Erzurum İlinde Çiftçilerin Traktör Satın Alma Davranışlarının Belirleyicileri Üzerine Bir Analiz

Öz

Günümüzde gelişmiş ülkeler başta olmak üzere ekilebilir tarım alanları son sınırına ulaşmıştır. Bu durum, artan talebi karşılamak için yoğun girdi kullanımı gerektiren entansif tarımı zorunlu hale getirmektedir. Tarımsal üretimde entansif tarımın en önemli bileşenleri, kimyasal girdi, kalifiye işgücü, yüksek kapasiteli üretim materyali ve mekanizasyondur. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde de son yıllarda mekanizasyon düzeyinde önemli artışlar olmuştur. Çalışma, Erzurum ili çiftçilerinin traktör markası seçimi ve satın alma davranışlarını etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın materyalini, Erzurum İli Yakutiye, Aziziye, Palandöken Hasankale, Aşkale ve İspir ilçelerinden tesadüfi örnekleme ile seçilen 185 çiftçiyle yapılan yüz yüze görüşmede anket yoluyla elde edilen veriler oluşturmaktadır.  Çalışma sonuçlarına göre işletmelerin ortalama arazi büyüklüğü 175 da iken bu arazilerin % 57’sinde sulu tarım yapılmaktadır. İşletmelerde ortalama parsel sayısı 8 iken parsellerin işletmeye uzaklığı 3,2 km olarak tespit edilmiştir. Üreticilerin %  55,1’i traktörlerini sıfır almışlardır. Çiftçilerin marka seçiminde etkili olan en önemli faktörler sırasıyla yakıt tüketimi, fiyat, yedek parça ve servis ağıdır. Marka seçiminde en az etkili olan faktörler ise tanıtım ve reklam faaliyetleri ve satış sonrası müşteri ziyaretleri şeklinde sıralanmıştır. Logit regresyon analizi sonuçlarına göre, çiftçilerin herhangi markayı tercih etmelerinde, eğitim seviyesi ve traktörün yıllık bakım giderleri istatistiksel olarak önemli bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Erzurum,Satın alma davranışı,Traktör,Marka tercihi

An Analysis on Determinants of Farmers’ Tractor Purchasing Behavior in Erzurum Province

Abstract

At present, arable agricultural areas especially in the developed countries have reached to their last limit. This necessitates intensive farming, which requires the use of intense input to meet the growing demand. The most important components of intensive farming in agricultural production are chemical input, qualified work force, high capacity production material and mechanization. In recent years, there has been a significant increase in the level of mechanization in developing countries such as Turkey. This study is carried out to determine the factors affecting tractor brand preference and purchase behavior of farmers in Erzurum province. Material of this study is obtained from the questionnaires conducted in face to face interviews with 185 farmers who are randomly selected from Yakutiye, Aziziye, Palandöken, Hasankale, Aşkale and İspir districts in Erzurum province. According to the results of the study, the average land size of farms is 175 decares, while only 57 % of this lands are irrigated. The average parcel number of the enterprises is 8, while the distance of these parcels to the enterprises is determined to be 3.2 km. 55.1 % of the farmers have purchased brand new tractors. The most important factors that affect farmers' brand selection are fuel consumption, price, spare parts and service network respectively. The least effective factors in brand selection are promotional and advertising activities and after-sales customer visits. According to the results of logit regression analysis, the education level of the farmers and the annual maintenance expenses of the tractor were found to be statistically significant when they preferred any brand.

