Lisansüstü Türk öğrencilerin kitlesel açık çevrimiçi dersleri (kaçd) bırakma konularındaki algıları

Öz

Kitlesel açık çevrimiçi dersler (KAÇD) son zamanlarda eğitimde çığır açan bir platformdur ve yükseköğrenimde kullanımı son zamanlarda oldukça yaygınlaşmış bir sözcüktür. Kitlesel açık çevrimiçi dersler çeşitli üniversiteler ve kurumlardan öğrenenlere birçok öğrenme tecrübeleri sunsa da dersleri bırakma geleneksel eğitimden daha fazladır. Derslere kaydolan öğrencilerin sadece %10 derslerini tamamlamaktadır. Bu durumda, katılımcıların bu konuyla ilgili algıları ve kitlesel açık çevrimiçi dersler ile ilgili kapsamlı bir çalışma gerekliliği doğmuştur. Bu çalışmanın amacı bu dersleri daha ayrıntılı araştırmak ve içerik, bağlam, özellikle de ders bırakma konusunda ayrıntılı bilgi elde etmektir. Araştırmacı lisansüstü öğrencilerin ders bırakma konusuyla ilgili algılarını incelemek için çevrimiçi bir anket uygulamış ve bazı katılımcılar ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapmıştır. Katılımcılar Anadolu Üniversitesi’nde çeşitli alanlarda yüksek lisans ve doktora yapan öğrencilerdir. Bulgular dersleri bırakma ile ilgili genellikle zamansızlık ve bir zorlama olmaması şeklindedir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim,kitlesel açık çevrimiçi dersler,ders bırakma,öğrenci algısı

Kaynakça

1. Liyanagunawardena, T. R., Adams, A. A., & Williams, S. A. (2013). MOOCs: A systematic study of the published literature 2008-2012. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 14(3), 202-227. http://www.irrodl.org/index.php/irrodl/article/view/1455 Erişim tarihi 19.10.2005.
2. Balfour, S. P. (2013). Assessing writing in MOOCs: automated essay scoring and calibrated peer review. Research & Practice in Assessment, 8, 40-48. http://www.irrodl.org/index.php/irrodl/article/view/1455/2531 Erişim Tarihi 17.10.2015.
3. Bozkurt, Ö. A. (2015). Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler (Massive Open Online CoursesMOOCs) ve sayısal bilgi çağında yaşamboyu öğrenme fırsatı. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-63.
4. Clow, D. (2013). MOOCs and the funnel of participation. In Proceedings of the Third International Conference on Learning Analytics and Knowledge (pp. 185-189). ACM, New York.
5. Conole, G. (2013). MOOCs as disruptive technologies: pedagogies for enhancing the learner experience and quality of MOOCs. Online at http://eprints. rclis. org/19388. http://www.um.es/ead/red/39/conole.pdf Erişim Tarihi 18.10.2015.
6. Cooper, S., & Sahami, M. (2013). Education reflections on Stanford’s MOOCs: New possibilities in online education create new challenges. Communications of the ACM, 56(2), 28-30.
7. Daniel, J. (2012). Making sense of MOOCs: Musing in a maze of myth, paradox and possibility. Journal of Interactive Media in Education,2012(3).
8. deWaard, I., Abajian, S., Gallagher M.S., Hogue, R., Keskin, N., Koutropoulos, A., & Rodriguez, O. (2011). Using mLearning and MOOCs to understand chaos, emergence, and complexity in education. The International Review of Research in Open and Distance Learning, 12(7), 95-115.

