Seçme Konular. (Editörler: Mahmut Özdevecioğlu, Himmet Karadal). Ankara: İlke Yayınevi.
- Akkirman, A. D. (1998). “Etkin Çatışma Yönetimi ve Müdahale Stratejileri”. Dokuz Eylül Üniversitesi İİBF Dergisi, 13(2): 1-11.
- Aksoy, A. (2005). Örgütsel Çatışma. (Editör: Mehmet Tikici). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
- Alexander, D. C. (1995). Conflict Management Styles of Administrators in Schools for the Deaf: Teacher Perceptions of Job Satisfaction”. (Unpublished Document). Washington: Gallaudet University.
- Asunakutlu, T. ve Safran, B. (2004). “Kültürel Farklılıklardan Kaynaklanan Çatışmalara Yönelik Bir Araştırma (Marmaris Turizm Sektörü Örnegi)”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1): 26-49.
- Aydın, M. (2000). Eğitim Yönetimi. (6. Baskı). Ankara: Hatiboğlu Yayınevi.
- Cameron, K. S. and Quinn, R. D. (1999). Diagnosing and Changing Organizational Culture, Massachusetts: Addison-Wesley Publishing Company Inc.
- Can, H. (2005). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Erdem, R. (2007). “Örgüt Kültürü Tipleri ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Elazığ İl Merkezindeki Hastaneler Üzerinde Bir Çalışma”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 63-79
- Eren, E. (2001). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. (7. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
