Eski Yakındoğu Sanatındaki Silah, Savaş ve Av Sahnelerinin Pers Sanatına Yansımaları

Öz

Eski Yakın Doğu uygarlıklarının sanat anlayışı siyasal faaliyetleriyle doğru orantılı olarak gelişmiştir. Toprakları sürekli olarak genişleyen krallık ya da imparatorluklarda, askeri güç yoluyla hâkimiyet sağlamak güçleştikçe farklı çözüm yolları aranmıştır. İşte tam da bu noktada sanat eserleri devreye girmiş ve sanatın evrensel dili aracılığıyla toplumun her kesimine ulaşılabilmiştir. Eski Yakın Doğu sanatındaki silah, savaş ve av sahneleriyle sunulan krali ideoloji, aslında sanat aracılığıyla yapılan propagandayı açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Persler de Eski Yakın Doğu’daki öncüllerinin (Mezopotamya, Mısır, İran/Elam) sanatlarındaki sembolik unsurları kullanarak imparatorluk dâhilindeki tüm toplumlara benzer bir mesaj iletmiş olmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Eski Yakındoğu
• Sanat
• Pers
• Propaganda

Reflecitons of Weapons, War and Hunting Scenes in Ancient Near Eastern Art on Persian Art

Öz

The understanding of the art of Ancient Near Eastern civilizations developed in direct proportion to their political activities. In the kingdoms or empires, whose territories were constantly expanding, different way-outs were seen as it became difficult to dominate by military force. At this point, works of art became part of an activity, and every segment of society could be reached via the universal language of art. The royal ideology presented with weapons, war, and hunting scenes in Ancient Near Estern art reveals the propaganda made through art. The Persians, also, must have conveyed a similiar message to all societies within the empire, using symbolic element in the arts of their predecessors in the Ancient Near East (Mesopotamia, Egypt, Iran/Elam).

Anahtar Kelimeler

• Ancient Near East
• Art
• Persian
• Propaganda

Kaynakça

1. Kaynaklar ALBENDA, P., “Ashurnasirpal II Lion Hunt Relief BM 124534” Journal of Near Eastern Studies, 31, 3, 1972, s. 167-178.
2. ALLSEN, T., T., The Royal Hunt in Eurasian History, Philadelphia 2006.
3. ASLAN, S., ve ÖZKAN S., “Pers Ordusunda Kullanılan Silahlar Üzerine Bir İnceleme”, Vankulu Sosyal Araștırmalar Dergisi, No 7, 2021, s. 165-198.
4. BONFİGLİO, R., P., “Archer Imagery in Zechariah 9:11-17 in Light of Achaemenid Iconography”, Journal of Biblical Literature 131, 3, 2012, s. 507-527.
5. BROSİUS, M., “Pax persica: Königliche Ideologie und Kriegführung in Ach menidenreich”, Krieg–Gesellschaft-Institutionen: Beitrӓge zu einer vergleichenden Kriegsgeschichte, Berlin 2005, s. 135-161.
6. CARTER, E., PİTTMAN, H., BENOİT, A., BAHRANİ, Z., STOLPER, M. W., The Royal City of Susa: Ancient Near Eastern Treasures in the Louvre, New York 1992.
7. COLLON, D., “Hunting and Shooting”, Anatolian Studies, C. 33, 1983, s. 51-56.
8. COOL, M., C., “The Persian Archer at Persepolis: Aspects of Chronology, Style and Symbolism” Revue des Études Anciennes, V. 91, No 1-2, 1989, s. 33-50.

9. DUSİNBERRE, E., R., M., Empire, Authority, and Autonomy in Achaemenid Anatolia, Cambridge 2013.
10. FRANKS, H., M., “Hunting the Eschata: An Imagined Persian Empire on the Lekythos of Xenophantos” Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, 78, 4, 2009, s. 455-480.
11. GARRİSON, M., B., “Notes on a Boar Hunt (PFS 2323)”, Bulletin of the Institute of Classical Studies, V. 54, No 2, 2011, s. 17-20.