DETERMINATION OF SPORTS PARTICIPATION PROFILE WITHIN THE SCOPE OF THE SPORTS INDUSTRY

Öz

The aim of this study is to reveal the active and passive participation profile of sports determined in Turkey. Within the scope of the research, 28 provinces were determined based on
the Turkish Statistics Regional Unit Classification, using Stratified Sampling and face to face interviews were made with 3555 people. The theories related to the sport participation profile
which were examined in detail within the scope of the research, and the “Sport Participation Scale” which was created on the basis of models. Descriptive Research model was used in this
study. Depending on the findings of the research, it can be stated that Turkish people do not perform regular sports in general and they do not have active sports consumption although they have 3-5 hours of free time per day. When analysing of leisure time forms, it is seen that the Turkish people spend most of their time by using computer and watching television. In sports
participation, it was determined that younger people tend to participate more in sportive activities compared to older individuals and also married people do less sports than single individuals.

Anahtar Kelimeler

• Sports
• Industry
• Participation

SPOR ENDÜSTRİSİ KAPSAMINDA SPORA KATILIM PROFİLİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, spora aktif ve pasif katılım profilini Türkiye genelinde ortaya koymaktır. Araştırma kapsamında Türkiye İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması esas alınarak, Tabakalı Örneklem kullanılarak 28 il belirlenmiş ve 3555 kişi ile yüz yüze görüşme yapılmıştır. Araştırma kapsamında detaylı olarak incelenen spora katılım profili ile ilgili teoriler, modeller temel alınarak oluşturulan ve spor katılımını açıklayan “Spora Katılım Ölçeği” oluşturulmuştur. Araştırmada Tanımlayıcı araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına bağlı olarak Türk halkının genel olarak düzenli olarak spor yapmadığı, günlük ortalama 3-5 saat boş zamana sahip olmalarına rağmen aktif spor tüketimi gerçekleştirmedikleri belirlenmiştir. Boş zaman değerlendirme biçimlerine bakıldığında Türk halkının günlük yaşam içerisinde en fazla zamanı bilgisayar kullanarak ve televizyon izleyerek geçirdikleri görülmektedir. Spor katılımında, evlilerin bekar bireylere oranla daha az spor yaptığı ve yaşı daha genç olan bireylerin daha yaşlı bireylere oranla sportif etkinliklere daha fazla katılım eğiliminde olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Spor
• Endüstri
• Katılım

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Byers, T. and Slack, T. (2001). Strategic Decision-Making in Small Businesses Within the Leisure Industry. Journal of Leisure Research, 33 (2), 121-136.
3. Cohen, A. and Avrahami, A. (2005). Soccer Fans Motivation as A Predictor of Participation in Soccer-Related Activities: An Empirical Examination in Israel. Social Behavior and Personality, 33(5), 419-434.
4. Dağtaş, E. ve Dağtaş, B. (2006). Tüketim Kültürü, Yaşam Tarzları, Boş Zamanlar ve Medya Üzerine Bir Literatür Taraması. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 4 (14), 5-30.
5. Downward, P. and Riordan, J. (2007). Social Interactions and The Demand for Sport: An Economic Analysis. Contemp Econ Policy, 25(4), 518–537.
6. Elçora, G. I. (2014). Dünyanın en popüler spor organizasyonu FIFA dünya kupası 2014 başlıyor. http://blog.radikal.com.tr/spor/dunyanin-en-populer-spor-organizasyonu-fifa-dunya-kupasi-2014-basliyor-63084 (Erişim Tarihi: 14.06.2016).
7. Elkington, S. and Stebbins, R. A. (2014). The Serious Leisure Perspective: An Introduction. London: Taylor & Francis.
8. Erdemli, A. (1996). İnsan, Spor ve Olimpizm: Spor Felsefesi Yazıları. İstanbul: Sarmal Yayınevi.

9. Farrell, L. and Shields, M. A. (2002). Investigating The Economic and Demographic Determinants of Sporting Participation in England. J. R. Statist. Soc. A., 165(2), 335–348.
10. Gillentine, A. (2012). Encouraging A Paradigm Shift in Sport Management. A. Gillentine, R.E. Baker ve J. Cuneen (Eds). Critical Essays in Sport Management: Exploring and Achieving A Paradigm Shift içinde (pp. 53-62). Scottsdale: Holcomb Hathaway.
11. Gratton, C. and Taylor, P. (2000). Economics of Sport and Recreation. New York: Taylor & Francis.
12. Hinrichs, T., Trampisch, U., Burghaus, I., Endres, H., Klaaßen-Mielke, R., Moschny, A. and Platen, P. (2010). Correlates of Sport Participation Among Community-Dwelling Elderly People in Germany: A Cross-Sectional Study. European RevAging PhysAct., 7, 105–115.
13. Humphreys, B. and Ruseski, J. (2007). Participation in Physical Activity and Government Spending On Parks and Recreation. Contemporary Economic Policy, 25(4), 538–552.
14. Mintel (2004). Sports Good Retailing UK. London: Mintel Retail Intelligence.
15. Pitts, B. G. and Stotlar, D. K. (2002). Fundamentals of Sport Marketing (2nd edition). Morgantown: Fitness Information Technology.
16. Plunkett, J. W. (2014). Plunkett’s Sports Industry Almanac 2014: Sports Industry Market Research, Statistics, Trends & Leading Companies. Houston: Plunkett Research.
17. Shank, M.D. (2002). Sport Marketing: A Strategic Perspective (2nd edition). New Jersey: Prentice Hall.
18. SIRC (2010). Economic value in England 1985-2008. Sheffield: Sport Industry Research Centre.
19. State Chamber of Commerce (2003). Economic Snapshot: Sport Industry in NSW. Sydney: State Chamber of Commerce (NSW) – Advice, Opportunity, Advocacy.Thompson, R. (2014). What is sportainment.
20. https://www.linkedin.com/pulse/20140812021351-22808560-what-is-sportainment (Erişim tarihi: 08.04.2016)
21. Toossi, M. (2002). Consumer Spending: An Engine For U.S. Job Growth, Montly Labor Rewiew. Washington: U.S. Bureau of Labor Statistics.
22. turkiyef1.com (2014). Vettel'in üstünlüğü F1'e ilgiyi azalttı. http://turkiyef1.com/haberler/35720/-vettel-in-ustunlugu-f1-e-ilgiyi-azaltti .html.html?fb_comment_id=1417044121875121_121599#f1738fdc29bf41c (Erişim Tarihi: 14.06.2016).
23. U. S. Bureau of Labor Statistics (2015). Regional homepages. http://www.bls.gov/home.htm (Erişim tarihi: 29.04.2016).