9. D.F.O Onah, J.Sinclair, & R. Boyatt (2013). Drop out rates of MOOCs: Behavioral Patterns. http://www2.warwick.ac.uk/fac/sci/dcs/people/research/csrmaj/daniel_onah_edulearn14 .pdf Erişim Tarihi 15.10.2015.
10. Ferenstein, G. (2013). Online education is replacing physical colleges at a crazy fast pace. http://techcrunch.com/search/moocs#stq=moocs&stp=1 / Erişim Tarihi 12.10.2015
11. Gelişim Eğitim (2015). Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler (MOOC) Nasıl Çalışıyor? http://gelisimegitim.com/kitlesel-acik-cevrimici-dersler-mooc-nasil-calisiyor/ Erişim Tarihi 12.03.2016.
12. Keegan, D. (1986). Foundations of Distance Education. London: Croom Helm.
13. Kelly A.P. (2014). Disruptor, Distracter, or What? A Policymaker's Guide to Massive Open Online Courses. http://eric.ed.gov/?q=drop+out+issues+in+MOOCs&id=ED553715 Erişim Tarihi 15.10.2015.
14. Kellogg, S., Booth, S., & Oliver, K. (2014). A social network perspective on peer supported learning in MOOCs for educators. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 15(5). http://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1045972.pdf Erişim Tarihi 20.10.2015.
15. Kesim, E., & Altınpulluk, H. (2014). Perceptions of distance education professionals regarding the use of MOOCs. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 5(4).
16. Kop, R., & Hill, A. (2008). Connectivism: Learning theory of the future or vestige of the past? The International Review of Research in Open and Distance Learning, 9(3).
17. Koutropoulos, A., Gallagher, M. S., Abajian, S. C., de Waard, I., Hogue, R. J., Keskin, N. Ö., & Rodriguez, C. O. (2012). Emotive vocabulary in MOOCs: Context & participant retention. European Journal of Open, Distance and E-Learning, 15(1). http://www.eurodl.org/?article=507 Erişim Tarihi 10.11.2015.
18. Kurşun, E., & Çağıltay, K. (2008). Açık Ders Kaynaklarının Faydaları, Uygulanması Sırasında Karşılaşabilecek Engeller ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Ön Çalışma. http://ab.org.tr/ab08/kitap/Bildiriler/Kursun_Cagiltay_AB08.pdf Erişim tarihi 10.11.2015.
19. Levine, A. (2013). DS106: Not a course, not like any MOOC. Educause Review, January, 28.
20. Lewin, T. (2013). Universities abroad join partnerships on the web. The New York Times, 20(2013), 21-02. http://www.nytimes.com/2013/02/21/education/universities-abroadjoin-mooc-course-projects.html?_r=0 Erişim Tarihi 10.11.2015.
21. Meyer, J. P., & Zhu, S. (2013). Fair and equitable measurement of student learning in MOOCs: An introduction to item response theory, scale linking, and score equating. Research & Practice in Assessment, 8(1), 26-39.
22. Mioduser, D., Nachmias, R., & Forkush-Baruch, A. (2008). New literacies for the knowledge society. In J. Voogt & G. A. Knezek (Eds.), International handbook of information technology in primacy and secondary education (pp.23-42). New York; London: Springer.
23. Peters, O. (2010). Distance education in transition: Developments and issues. BIS-Verlag der Carl-von-Ossietzky-Univ.
24. Ravenscroft, A. (2011). Dialogue and connectivism: a new approach to understanding and promising dialogue-rich networked learning. http://www.irrodl.org/index.php/irrodl/article/view/934 Erişim Tarihi 10.11.2015.
25. Rodriguez. C. O. (2013). MOOCs and the Al-Standard like courses: Two successful and distinct course formats for massive open online courses. The European Journal of Open, Distance and E-Learning, 14(2), 66-80. http://www.eurodl.org/?article=516 Erişim Tarihi 22.10.2015
26. Sandeen, C. (2013). Assessment’s place in the new MOOC world. Research & Practice in Assessment, 8(1), 5-12.
27. Siemens, G. (2012). MOOCs are really a platform. Elearnspace. http://elearnspace.org/blog/2012/07/25/moocs-are-really-a-platform/ Erişim Tarihi 20.10.2015.
28. Skiba, D. (2012). Disruption in higher education: massively open online courses (MOOCs). Nursing Education Perspectives, 33(6), 416-417.
29. Tu, C. H., & McIsaac, M. S. (2002). An examination of social presence to increase interaction in online classes. American Journal of Distance Education, 16(3), 131-150.
30. Waldrop, M.M. (2013). Online learning: campus 2.0. Nature, 495, 160–163. http://www.nature.com/news/online-learning-campus-2-0-1.12590 Erişim Tarihi 20.10.2015.
31. Yuan, L., Powell, S., & Cetis, J. (2013). MOOCs and open education: Implications for higher education. http://ictlogy.net/bibliography/reports/projects.php?idp=2397&lang=es Erişim Tarihi 19.03.2016.
32. Yuan, L., Powell, S., & Olivier, B. (2014). Beyond MOOCs: Sustainable online learning in institutions. Cetis. White paper. Recuperado de http://publications. cetis. ac. uk/2014/898. http://publications.cetis.org.uk/wp-content/uploads/2014/01/BeyondMOOCs-Sustainable-Online-Learning-in-Institutions.pdf Erişim Tarihi 20.03.2016.