TR
EN
Türkiye’de Kâğıt Sanayi
Öz
Araştırmada Türkiye’deki kâğıt sanayinin geçmişi incelenmiş ve günümüzdeki durumu güncel verilerle ortaya konmuştur. Makalenin yöntemi olarak araştırmanın konu kapsamına uygun olan zaman serisi analizi tercih edilmiştir. Çalışmada öncelikle Osmanlı Devleti’ndeki kâğıt işletmeleri ve üretim girişimleri açıklanmıştır. Sonraki adımda Genç Türkiye Cumhuriyeti’nin dışa bağımlılığını azaltma amacıyla kâğıt sanayisini kurma ve geliştirme girişimleri üzerinde durulmuştur. Türkiye’de modern kâğıt sanayi 1934 yılında İzmit’te kurulmuştur. Sümerbank’a bağlı olan İzmit Kâğıt Fabrikaları , Sanayi Bakanlığına bağlanmış ve Türkiye Selüloz ve Kâğıt Fabrikaları İşletmesi (SEKA) Genel Müdürlüğü adını almıştır. Araştırmada Türkiye’deki kâğıt fabrikaları kuruluş (ilk dönem 1934-1961),bölgelere yayılma (1970-1984), özelleştirme ve günümüz (1998-2023) olmak üzere üç dönemde incelenmiştir. Ayrıca Avrupada kâğıt üretiminde ilk sırada yer alan Almanya ve Türkiye’nin kâğıt üretimindeki sayısal değerleri karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak Türkiye’deki kâğıt sanayinin her yıl dış ticaret açığı veren sektör haline geldiği, selüloz üretiminde yetersiz kalındığı ve doğal kaynak potansiyelinin harekete geçirilemediği ortaya çıkarılmıştır. Bu bağlamda coğrafi bakış açısıyla değerlendirilen bazı öneriler sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel, M. (2018). Türkiye Kâğıt Sektörü ve Rekabet Gücünün Değerlendirilmesi. İstanbul: İstanbul Kalkınma Ajansı.
- Akkayan, S. C. (1979). Türkiye'de kâğıt ve karton üretiminin özel sektör yönünden incelenmesi. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 183-199.
- Akyüz, K. C., Yıldırım, İ. (2009). Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde kâğıt ve karton endüstrisi. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 9(2), 86-94.
- Başuslu, E. (2019). SEKA Aksu kâğıt fabrikasının tarihi (1970-2003) Giresun Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi,Giresun.https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=OqqDfRjl839hv86bEejqJA&no=sFIGp_G503HxfHRp6d1HuQ adresinden edinilmiştir.
- Bıtrak, O. O. (2023). Türkiye kâğıt sanayisinde selüloz ithalatı: Eşbütünleşme için artırılmış otoregresif dağıtılmış gecikmeli (ARDL) model ile sınır testi yaklaşımı. Alanya Akademik Bakış, 7(3), 1043-1061.
- Bozdemir, M. (2011). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Endüstriyel Mirasımız, İstanbul: İTO Yayınları.
- Çetin, S. (2021). Osmanlı’da yanlış planlanmış bir yatırım örneği: Beykoz kâğıt fabrikası ve Mühendis Robert Schmith’in raporu. Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, 16(31), 221-240.
- Damlıbağ, F. (2015). Hamidiye kâğıt fabrikası. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, (37), 19-60.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Türkiye Beşeri Coğrafyası
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
23 Eylül 2024
Yayımlanma Tarihi
31 Ekim 2024
Gönderilme Tarihi
23 Haziran 2024
Kabul Tarihi
18 Eylül 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2024 Cilt: 22 Sayı: 2
APA
Gökmen, Ö., & Özçağlar, A. (2024). Türkiye’de Kâğıt Sanayi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 22(2), 461-493. https://doi.org/10.33688/aucbd.1503847
AMA
1.Gökmen Ö, Özçağlar A. Türkiye’de Kâğıt Sanayi. CBD. 2024;22(2):461-493. doi:10.33688/aucbd.1503847
Chicago
Gökmen, Özgür, ve Ali Özçağlar. 2024. “Türkiye’de Kâğıt Sanayi”. Coğrafi Bilimler Dergisi 22 (2): 461-93. https://doi.org/10.33688/aucbd.1503847.
EndNote
Gökmen Ö, Özçağlar A (01 Ekim 2024) Türkiye’de Kâğıt Sanayi. Coğrafi Bilimler Dergisi 22 2 461–493.
IEEE
[1]Ö. Gökmen ve A. Özçağlar, “Türkiye’de Kâğıt Sanayi”, CBD, c. 22, sy 2, ss. 461–493, Eki. 2024, doi: 10.33688/aucbd.1503847.
ISNAD
Gökmen, Özgür - Özçağlar, Ali. “Türkiye’de Kâğıt Sanayi”. Coğrafi Bilimler Dergisi 22/2 (01 Ekim 2024): 461-493. https://doi.org/10.33688/aucbd.1503847.
JAMA
1.Gökmen Ö, Özçağlar A. Türkiye’de Kâğıt Sanayi. CBD. 2024;22:461–493.
MLA
Gökmen, Özgür, ve Ali Özçağlar. “Türkiye’de Kâğıt Sanayi”. Coğrafi Bilimler Dergisi, c. 22, sy 2, Ekim 2024, ss. 461-93, doi:10.33688/aucbd.1503847.
Vancouver
1.Özgür Gökmen, Ali Özçağlar. Türkiye’de Kâğıt Sanayi. CBD. 01 Ekim 2024;22(2):461-93. doi:10.33688/aucbd.1503847