Conservative Identities in Traditional Media as Leisure Activity: A Study on “Ömer” and “Kızılcık Şerbeti”

Öz

It can be stated that identities in the traditional period have changed and differentiated with many factors such as modernization, the formation of the nation state, and urbanization. In the 1980s, with the criticism of modernity and the increase in the visibility of new social movements, it is seen that the discussions of multi-identity, multiculturalism and postmodernism have increased. It can be said that secular and conservative modern identities have changed with the process. At the same time, with the acceleration, widespread and cheapening of technological developments, the media made a rapid spread. In this context, the media, which is an important tool, functions as areas where identities come to the fore and are reshaped. The main motivation of this study, based on the assumption that the identities existing on the social plane are reproduced by the media; is able to analyze identity discourses in television series from a sociological perspective. The study aims to comparatively explain the perception of conservatism and identity definitions in the TV series “Kızılcık Şerbeti” and “Ömer” by using content analysis method.

Anahtar Kelimeler

• Leisure
• Sociology of Identity
• Conservatism
• Television

Boş Zaman Etkinliği Olarak Geleneksel Medyada Muhafazakâr Kimlikler: “Ömer” ve “Kızılcık Şerbeti” Dizisi Üzerine Bir İnceleme

Öz

Geleneksel dönemdeki kimlikler; modernleşme, ulus devletin oluşması, kentleşme gibi pek çok etken ile birlikte değişmekte ve farklılaşmaktadır. Seküler ve muhafazakâr modern kimliklerinde süreç ile birlikte değiştiği söylenebilir. Bu dönemde teknolojik gelişmelerin hızlanması, yaygınlaşması, ucuzlaması ile medya hızlı bir yayılım sağlamıştır. Önemli bir araç olan medya kimliklerin ön plana çıktığı ve yeniden şekillendiği alanlar olarak işlev görmektedir. Ancak tarihsel süreçte geleneksel medya olan televizyonun etkisi nispeten azalsa da yok olmamıştır. Hatta izlenen içerikler, hem geleneksel medyada hem de yeni medyada bütünleşik bir şekilde takip edilmekte ve birbirlerine eklemlenmektedir. Televizyon içerikleri günümüzde ciddi bir kitle iletişim aracı olmaya ve bir boş zaman aktivitesi olarak toplumsal yapıyı etkilemeye devam etmektedir. Toplumsal düzlemde var olan kimliklerin medya ile yeniden üretildiği varsayımından hareketle bu çalışmanın temel motivasyonu; televizyon dizilerindeki kimlik söylemlerini sosyolojik perspektiften analiz edebilmektir. Çalışma içerik analizi yöntemi ile “Kızılcık Şerbeti” ve “Ömer” dizilerinde yer alan muhafazakârlık algısını ve kimlik tanımlamalarını karşılaştırmalı olarak açıklamayı hedeflemektedir. Etkisi azalsa da sürmeye devam eden geleneksel medya aracı olan televizyon dizilerinde kimlik inşa süreçlerinin ve toplumsal yansımalarının anlaşılabilmesi çalışmanın önemi olarak ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Boş Zaman
• Kimlik Sosyolojisi
• Muhafazakârlık
• Televizyon

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2017). Medya İlişkileri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi açıköğretim Fakültesi Yayınları, 26-45.
2. Adorno, T. W. (2003). Kültür Endüstrisini Yeniden Düşünürken. Cogito. http://zaferyalcinpinar.com/kulturendustrisiyenidenadorno.pdf adresinden alındı
3. Adorno, T. W., & Horkheimer, M. (2010). Kültür Endüstrisi: Kitlelerin Aldatılışı Olarak Aydınlanma. Aydınlanmanın Diyalektiği. içinde İstanbul: Kabalcı Yayınları.
4. Althusserl, L. (2016). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. İstanbul: İthaki Yayınları.
5. Aytaç, Ö. (2002). Boş Zaman Üzerine Kuramsal Yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 231-260.
6. Bauman, Z. (2006). Sosyolojik Düşünmek. İstanbul: Ayrıntı yayınları.
7. Curran, J. (2005). Kitle iletişim araştırmalarında yeni revizyonizm: Bir yeniden değerlendirme çabası. Medya, İktidar, İdeoloji (s. 377-413). içinde Ankara: Bilim Sanat Yayınevi.
8. Çaha, Ö. (2004). Muhafazakâr düşüncede toplum. Uluslararası Muhafazakârlık ve Demokrasi Sempozyumu. Ankara.

