Ergen ve Erken Yetişkinlik Dönemindeki Bireylerde Şiddet Algısının Rekreasyonel Fiziksel Aktivite, Zararlı Alışkanlıklar ve Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Her yıl dünya genelinde 1,6 milyondan fazla insan şiddet nedeniyle hayatını kaybetmektedir. Bu oran şiddet olgusunu dünyada önde gelen ölüm nedenlerinden biri yapmaktadır. Bu noktadan hareketle tasarlanan araştırmanın amacı; ergenliğin son aşamasında olan ve henüz ergenlikten çıkmış olan üniversiteli bireylerin şiddet algılarının cinsiyet, gelir durumu, rekreasyonel fiziksel aktivite süresi ve sigara/alkol kullanımı değişkenleri açısından incelenmesidir. Araştırmada, betimsel tarama deseni ile birlikte basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre cinsiyet, gelir durumu, rekreasyonel fiziksel aktiviteye katılım süresi ve alkol/sigara kullanım durumları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak özellikle rekreasyonel fiziksel aktivitelere katılım süresinin artışı ile şiddete yönelik tutumlar arasında anlamlı bir farklılık olduğu, haftalık rekreasyonel fiziksel aktivite süresi arttıkça şiddete yönelik tutum ortalamalarında azalma olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon
• Fiziksel Aktivite
• Zararlı Alışkanlıklar
• Şiddet Algısı
• Ergen Bireyler

Investigation of Violence Perception in Adolescents and Early Adults According to Recreational Physical Activity, Harmful Habits and Demographic Variables

Öz

More than 1.6 million people worldwide die each year due to violence. This rate makes violence one of the leading causes of death in the world. The aim of the research designed from this point of view; To examine the violence perceptions of university students who are in the last period of adolescence and who have just come out of adolescence in terms of gender, income status, duration of recreational physical activity and smoking/alcohol use variables. In this study, descriptive scanning design and simple random sampling method were used. According to the findings, a significant difference was found between gender, income status, participation in recreational physical activity, and alcohol-cigarette use. As a result, it has been determined that there is a significant difference between the increase in the participation time in recreational physical activities and the attitudes towards violence. In addition, as the weekly recreational physical activity duration increased, it was determined that the average of attitudes towards violence decreased.

Anahtar Kelimeler

• Recreation
• Physical Activity
• Harmful Habits
• Perception of Violence
• Adolescents

Kaynakça

1. Adıbelli, D., & Özkan, İ. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Şiddete Yönelik Tutumları ve Etkileyen Faktörler. Akdeniz Tıp Dergisi, 6(2), 241-248.
2. Altay, C. A., & Ceyhan, E. (2019). Lise Öğrencilerin Yabancılaşma Düzeyleri ile Şiddete Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki. İlköğretim Online, 18(4).
3. Altın, M., Demir, H., Demirel H., Yalçın, Y. G. & Buğdaycı S. (2017). High school students’ violence tendencies. European Journal of Education Studies, 3(8), 424-435.
4. Arslan, C., Hamarta, E., Arslan, E., & Saygın, Y. (2010). Ergenlerde saldırganlık ve kişilerarası problem çözmenin incelenmesi. İlköğretim Online, 9(1), 379-388.
5. Aygen M, Açık Y. (2014). Elâzığ ilinde gençlerde şiddete başvurma ya da maruz kalma sıklığı, etkileyen faktörler ve öfke ile ilişkisi. Kocaeli Tıp Dergisi, 3:8-17.
6. Bayram, A. T., & Kavlak, H. T. (2021). Rekreasyon ve Teknoloji. S. Gül Güneş & F. Varol, (Ed.). Rekreasyon: Disiplinlerarası Yaklaşım ve Örnek Olaylar içinde (ss. 383 -402). Ankara: Nobel Kitabevi.
7. Borum, R. (2000). Assessing violence risk among youth. Journal of Clinical Psychology, 56(10),1263- 1288.
8. Cairney, J., Dudley, D., Kwan, M., Bulten, R., & Kriellaars, D. (2019, March 13). Physical Literacy, Physical Activity and Health: Toward an Evidence-Informed Conceptual Model. Sports Medicine, 49, 371– 383. https://doi.org/10.1007/s40279-019-01063-3

