Arıcılık İşletmelerinde Mevcut Yapı ve Temel Sorunlar; Bingöl İli Örneği

Öz

Arıcılık kendine has özellikleri ile kırsal nüfus için iyi bir alternatif iş ve gelir kaynağıdır. Türkiye ekolojik olarak arıcılığa çok uygun bir doğaya sahip olmasına rağmen maalesef potansiyelinin çok azını kullanmaktadır. Ayrıca arıcılık yapan işletmelerde verim de oldukça düşüktür. Bu amaçla, bu çalışmada arıcılık işletmeleri sosyo-ekonomik yönden incelenmiş ve verimi etkileyen faktörler regresyon analizi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun için iyi bir arıcılık potansiyeli olan ancak bu alanda hak ettiği yerin çok gerisinde kalan Bingöl ili araştırma bölgesi olarak seçilmiştir. İncelenecek işletme sayısı oransal örnekleme yöntemiyle 63 olarak belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, ilde arıcılık faaliyetini daha çok orta yaş üzeri insanlar yapmaktadır. Bal üretimini etkileyen en önemli sorunlar olarak “olumsuz iklim şartları” ve “kışlama kayıpları” gösterilmiştir. Kovan sayısı fazla, kooperatife üye ve gezgin işletmelerde ise bal verimi daha yüksek bulunmuştur. Bu itibarla, kovan sayısı fazla ticari işletmelerin sayısının artırılması, gezgin arıcılığın teşvik edilmesi ve kooperatifler yoluyla eğitim ve yayım çalışmalarının yaygınlaştırılmasına yönelik politikalar bölgede bal üretim ve verim miktarını artıracaktır. Böylece kırsal kesimin gelir seviyesi yükselecek ve kırsal kalkınmaya katkıda bulunacaktır

Anahtar Kelimeler

• Arıcılık, Bal, Bingöl

Kaynakça

1. Anonim, 2001. DPT, 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı (Hayvancılık). Özel İhtisas Komisyonu Raporu, S:1-12, Ankara.
2. Anonim, 2010a. FAO Web Page, http://faostat.fao.org/site/569/DesktopDefault.aspx?PageID=5 69 (12.11.2010). Anonim, 2010b. http://www.aricilik.gov.tr/egitim_yayin/istatistik.htm.
3. Anonim, 2011. Eğitim Durumuna Göre Türkiye Nüfusu, ADNKS Nüfus Sayım Sonuçları. Türkiye İstatistik Kurumu Web Sayfası, http://tuikapp.tuik.gov.tr/adnksdagitapp/adnks.zul (21.03.2011)
4. Çeliker, A., 2002. Arıcılık. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü. ISSN 1303-8346,1(9):1-4.
5. Fıratlı, Ç., Karacaoğlu, M., Gençer, H.V., Gürel, F. ve Koç, A.U., 2010. Türkiye Arıcılığının Yapısal Analizi. Türkiye Arıcılığının Yapısal Analizi. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası, Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, 11-15 Ocak 2010, s. 707-717, Ankara.
6. Genç, F., 2009. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü- Ders Notları Erzurum.
7. Günbey, V.S., 2007. Van İli Gezginci Arıcılık Hareketlerinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni Anabilim Dalı, Yükseklisans Tezi, Van.
8. Günden, C., Miran, B., Uysal, Ö.K., Bektaş, Z.K., 2008. İzmir İlinde Gıda Güvenliği, Kalite ve Fiyat Açısından Tüketicilerin Yaş Meyve ve Sebze Satın Alma Yeri Tercihlerinin Analitik Hiyerarşi Süreciyle Belirlenmesi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 45(522):29-40.

9. Kizilaslan, H. ve Kizilaslan, N., 2007. Factors Affecting Honey Production in Apiculture in Turkey. Journal of Applied Sciences Research, 3(10): 983-987.
10. Miran B., 2002. Temel İstatistik, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
11. Newbold P,, 1995. Statistics for Business and Economics, Prentice-Hall International, New Jersey.
12. Ören, M.N., Alemdar, T., Parlakay, O., Yılmaz, H., Seçer, A., Güngör, C., Yağar, B. ve Gürer, B., 2010. Adana İlinde Arıcılık Faaliyetinin Ekonomik Analizi. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü. TEAE Yayın No: 178, ISBN: 978-975- 407-290-7.
13. Şahin, A., Cankurt, M., Günden, C. ve Miran, B., 2008. Çiftçilerin Risk Davranışları: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Uygulaması. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2):153-172.