Keywords

• Erzurum,Purchasing behavior,Tractor,Brand preference

Kaynakça

1. Akar, M., Çelik, A. 2017. Muş Ovası Tarım İşletmelerinin Tarımsal Mekanizasyon Özellikleri. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 4(4): 491–498
2. Akıncı, İ., Topakçı, M., Çanakçı, M. 1997. Antalya Bölgesi tarım işletmelerinin tarımsal yapı ve mekanizasyon özellikleri. Tarımsal Mekanizasyon 17. Ulusal Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Makinaları Bölümü, Bildiri Kitabı, s. 45-57, Tokat.
3. Altundaş, E., Demirtola, H. 2004. Ülkemizin Tarımsal Mekanizasyon Düzeyinin Coğrafik Bölgeler Bazında Değerlendirilmesi. GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi, 21 (2), 63-70.
4. Baydar, S., Yumak, H. 2000. Van ve Bitlis İllerinin Tarımsal Mekanizasyon Durumu ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 19. Ulusal Kongresi, 1-2 Haziran, s:62-67. Erzurum.
5. Demir, N. and Yavuz, F. 2010. An analysis on factors effective in benefiting from froge crops support. Scientific Research and Essays, 5(15).
6. Eren, Y. 1991. Türkiye'de traktörlerin kullanma süreleri üzerine bir araştırma. Tarımsal Mekanizasyon 13. Ulusal Kongresi Bildiri Kitabı, s. 514-519, Konya
7. Eroğlu, C.E., Konak, M. 2000. Mardin İli Tarım İşletmelerinin Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Durumunun Belirlenmesi. Tarımsal Mekanizasyon 19. Ulusal Kongresi, 1-2 Haziran, s:56-61. Erzurum.
8. Evcim, Ü., Ulusoy, E., Gülsoylu, E., Sındır, K. ve İçöz, E. 2005. Türkiye Tarımı Makinalaşma Durumu, TMMOB Ziraat Odası Etkinlikleri, Ankara

9. Günden, C., Miran, B., Uysal, Ö.K., Bektaş, Z.K. 2008. İzmir İlinde Gıda Güvenliği, Kalite ve Fiyat Açısından Tüketicilerin Yaş Meyve ve Sebze Satın Alma Yeri Tercihlerinin Analitik Hiyerarşi Süreciyle Belirlenmesi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 45(522):29-40.
10. Işık, E., Güler, T., Ayhan, A. 2003. Bursa iline ilişkin mekanizasyon düzeyinin belirlenmesine yönelik bir çalışma. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(2), 125-136.
11. Kasap, A., Demir, A., Dilmaç, M. 1997. Tokat İlinde Tarımda Makineleşmenin Genel Yapısı ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma, Tarımsal Mekanizasyon 17. Ulusal Kongresi, 35-44, Tokat.
12. Koçak, M., 2006. Bitlis İinin Tarımsal Mekanizasyon Durumu, Sorunlar ve Çözüm önerileri. A. U. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 84 s., Ankara.
13. Koçtürk, D., Avcıoğlu, A. 2007. Türkiye’de Bölgelere ve Illere Göre Tarımsal Mekanizasyon Düzeyinin Belirlenmesi. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi, 3(1), 17-24.
14. Miran, B. 2007. Temel İstatistik. Ders Kitabı, ISBN:975-93088-00, İzmir.
15. Mutaf, E. 1984. Tarım Alet ve Makinaları. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 218, 1. Cilt, İzmir, s. 1-25
16. Newbold P. 1995. Statistics for Business and Economics, Prentice-Hall International, New Jersey.
17. Özgüven, M., Türker, U., Beyaz, A. 2010. Türkiye’nin Tarımsal Yapısı ve Mekanizasyon Durumu. GOÜ, Ziraat Fakültesi Dergisi, 27(2), 89-100
18. Özpınar, S. 2001.Marmara Bölgesi’nin Mekanizasyon Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarımsal Mekanizasyon 20. Ulusal Kongresi, 13-15 Eylül, s:41-46, Şanlıurfa.
19. Sabancı, A., Sümer, S.K., Say, S.M. 1999. Levels and developments of agricultural mechanization in Turkey and the world. 7th Int. Congress on Agricultural Mechanization and Energy, 26-27 May, 1999, Adana.
20. Sabancı, A., Akıncı, İ., Yılmaz, D. 2003. Türkiye’deki traktör parkı ve bazı teknik özellikleri. 21. Ulusal Tarımsal Mekanizasyon Kongresi, 2-6 Eylül, Konya, 139-146
21. Saral, A., Vatandaş, M., Güner, M., Ceylan, M., Yenice, T. 2000. Türkiye Tarımının Makinalaşma Durumu. Türkiye Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi, 17-21 Ocak, s:37-42, Ankara.
22. Sessiz, A., Turgut, M.M., Pekirhan, F.G., Esgici, R. 2006. Diyarbakır İlindeki Tarım İşletmelerinin Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Özellikleri. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi, 2(1), 87-93.
23. Şahin, A., Cankurt, M., Günden, C. ve Miran, B. 2008. Çiftçilerin Risk Davranışları: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Uygulaması. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2):153-172.
24. Zeren, Y., Tezer, E., Tuncer, İ.K., Evcim, Ü., Güzel, E., Sındır, K.O. 1995. Tarım Alet-Makine ve Ekipman Kullanım ve Üretim Sorunları. Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi Tarım Haftası 95 Kongresi, 9-13 Ocak 1995, Ankara.