9. Çiğdem, A. (1997). Muhafazakarlık Üzerine. Toplum ve Bilim, 32-51.
10. Gerbner, G. (1990). Epilogue: Advancing on The Path of Righteouness. (N. Signorielli, & M. Morgan, Dü) Cultivation Analysis: New Direction in Media Effects Resarch. https://web.asc.upenn.edu/gerbner/archive.aspx?sectionID=39&packageID=17 adresinden alındı
11. Gorz, A. (1993). Kapitalizm, Sosyalizm Ekoloji Yönelim Bozuklukları. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
12. Gorz, A. (1995). İktisadi Aklın Eleştirisi. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
13. Gökçe, O. (2006). İçerik Analizi Kuramsal ve Pratik Bilgiler . Ankara: Siyasal Kitapevi.
14. Gramchi, A. (2007). Hapishane Defterleri. Felsefe ve Politika Sorunu Seçmeler. içinde İstanbul: Belge Yayınevi.
15. Hall, S. (1994). Kültür, Medya ve İdeolojik Etki. Medya İktidar İdeoloji. içinde Ankara: Ark Yayınları.
16. Heywood, A. (2020). Siyasi İdeolojiler. Ankara: Felix Kitap.
17. Horkheimer, M., & Adorno, T. (1996). Aydınlanmanın Diyalektiği. İstanbul: Kabalcı Yayınları.
18. Jenkins, R. (2016). Bir kavramın anatomisi sosyal kimlik. İstanbul: Everest Yayınları.
19. Katz, E. (1959). Mass Communications Research and the Study of Popular Culture: An E e: An Editorial Note on a P orial Note on a Possible F ossible Future for This Journal. Studies in Public Communication, 1-6. https://repository.upenn.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1168&context=asc_papers adresinden alındı
20. Kumar, P. (2021). Conservatism: Analyzing the Relevance and Why Conservative Ideology is Gaining Power across the World. International Journal of Policy Sciences and Law, 2135-2157. https://ijpsl.in/wp-content/uploads/2021/05/Conservatism-Analyzing-the-Relevance-and-Why-Conservative-Ideology-is-Gaining-Power-across-the-World_Pooja-Kumar.pdf adresinden alındı
21. Lafargue, P. (2017). Tembellik Hakkı. İstanbul: Siyah Beyaz Yayınları.
22. Lasswell, H. D. (2007). The structure and function of communication in society. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 215-228. https://www.scinapse.io/papers/2290526371 adresinden alındı
23. Lazarsfeld, P. (1988). The People's Choice: How the Voter Makes Up His Mind in a Presidential Campaign. Columbia Univ Press.
24. Marx, K. (1997). Boş Zaman Üzerine Seçmeler. Cogito.
25. Mcluhan, M. (1965). Understanding Media: The Extensions of Man. New York: McGraw Hill Paperback.
26. Mutlu, E. (2005). Globalleşme, popüler kültür ve medya. Ankara: Ütopya Yayınları.
27. Özipek, B. B. (2011). Muhafazakarlık Akıl Toplum Siyaset. İstanbul: Timaş Yayınları.
28. Öztoprak, M. (2019). A Critical View on the Idea of Rising of Conservatism in University Graduates in Turkey. Contemporary Research in Economics and Social Sciences, 247-262.
29. Ritzer, G. (2012). Sociological Theory. Boston: McGraw-Hill.
30. Ritzer, G., & Stepnisky, J. (2014). Sosyoloji Kuramları. Ankara: De Ki Yayınları.
31. Slattery, M. (1991). Key Ideas in Sociology. London: Macmillian.
32. Televizyon İzleme Ölçümü 2020 Yıllığı (2021). TİAK. 04 04, 2023 tarihinde file:///C:/Users/halil/OneDrive/Masa%C3%BCst%C3%BC/Dizi%20muhafazakarl%C4%B1k/2020yillik.pdf adresinden alındı
33. Torkildsen, G. (1999). Leisure and Recreation Management. London: Routledge.
34. Türköne, M. (2005). Siyaset. İstanbul: Lotus Yayınları.
35. Ünür, E. (2013). Türk televizyon dizilerinde toplumsal kimliklerin temsili. Erciyes İletişim Dergisi, 32-42. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/66336 adresinden alındı
36. Veblen, T. (1899). Theory of the leisure class: An economic study of institutions. New York: Macmillan. https://oll.libertyfund.org/title/veblen-the-theory-of-the-leisure-class-an-economic-study-of-institutions adresinden alındı
37. Williams, R. (2003). Televizyon: Teknoloji ve Kültürel Biçim. Ankara: Dost Kitapevi.
38. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
39. Zürcher, E. J. (2003). Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası ve Siyasal Muhafazakarlık. T. Bora, & M. Gültekingil (Dü) içinde, Modern Türkiye'de Siyasi Düşünce: Muhafazakarlık (s. 40-54). İstanbul: İletişim Yayınları.