9. Collingwood, T. R., Sunderlin, J., Reynolds, R., & Kohl III, H. W. (2000). Physical training as a substance abuse prevention intervention for youth. Journal of drug education, 30(4), 435-451.
10. Çetin, H. (2004). Öğrenci Ergenlerin Şiddete Yönelik Tutumları: Yaş ve Cinsiyete Göre Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Çuhadar, A., Yusuf, E. R., DEMİREL, M., & DEMİREL, D. H. (2019). Bireyleri rekreasyonel amaçlı egzersize motive eden faktörlerin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(3), 153-161.
12. Dahlberg, L.L. & Potter, L.B. (2001) Youth violence: Developmental pathways and prevention challenges. American Journal of Prevention Medicine, 20,3-14.
13. Dahlberg, L.L. (1998). Youth violence in the United States: Major trends, risk faktors, and prevention approaches. American Journal of Preventive Medicine, 14(4), 259-271.
14. Demirel, M., Kaya, A. (2020). Çocuklarda Rekreasyonel Oyunun Fiziksel Aktivite Açısından İncelenmesi. Aygün Y., & Duyan, M. (Ed.), Çocuk ve Egzersiz içinde (ss. 31-46). Ankara: Gece Kitaplığı.
15. Demirel, M., Kaya, A., Tükel, Y., & Harmandar Demirel, D. (2021). The Relationship between Recreational Awareness and Satisfaction with Life: the Case of University Students. Ambient Science, 8(1), 10-13.
16. Efilti, E. (2008). Orta öğretim kurumlarında okuyan öğrencilerin saldırganlık ve denetim odağının karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 213-230.
17. Er, Y., Çuhadar, A., Demirel, M., Kaya, A., & Aksu, H. S. (2021). Examination of the relationship between the university students' course-leisure conflict and curiosity. PJMHS, 15(3), 929-934.
18. Fotouh, A. M. A., Wassif, G. O., & Sos, D. G. (2017). Violence Attitude and Its Relation to Health-Related Habits in Medical Students’ at Faculty of Medicine, Ain Shams University. Egyptian Journal of Community Medicine, 35(4), 127-136.
19. Funk, J., Elliott, R., Bechtoldt, H., Pasold, T. & Tsavoussis, A. (2003). The attitudes toward violence scale: Child version. Journal of Interpersonal Violence, 18(2), 186-196.
20. Gardner, M. & Gunn, J. B. (2009). Adolescents’ exposure to violence community violence: Are neighborhood youth organizations protective? Journal of Community Psychology, 37(4), 505- 525.
21. Garry, J. P., & Morrissey, S. L. (2000). Team sports participation and risk-taking behaviors among a biracial middle school population. Clinical journal of sport medicine, 10(3), 185-190.
22. Gibbs, A., Dunkle, K., Ramsoomar, L., Willan, S., Jama Shai, N., Chatterji, S., ... & Jewkes, R. (2020). New learnings on drivers of men’s physical and/or sexual violence against their female partners, and women’s experiences of this, and the implications for prevention interventions. Global health action, 13(1), 1739845.
23. Hastad DN, Segrave JO, Pangrazi R, Petersen G. (1984). Youth sport participation and deviant behavior. Sociol Sport Journal, 366–373.
24. Herrenkohl, T.I., Maguin, E., Hill, K.G., Hawkins, J.D. & Abbott, R.D. (2000). Developmental risk factors for youth violence. Journal of Adolescent Health, 26, 176-186.
25. Iannotti, R. J., Kogan, M. D., Janssen, I., & Boyce, W. F. (2009). Patterns of adolescent physical activity, screen-based media use, and positive and negative health indicators in the US and Canada. Journal of Adolescent Health, 44(5), 493-499.
26. Kavlak, H. T., Bayram, A. T., & Çelen, O. (2020). K Kuşağının Rekreasyona Katılımı ve Yaratıcı Düşünme Eğilimi Arasındaki İlişki. B. Bayazıt, E. Karaçar & O. Yılmaz, (Ed). Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Kitabı-3 içinde (ss. 44-56). Ankara: Çizgi Kitabevi.
27. Kaya, A., Aksu, H. S., & Arslan, F. (2021). Fiziksel Aktivitelere Düzenli ve Düzensiz Olarak Katılım Sağlayan Kadınların Fiziksel Aktivite Özdeğer Algılarının İncelenmesi. Sportive, 4.2: 57-76.
28. Kreager, D. A. (2007). Unnecessary roughness? School sports, peer networks, and male adolescent violence. American sociological review, 72(5), 705-724.
29. Krug, E.G., Mercy, A.J., Dahlberg, L.L., & Zwi, A.B. (2002). The world report on violence and health. The Lancet, 360, 1083-1082.
30. Nambi, G., Abdelbasset, W. K., Elshehawy, A. A., Eltrawy, H. H., Abodonya, A. M., Saleh, A. K., & Hussein, R. S. (2021). Yoga in Burn: Role of pranayama breathing exercise on pulmonary function, respiratory muscle activity and exercise tolerance in full-thickness circumferential burns of the chest. Burns, 47(1), 206–214. https://doi.org/10.1016/j.burns.2020.06.033
31. Nattiv A, Puffer JC, Green GA. (1997). Lifestyles and health risks of collegiate athletes: a multi-center study. Clin J Sport Med, 7, 262–272.
32. Nieman, D. C., & Wentz, L. M. (2019). The compelling link between physical activity and the body’s defense system. Journal of Sport and Health Science, 8(3), 201–217. https://doi.org/10.1016/j.jshs.2018.09.009
33. Özgür, G., Yörükoğlu, G. & Baysan Arabacı, L. (2011). Lise öğrencilerinin şiddet algıları şiddet eğilim düzeyleri ve etkileyen faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(2), 53-60.
34. Racionero-Plaza, S., Duque, E., Padrós, M., & Roldán, S. M. (2021). “Your Friends Do Matter”: Peer Group Talk in Adolescence and Gender Violence Victimization. Children, 8(2), 65.
35. Ramirez, J. M. (2003). Hormones and aggression in childhood and adolescence. Aggression and violent behavior, 8(6), 621-644.
36. Rasmussen, L. J. H., Moffitt, T. E., Arseneault, L., Danese, A., Eugen-Olsen, J., Fisher, H. L., ... & Caspi, A. (2020). Association of adverse experiences and exposure to violence in childhood and adolescence with inflammatory burden in young people. JAMA pediatrics, 174(1), 38-47.
37. Ritchie, H. (2019). What do the people of the world die from? Erişim tarihi: (27.11.2021) https://www.bbc.com/news/health-47371078
38. S.Ü., (2021). 2021-2022 Eğitim-Öğretim Yılı İstatistikleri. Erişim adresi: https://selcuk.edu.tr/Birim/ogrenci_isleri
39. Sağlam, A., & İkiz, F. E. (2017). Ortaokul Öğrencilerinin Şiddet Eğilimleri ile Okula Bağlılık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 16(3).
40. Saxbe, D., Khoddam, H., Piero, L. D., Stoycos, S. A., Gimbel, S. I., Margolin, G., & Kaplan, J. T. (2018). Community violence exposure in early adolescence: Longitudinal associations with hippocampal and amygdala volume and resting state connectivity. Developmental science, 21(6), e12686.
41. USDHE, (1979). Healthy people: the Surgeon General’s report on health promotion and disease prevention. Washington DC, United States Department of Health, Education, and Welfare, Public Health Service, Office of the Assistant Secretary for Health and Surgeon General, (79–55071).
42. Wei, R. (2007). Effects of playing violent videogames on chinese adolescents’ pro-violence attitodes, attitudes toward others and aggressive behavior. Cyberpsychology & Behavior, 10(3), 371-380
43. WHO, (2002). World report on violence and health: summary. Geneva: World Health Organization.
44. WHO, (2021). Devastatingly pervasive: 1 in 3 women globally experience violence. Erişim tarihi: (27.11.2021) https://www.who.int/news/item/09-03-2021-devastatingly-pervasive-1-in-3-women- globally-experience-violence
45. WHO, (2021b). Gender based violence is a public health issue: using a health systems approach. Erişim Tarihi: (30.11.2021) https://www.who.int/news/item/25-11-2021-gender-based-violence-is-a-public- health-issue-using-a-health-systems-approach
46. Ybarra, M. L., & Thompson, R. E. (2018). Predicting the emergence of sexual violence in adolescence. Prevention Science, 19(4), 403-415.
47. Zhang, X.-Y., Song, Y.-C., Liu, C.-B., Qin, C., Liu, S.-H., & Li, J.-J. (2021). Effectiveness of oral motor respiratory exercise and vocal intonation therapy on respiratory function and vocal quality in patients with spinal cord injury: a randomized controlled trial. Neural Regeneration Research, 16(2), 375. https://doi.org/10.4103/1673-5374.290909